Vorige week kwam Heleen langs toen Anneloes en ik buiten zaten te genieten van het zonnetje. Zou je het leuk vinden om volgende week te gaan lunchen bij Indigo met de tennismeiden. Altijd leuk natuurlijk. Het is echt een feestweekje aan het worden. Eerst getennist en toen waren we na het koude weer buiten wel toe aan koffie met warme appeltaart. Van de meiden een aftel kalender gekregen t/m november met toepasselijke foto’s en andere cadeautjes. Toen ik thuis kwam had Babs een tasje aan de deur gehangen met zelfgemaakte jam. Met het verzoek deze pas op de boot te openen. Mmmm dat wordt smullen. ’s Avonds kwamen Guido en Hanny nog even langs. Van de kinderen ook nog een cadeautje gekregen. Wederom iets met een foto hoe kan het ook anders. Een portemonnee voorzien van hun foto. Heb ik ze op reis altijd dicht bij me.
Ons plan was om ergens eind mei, begin juni te vertrekken. Nu deze datum nadert hebben we het vertrek nader gespecificeerd tot 2 juni. Eerst vieren we op 1 juni nog de verjaardag van onze dochter Anneloes, die 18 jaar wordt. Op 2 juni worden we ‘s-ochtends naar de boot gebracht door Anneloes en Leon. Daar zullen we afscheid van ze nemen. Met de havenmeester moeten we nog allerlei zaken zoals sleutels, elektriciteitsrekening en liggeld afhandelen. Naar verwachting zullen we dan rond het middaguur vertrekken richting zuiden. Natuurlijk alles onder voorbehoud van het weer. Eindelijk kan ik dan de positie op de kaart aanpassen.
Dinsdag 25 mei na de studieochtend was het dan zover. Een baar, vaar en drie jaar daar feestje georganiseerd door Sandra, Lenneke en Marjo. Franka is nu met zwangerschap verlof. Ada gaat voor 3 jaar naar Aruba met haar gezin om daar te gaan werken en ik ga voor een aantal maanden zeilen. Een zeer toepasselijke naam dus. Met de kwibus hebben we allerlei huizen aangedaan van collega’s. Een soort gluren bij de buren feestje maar dan van collega’s met als afsluiting een heerlijke bbq. Voor alle drie had Sandra een toepasselijke afscheidsspeech. Sandra het mooie fotoboek gaat uiteraard mee op reis. Vrijdag afscheid genomen van de kinderen uit de groep met een beren picknick. Ik neem de grote sleutelbos met sleutelhangers mee naar de boot zodat ik jullie niet zo zal missen. Zal iedereen blijven drijven???
Ons vertrek gaat nu wel opschieten. Leon had met Sinterklaas een bon gemaakt om te Blokarten met het gezin. Maar ja een datum is niet zomaar geprikt. Vrijdag 21 mei was de dag dat iedereen eindelijk kon. Maar er moest wel genoeg wind zijn. En ook weer niet te veel. De weer goden waren ons goed gezind die dag. We vertrokken met stralend zonnig weer naar Wijk aan Zee. Maar toen we aankwamen was er mist op komen zetten vanuit zee. Slim dat we warme kleding hadden meegenomen. Een super leuke ervaring zo rond te rijden in een karretje met een zeil op het harde zand. Voor de dames was windkracht 3 hard genoeg maar de heren hadden liever nog wat harder gegaan. Als afsluiting bijzonder goed gegeten in restaurant Zomerhuis. Een aanrader.
Zondag eerste Pinksterdag gaan zeilen op het Haringvliet met opa, oma, Leon en Anneloes. Voor hun voorlopig de laatste keer.
Als laatste redmiddel op een schip bij brand of zink gevaar hebben de meeste zeegaande schepen een reddingsvlot. Als het goed is blaast dit vlot zich vanzelf op als je deze nodig hebt. Natuurlijk kan je dat niet testen, omdat het een eenmalige actie is. Om zeker te weten dat je op het vlot kunt vertrouwen wordt het om de drie jaar getest bij een bedrijf. Dit bedrijf test op lekkage en op allerlei inhoud, zoals eet- en water voorraden, licht nood signalen, medicijnen en peddels. Als voorraad op ons vlot waren er een soort nood koeken aanwezig en omdat de uiterste datum was verstreken hadden we ze mee naar huis genomen. Een ieder die nu bij ons thuis komt, krijgt een stukje nood koek, dat smaakt als een soort opgedroogde havermout pap. Lekker toch.

















