Zomeren in Nederland en de geboorte van ……..

Na de hitte in Sicilië is het deze anderhalve maand echt genieten kwa temperaturen in ons kikkerlandje. Wat ook genieten is om onze kleinkids weer in de armen te sluiten. Frenkie en Mees zijn super blij ons weer te zien. Evelien klets inmiddels een aardig woordje. Maar Niek en Milou denken: wie zij die figuren in hemelsnaam? Heerlijk om onze kinders, familie en vrienden live te zien. Kleinzoon Mees viert zijn 4e verjaardag met een heus springkussen en Guido viert het bij de Streetfoodclub in Breda, echt smikkelen.

Ik zie de juffies weer en we hebben een kookclubavondje met als thema Tropisch en Layback. De camper van Anneloes en Peter wordt ingewijd bij camping de Krakeling in Zeist. Wat een feest. We rijden naar Spakenburg waar Brigitte en Rob met hun nieuwe motorboot liggen. We buurten ook eventjes bij Toos en Rimmer die wonen hier immers.

Met de kleinkids en kids gaan we naar het kabouterpad in Ockenburg, speeltuin Westerhonk en met neef Rutger en gezin maken we fort Drakensteijn onveilig.Tweelingzus Marieke en mijn persoontje fietsen een knooppunten fietstocht langs de grachten van de Delftsblauwstad. Gelukkig sjeest zij niet alle bordjes voorbij, ha ha ik wel. We wonen een klassiek concert bij in de oude kerk met dwarsfluit en klavecimbel. De klep is beschilderd naar voorbeeld van de trambrug.

Maar we hebben ook een begrafenis in’t noorden. Gelukkig dat we in Nederland zijn. N.a.v. een podcast over de provincie Groningen bezoeken we Menkema- en Fraeylemaborg een groot versterkte burcht/landhuis, prachtig ingericht. Precies vandaag zijn er festiviteiten met paarden. Echt een aanrader die museum jaarkaart want we lopen zo naar binnen zonder een cent te betalen. En we rijden naar het vestingdorp Bourtange een zeer toeristisch gebeuren. Met Marjan lopen we rond op het jazz festival met op 1 locatie de voetjes van de vloer. Samen met Remco en Lia slenteren we op een heerlijke zomerse dag door Zierikzee, en wat dacht je van het scheepvaart museum in Rotterdam.

Dan is er eindelijk het verlossende telefoontje van onze oudste zoon. Kleindochter Lotte Anne is geboren. Zo vereerd dat ik vernoemd ben. Evelien en oma Anneke trakteren de dag erna beschuit met muisjes bij haar tennisvriendinnen. We bbq-en nog gezellig met broer en zussen in Nuenen. Zaterdag 30 augustus 2025 vertrekken we weer bootwaards. Nee, niet met het vliegtuig maar met de auto dit keer.

Zakynthos, Castello, dolfijnen en back to Marina di Ragusa

Vanaf Katakolon zeilen we naar het eiland Zakynthos. We ankeren in de Keribaai waar het krioelt van de huurbootjes die door en langs de vele grotten varen die hier zijn. Op schildpadden eiland hopen ze schildpadden te zien. Vaak houden ze zich lekker schuil en hebben geen zin in al die pottenkijkers. Vanaf deze plek zeilen we in 3 dagen en 2 nachten terug naar Sicilië.

Net voor donker graaft het anker zich, op zondagavond 6 juli, in het zand bij de baai van Syracuse. Oeps de volgende dag is’t hot zo’n 38,5 graden. Dus kalm aan. Als je iets wilt doen doe het dan bijtijds. Dus lopen we dinsdag 8 juli al om 8.40 uur rond op castello Maniance op het uiterste puntje van Ortygia. Gebouwd in de 13e eeuw. Daarna een overheerlijke Italiaanse cappuccino met lekkers en uitzicht over de baai. Trouwens, Michiel de Ruyter – je weet wel, die beroemde Nederlandse admiraal – is praktisch op onze ankerplek in 1676 aan zijn verwondingen overleden. Die had hij opgelopen tijdens een zeeslag tegen de Fransen. Zijn lichaam werd gebalsemd en teruggebracht naar Nederland voor een staatsbegrafenis in Amsterdam.

Onderweg naar Porto Palo zwemmen twee grote dolfijnen een aardig stukkie met ons mee. Ze glijden door het water om dan weer te versnellen en spelen rondom de boot. Een genot om naar te kijken. En ozo moeilijk om ze vast te leggen op de kiek want waar o waar duiken ze nu weer op. Inmiddels zijn we in Marina di Ragusa (MdR) beland. De vriendelijke marinero zegt “welcome back” bij het afmeren. Er zijn veel mensen op de been bij de officiële inaugurazione van de Ragusa xpress op vrijdag 11 juli met live music (saxofoon en viool). Het heeft even geduurd maar ze is dus nu officieel in de vaart. Deze catamaran/ferry vaart dagelijks van Marina di Ragusa naar het eiland Malta, Valetta. A.s. woensdag 16 juli 2025 vliegen we voor anderhalve maand naar huis.

Griekse stoelen, windmeter, Pylos, zee en zwembad, Katakolon

Op mijn verjaardag, 27 juni lijkt het wel de bel centrale. Erg leuk al die telefoontjes (hou ik van), appjes en face-time. Mijn verjaardags etentje is in Koroni. Alleen jammer van die typisch Griekse taverne stoelen. Je kent ze wel  met een rieten zitting en kaarsrechte rugleuning. Ze zitten voor geen meter. Laten we nou op mijn verjaardag terecht komen op een kleinere variant daarvan. Een soort van Grieks kleuterstoeltje. Een houten reet krijg je ervan. De moussaka is heerlijk.

Hellep de windmeter vertoont kuren= doet helemaal niks meer. Dus hangen we tell tales in het want om de wind beter te bepalen. Op 28 juni hangt Cees om 8.00 uur in de morgen al in de mast zo’n 21 meter hoog. Hij haalt de windgever eraf en gaat ermee aan de slag. Haalt hem uit elkaar, meet van alles door. Kijkt bij de mast naar een kabeltje die naar de windmeter leidt. En dan mag tie weer de mast in, de bofferd.  Doet tie het of doet tie het niet, yes hij werkt weer. We doen dagelijks na een zeildag zwemmetjes in het zee water. Een weldaad voor onze plakkerige/zweterige lichamen ter afkoeling en voor de broodnodige lichaamsbeweging.

Bij Pylos strekken we de benen en nemen weer een duik in het zwembad bij Kyparissia. Gezellig klessebesse met Monique en Rik en ik kom aan de praat met 2 Nederlandse dames. Vraagt één van de dames, heet jij soms Anneke. Wat…..blijkt ze al jaren onze website te volgen, hoe bijzonder. Bij Katakolon wemelt het van de kwallen om de boot. Dus helaas pindakaas niet het water in. Op de kant worden we ’s avonds getrakteerd met een optreden van een kinderkoor.

   

Kyparissia, Methoni, Koroni, Limeni, Elafonisos, Plytras en Kotronas

Eén klein jammertje bij het uitvaren bij Katakolon. Er ligt een ander anker over onze ankerketting. Cees doet de truc met touwtjes en wat mankracht en een half uurtje later is’t weer gefikst. Op naar Kyparissia. Heerlijk plonsen in het zwembad aldaar. Super vet er zwemmen schildpadden in de haven. Scannen zegt Cees. Vaak zie ik dan niks want dan zijn ze hem alweer gepeerd, maar …..nu dus wel. Ze zijn echt niet klein uitgevallen. Van een halve meter tot bijna een meter. Ze willen zelfs op de kiek en gefilmd worden. Zulke joekels zal ik niet graag al zwemmend tegenkomen.

We zijn inmiddels al weer even in de Peloponnesos beland. Wat is het hier rustig kwa zeilboten. Methoni, Koroni, Limeni. Overal gaan we lekker voor anker. Bij Elafonisasos maakt Cees leuke drone beelden op weer een super mooi plekkie. Zelfs de gennaker wordt van stal gehaald.

In Kotronas zijn we echt de enige zeilboot. We liggen prinsheerlijk met zeer helder blauw water om ons heen. Omringd door vaak hoge kale bergen en krekels die hun hoogste lied ten gehore brengen. Een leuk cafeetje in de buurt om wat te eten en zo’n overheerlijke cappuccino freddo te drinken. Echt een aanrader bij deze temperaturen. Ook een zwemmetje in zee rondom de boot. Heerlijk ter verkoeling.

 

Kastos, Messolonghi, Katakolon en antiek Olympia

Het wordt een dobberdagje naar Kastos (Waspbay) samen met zeilboot grote Mees. Aldaar de volgende dag met het bijbootje van Rob en Nynke naar de kant. We waden door het water over glibberige kiezelstenen maar komen zonder een plonsje aan de kant. Via en smal paadje langs struiken gaan we omhoog. Leuk uitzicht over de Waspbay met onze 2 boten voor anker en het licht blauwe water. Welverdiende kouwe drankjes bij een molen in Kastos.

Via de Gierbaai zeilen we op ons gemakkie naar Messolongi waar we aan de betonnen kademuur afmeren, langszij. De naam van de stad is waarschijnlijk te danken aan het Italiaanse woord messe= midden en logi= meer. M.a.w. een gebied dat door meren/ lagunen/ zoutmoerassen omgeven wordt. Je ziet er ook bij het binnen varen huizen op palen in’t water. Pfff de voorspelling ziet er warm uit, ‘t zal toch niet, maar jawel. Ineens stijgt het kwik naar 35 graden. Dus de boot in zomersnit en als we  door’t stadje lopen zoeken we zoveel mogelijk de schaduw op. Ook in het Heldenpark.

Via Kyllinis naar Katokolon waar we op Mediterrane wijze aan de kant liggen. Het is n.l. gebruikelijk om aan te leggen door gebruik te maken van je anker en 2 lijnen achter op je boot. Je dropt op tijd je anker. Het is de bedoeling dat je dan in rechte lijn achteruit vaart en je de ankerketting laat vieren. Nog best even een dingetje bij een zijwind. Op vrijdag de dertiende rijden we in een moderne huurauto naar het antieke Olympia. Een must-see als je hier in de buurt bent. Rob is chauffeur met Cees als bijrijder. Nynke en mijn persoontje houden de achterbank bezet.

Een bestemming doordrenkt met historie. De geboorteplaats van de Olympische Spelen(776 v Chr.) bieden de oude ruïnes= hopen stenen en pilaren zoals het stadion, tempels, badhuizen en altaren een indrukwekkende blik op een roemrijk verleden. We wandelen over gronden waar ooit atleten en aanbidders samenkwamen ter ere van de god Zeus. Heerlijk om op oude stenen even te schuilen voor’t sunnetje. Daarnaast bezoeken we het archeologisch museum met haar vele schatten. Elke vier jaar wordt vanaf hier de Olympische vlam ontstoken om zijn reis te vervolgen naar de bestemming waar de Olympische Spelen dan gaan plaatsvinden.

Highslide for Wordpress Plugin