Bijna onderweg

Het plan is om volgende week weer te vertrekken met onze Namasté. Nu ligt ze nog op de kant in St. Annaland. Het onderwaterschip wordt voorzien van een antifouling laag en het vrij boord gepoetst zodat we weer met een shiny schip de wateren kunnen bevaren. De schroef wordt weggebracht en nagekeken zodat alles weer toppie in orde is. Maar afgelopen winterperiode hebben we ook niet stilgezeten. Allereerst onze niet verwachtte verhuizing. Ja, we zijn afgelopen jaren af en toe naar appartementen wezen kijken maar bij dit appartement hadden we gelijk het ‘woh’ gevoel.

 

 

 

 

In onze vriendenkring kennen we trouwens zeker 7 stellen die verhuist zijn of gaan verhuizen naar een appartement, zeker in de mode. 24 december hebben we de sleutel al in ons bezit. Cees moet een onderkomen vinden voor zijn vriend (schuurtje met draaibank, freesbank e.d.). Makelaar en verhuizer regelen. En er moet worden ingepakt. Super leuk want je komt van alles tegen waarvan je niet wist dat je het had. Tjonge een mens bewaart wat in de loop der jaren.

 

 

 

 

Ondertussen wordt het sociale gebeuren  ook niet vergeten. We bezoeken met de Kusterclub de verkeerscentrale in Rotterdam, hebben een kerstborrel bij Peter en Anneloes en sluiten het jaar af met een winter bbq bij Bert en Marjan. Eten met de familie bij Marga en Peter, maken een promotie mee van neef Mark en hebben ons jaarlijkse buurt walkingdinner.

 

 

 

 

 

 

 

 

Een week na onze verhuizing vliegen we met ons gezin naar Fins Lapland waar we de witte wondere wereld mogen aanschouwen, een aanrader. Voor het eerst sinds heel heel lange tijd maken we Koningsdag niet op de boot mee. Neef Wijnand treedt die dag op in een reggaeband en speelt met veel passie saxofoon. Ik kook in de Dorpshoeve en we hebben veel etentjes thuis en buitenshuis. Maar nu dus bijna klaar voor vertrek.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Via Flipje Tiel, Heusden en Breda naar onze thuishaven

En dan belanden we in Tiel. Uiteraard bezoeken we het Flipje museum. Flipje het fruitbaasje als mascotte van de in Tiel gevestigde jam fabriek De Betuwe en tegenwoordig van de stad Tiel. Wie kent het niet de jam, appelstroop en de Tova- dessertsaus en de kleine vierkante boekjes voorzien van rijmpjes en verhaaltjes over Flipje en zijn dierenvriendjes.

 

 

 

 

Omdat sluis Andries gestremd is maken we een ommetjes via de Afgedamde-, de Andelse-, naar de Bergse Maas op naar Heusden. In 1968 is daar begonnen met het in oude stijl restaureren van deze vestingstad. Dit duurde zo’n 40 jaar. Wat je er ziet zijn gebouwen en molens in een nieuw jasje naar voorbeelden van toen. Het resultaat mag er wezen.

 

 

 

 

De tocht gaat verder naar Breda. Guido en Hanny hebben hier in de binnenstad een appartement gekocht dus erg leuk om te bekijken. De verbouwing is nog in volle gang dus blijven ze een nachtje slapen bij ons aan boord. Wat een gezellige stad met overvolle terrassen mede door het warme nazomer weer. Via het Volkerak waar 20 april onze reis begon belanden we maandag 8 oktober 2018 weer in onze thuishaven. Ondanks dat we niet via de MED in Sicilië zijn beland was het super gaaf deze 6 maanden. We hadden het niet willen missen. En nu is het ook weer heerlijk om thuis te zijn. Van water- naar landregime.

 

 

 

 

 

 

 

Varen op de laagstaande Rijn en Waal

Als zaterdag 29 september 2018 de mist is opgetrokken varen we vanaf Bad Ems naar Koblenz. Dat is het plan. Maar in de haven aldaar komen we vast te zitten. Wat Cees ook met de hek- of boegschroef probeert, het lukt niet om ergens aan te leggen. Inmiddels is heel het haventje uitgelopen om goed bedoelde aanwijzingen te geven. Haha de beste stuurlui staan immers aan wal. Gelukkig trekt Cees zijn eigen plan. Dit gaat’m niet worden dus wegwezen hier. Jammer geen bezoekje aan Koblenz. We wisten wel dat het waterpeil van de Rijn laag was maar hadden ons even niet gerealiseerd dat we daardoor ook maar heel weinig havens kunnen binnenlopen. Het waterpeil is zeker 2 meter lager dan normaal. We zien gewoon mensen in het midden van een haveningang lopen, lekker ondiep.

 

 

 

 

Het is trouwens opletten geblazen op die Rijn. Wat een drukte, het lijkt de A4 wel. En helemaal als een beroeps vaart een blauw bord trekt. Dan is het de bedoeling dat je stuurboord stuurboord vaart. Alsof je op een weg links gaat rijden. Soms varen we gewoon tussen 2 schepen door of zigzaggen over de rivier omdat de één wel zo’n blauw bord trekt en de ander niet. ‘t Is echt geen sinecure dat varen op de Rijn.

 

 

 

 

Heel fijn dat we stroom mee hebben. We zitten immers in de afvaart. Grote steden zoals Bonn, Keulen(Köln) en Düsseldorf zien we nu vanaf het water aan ons voorbij gaan. Via Mondorf en Krefeld (dit zijn één van de weinige havens waar we nog wel binnen kunnen varen) belanden we in Nijmegen.

 

 

 

 

Sneller dan gedacht maar ook weer leuk. Helemaal nu tweelingzus Marieke vanuit haar werk even aanwipt. Nijmegen is de oudste stad van Nederland maar er zijn meer steden die die status opeisen. In 1944 ongepland platgebombardeerd door een fout van de geallieerden.

 

 

 

 

 

 

 

Toeristisch Cochem en rivier de Lahn

In Zell gaan we gezellig met z’n vieren uit eten. Uitstekend binnen te houden. Een super malse schnitzel. Deze dag komt het trouwens met bakken uit de hemel en het waait ook flink. We zakken de Moezel nog verder af nu naar Cochem. Een gezellig karakteristiek Moezelstadje met alle kenmerken die daar zoal bij horen. Wijn, steile wijnhellingen, beboste heuvels, middeleeuwse burcht, vakwerkhuizen en behoorlijk wat toeristen.

 

 

 

 

We bezoeken het beroemde Reichsburg. Een burcht hoog boven de stad. Super mooi ook in de optrekkende mist. Met van die laag hangende waterdampen vlak boven het water, genieten hoor. In Cochem nemen we na 7 heerlijke dagen afscheid van Lia en Remco. De Namasté van Co en Reiny ligt hier trouwens ook dus we kletsen even gezellig bij.

 

 

 

 

 

 

 

 

En dan verruilen we de Moezel voor de Rijn om een klein uitstapje te maken naar de Lahn. Een zijrivier van de Rijn tegenover de Moezel even onder Koblenz. Onderweg veel burchten hoog op een berg. De één nog mooier als de ander. Het leek wel mode. En we zien een groen achtig spulletje op het water drijven: blauwalg.

 

 

 

 

In Bad Ems liggen we aan een piepklein steigertje in een piepklein ‘haventje’. Er kunnen niet meer dan 8 bootjes liggen. Bad Ems bekend om haar thermische water. Een kuuroord waar al in de 19e eeuw Europese vorsten en Russische tsaren een heilzaam badje kwamen nemen. Een aantal gebouwen zien er dan ook vorstelijk uit. Met de fietsjes gaan we een stukje verder de Lahn op naar Nassau. Langs een stevig oplopende weg kom je boven bij burcht Nassau uit 1120. Alleen de toren is er nog van over en een klein gebouwtje ernaast.

 

 

 

 

Wein, Weib und Gesang, und wo sind die Männer

Rond 20.45 uur rijden Lia en Remco op woensdag 19 september Saarburg binnen. Wat een toeval dat we daar nu net liggen. Tijd voor een Dutch coffee en het is niet eens vrijdagavond. Iets nieuws door hen meegenomen. Het wordt een vergelijkend waren onderzoek: Irish Coffee met Jameson en Dutch coffee met Ketel 1 gerijpte jenever Matuur. Echt afzien.

 

 

 

 

 

 

 

 

Via Schweich belanden we in Neumagen-Dhron. De oudste wijnstad van Duitsland. Onderweg beheersen de wijngaarden het landschap langs de vaak steile hellingen aan de Moezel. Daardoor kunnen er bijna geen machines worden gebruikt dus veel handarbeid.

 

 

 

 

Cees heeft zijn huiswerk goed gedaan want er is een Wein Strassenfest. Dat willen we natuurlijk meemaken. Je koopt een wijnglas en overal staan van die drink en eettentjes. We krijgen ook uitleg over die Duitse voornamelijk witte wijn. We horen over Kabinett, Spätlese, Auslese, Beerenauslese, Trocken auslese, en Eiswine. We drinken o.a. een Rivaner, een Riesling Feinherb halb trocken en een Riesling Kabinett. Best binnen te houden. De inwendige mens wordt niet vergeten.  Iets van Schoales mit apfelmus. Schwenkbraten mit kartoffeln/ brötchen.

 

 

 

 

Er lopen wijn koninginnen rond van verschillende dorpen in mooie lange jurken. We zien mensen in Romeinse kledij. Al in de Romeinse tijd is hier het eerste wijnschip gesignaleerd en in onze tijd opgegraven.

 

 

 

 

 

 

 

 

Wat later op de avond speelt een orkest bekende nummers die we uit volle borst mee galmen. Nou ja….  we vermaken ons opperbest. De dag erna belanden we in Bernkastel met een hoog Valkenburg gehalte. Wel gaaf al die mooie vakwerkhuizen en van die ’Harry Potter’ achtige optrekjes.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Highslide for Wordpress Plugin