Dombo’s

Bijna elke dag starten we in de morgen met een noorden windje, in de middag draait tie naar het zuiden, vaak toenemend. Voor ons pal tegen dus kruisen we om onze bestemming te bereiken. Gelukkig neemt tie vaak tegen de avond af. Bij 14 knopen wind gaan we zaterdag 13 juni einde van de middag vlak naast de haven van Torrevieja voor anker er van uitgaande dat ook vandaag de wind en de golven gaan afnemen. Maar nee, de wind neemt juist toe en ook de golven. Als een hobbelpaard gaan we op en neer en op en neer.

DSC_1304.JPGDSC_1301.JPGDSC_1299.JPG

En dan horen we gekraak. Oeps de lijn van de snubber is gebroken en daarmee is de kettinghaak in zee verdwenen. De ankerketting krijgt het aardig voor zijn kiezen. Is het wel een wijs besluit om te ankeren. Het is qua havengelden hoogseizoen geworden en we dachten zo een nachtje havengeld te besparen. Ach ja “ons bien zuunig hè”, maar waarom? Cees kijkt nog eens op Windfinder en ziet dat de wind gaat draaien. Dat betekent minder golven maar de nieuwe voorspelling is wel 31 knopen wind rond 23.00 uur vannacht. Daar word je niet vrolijk van.

DSC_1312.JPGDSC_1310.JPGDSC_1307.JPG

Vlak voor donker besluiten we toch in de haven van Torrevieja te gaan liggen. Cees roept ze op maar…..niemand reageert. Lekker bezig zijn we. Pas na 15 minuten dobberen in de havenkom reageert er iemand. We worden in een voor ons te kleine havenbox geloodst. Goede stuurmanskunst schipper. Maar als we vast liggen vinden de marinero’s ook dat we te krap liggen, en verkassen naar een andere plek. En zo liggen we rond 22.00 uur eindelijk vast. Hadden we gelijk moeten doen vanmiddag. En nu liggen we via Mar Menor, Cartagena, Aguilas y del Hornillo, cala de San Pedro in Porto de Aguadulce.

DSC_1322.JPGDSC_1319.JPGDSC_1317.JPG
DSC_1353.JPGDSC_1344.JPGDSC_1342.JPG

Van de Balearen via Calpe en Campello naar Santa Pola

Om 4.30 uur gaat woensdag 10 juni ons wekkertje. Op naar het vaste land van Spanje, naar de Costa Blanca. Deze strekt zich uit over een groot deel van de Spaanse oostkust met lange zandstranden volgebouwd met appartementenflats en hotels. Het is al weer even geleden maar Dolfinarium Harderwijk komt langs en een aantal dolfijnen geven een showtje weg. Ze springen zo hupsakee met een boog uit het water en een aantal zwemmen met onze boot mee vlak voor de boeg.

DSC_1257.JPGDSC_1253.JPGDSC_1252.JPG

Pas om 19.30 uur plonzen we ons anker vlak naast de haven van Calpe in het water. Echt een A-locatie met uitkijk op de grote kalksteenrots Penjal d’Ifac. De volgende dag zeilen we naar Campello Het is zwaar bewolkt en de Rondals maken overuren door de zeer wisselvallige wind. Van 4 knopen in no-time naar 24 knopen wind = windkracht 6. Denk je net, dat schiet lekker op, valt tie weer weg.

DSC_1268.JPGDSC_1265.JPGDSC_1262.JPG

Onderweg zien we Benidorm in grijs gehuld aan ons voorbij trekken. Met van die wolkenkrabbers die de 2 stranden overschaduwen. De badplaats doet eerder denken aan Manhattan dan aan het vissersplaatsje dat het ooit was in de jaren 50. Aan het einde van de middag liggen we in de haven van la Campello. ‘s Avonds heerlijk uit eten in een leuk uitziend tentje waar een Belgische kok de sterren van de hemel kookt. En dan ben ik de volgende dag mijn telefoon kwijt. Ik bel met Cees zijn mobiel naar mijn nummer. Getsie, op de Beau horen we geen gerinkel, maar dan…. wordt tie opgenomen, mijn telefoon, door een Nederlands sprekende mevrouw en dat in Spanje. Ze zit heel toevallig even op het nog niet geopende terras waar we gisteren hebben gegeten en waar dus mijn zwarte rugzakje nog hangt. Lucky for me. En nu weer een dag later liggen we, na een zeildag met heel veel wind in de haven van Santa Pola. Er is veel veranderd sinds we hier geweest zijn 4 jaar geleden.

DSC_1296.JPGDSC_1285.JPGDSC_1278.JPG

 

Valencia en drie weken naar Nederland

Maandag 6 juni 2011 hebben we een heerlijk zonnig dagje in Dénia. We doen ons tegoed aan een menu Del Dia.


DSC_1453.jpgDSC_1456.jpgDSC_1487.jpg
De volgende dag gaan we weer verder. Het wordt een heerlijke en lange zeildag. Eline heeft nu alle zeil voeringen wel meegemaakt. Van genua tot fok en van gennaker tot melk meisje. Van zeilen naar dobberen naar motoren. De wind verandert nog wel eens op de Middellandse zee en het weer was ook aardig van slag afgelopen 2 maanden in Spanje.

DSC_1479.jpgDSC_1489.jpgDSC_1491.jpg

De ankerplek waar we willen gaan liggen bij Cullera wordt niet goedgekeurd dus zeilen we in één keer naar Poblas. Hier heeft Cees een ligplaats voor een maand gereserveerd. Dit had hij al in maart geregeld toen we nog thuis waren. De dag voor ons vertrek naar Nederland doen we een dagje Valencia. We drinken op het plein Paza la Virgen een zomer specialiteit van Valencia “horchata”.Een koude zoete melkachtige drank van aardamandelen. Heel speciaal. We belanden in het Mercado Central. De grote overdekte markthallen van Valencia waar we onze ogen uitkijken. En we doen ons tegoed aan heerlijke Tapas in een trendy tentje. Het toeval wil dat we op het vliegveld in Valencia zwaaien naar tweelingzus Marieke en haar vriendin Marja die donderdag 9 juni 2011 net zijn aangekomen in Valencia. Wij vliegen met hetzelfde vliegtuig terug. Op Schiphol zien we bij de uitgang Heleen en Charles staan. Zij vertrekken met dit vliegtuig weer naar Mallorca. Met z’n viertjes nemen we de trein waar Anneloes ons al met de auto staat op te wachten.

DSC_1509.jpgDSC_1513.jpgDSC_1530.jpgDSC_1534.jpgDSC_1543.jpgDSC_1569.jpg

Wilde storm, rustige baai & Denia

Donderdagmiddag gaan we weer verder. Eline neemt deze keer geen pilletje in, de zee is toch niet zo heftig vandaag. Onderweg blijkt dat toch niet helemaal waar te zijn. We belanden tijdens het zeilen in een soort van storm met uitschieters naar windkracht zeven en er zweven zelfs kleine tornado’s in de lucht! Met Cees als schipper weten we dat alles helemaal goed komt. Terwijl Cees en Ann buiten in de regen aan het zwoegen zijn, zitten Niels en Eline lekker warm en droog. Na de storm komen we aan in een prachtige baai waar het heerlijk rustig is. Daar breekt eindelijk het zonnetje door en gaan Niels en Eline even zwemmen met de maanvissen. Met duikbrillen kunnen we de vissen goed zien door het heldere water. Niels en Cees proberen de vissen nog te vangen, maar deze zijn te intelligent voor de twee mannen. De rotsen om ons heen hebben ook allemaal grotten waar we met het bootje heen varen. Twee post terug krijgen we een reactie van Nederlanders die in een villa boven op de bergen van de baai vertoeven. Via een verrekijker spotten ze de Beau en vinden dit blog via google, grappig!








Na de baai vertrekken we richting Denia. Na veel regen eindelijk een lekker zonnetje onderweg. Jammer genoeg niet zoveel wind dus doen we bijna het hele stuk op de motor. Alweer geen zeeziekte voor Eline, ze wordt al een echte zeevrouw. Aanleggen in de haven van Denia duurt iets langer dan gedacht als een van de lijnen vast komt te zitten onder de boot. Niels trekt gelijk zijn wetsuit aan om even te gaan inspecteren, gelukkig zit de lijn alleen maar om het roer. Niels laat al zijn kunsten zien en maakt de lijn weer los zodat we goed aan kunnen leggen. Het is een heel leuk stadje en heerlijk weer. Eline ziet een hoop mooie grote boten en Niels heeft oog voor de mooie auto’s op de parkeerplaats bij de haven.








Gastenpost van Eline & Niels

Ankeren bij Calpe

Op donderdag twee juni vertrekken we rond negen uur ’s morgens vanuit Alicante richting Calpe. De allereerste zeetocht van Eline op de Beau. Eline wordt zeer goed voorbereid, pilletjes ingenomen, evenwichtsbandjes om en gembersnoepjes tegen zeeziekte, dat zou toch goed moeten gaan. Door een storm bij Ibiza was er een ruige zee met tegenwind, ondanks de omstandigheden lijkt Eline in de ochtend niet zeeziek te worden. Als we de wind niet meer kunnen bezeilen en op de motor verder gaan gaat het toch nog mis met Eline en doet ze een kotsje.

Benidorm

Aangekomen bij Calpe zien we een Zweedse boot vlak voor de haven voor anker liggen, goed idee! Daarom gooit Cees ook het anker uit en liggen we met een prachtig uitzicht op de Penyal d’Ifac. ‘s Avonds maakt Anneke een heerlijke maaltijd met varkenshaas en aardappeltjes in de schil. Niels vindt het heerlijk en praat nog dagen na over al het lekkers.
Donderdagochtend gaan we met elkaar de rots beklimmen. Het is een flinke weg omhoog en er is een tunnel door de berg heen. Als we door de tunnel heen zijn houdt het gebaande pad op dus besluiten we weer terug te gaan. Precies op tijd want onderweg naar beneden begint het te regenen.








Gastenpost van Eline & Niels

« Vorige Posts Volgende Posts »

Highslide for Wordpress Plugin