Categorie: Turkije

Fethiye en de verlaten stad Kaya Köyü

Via Tombbay en het dorp Göcek belanden we zaterdag 12 oktober in Fethiye. Onderweg ligt Leon lekker te “bronzen” in het zonnetje. Wat een weertje en dat in oktober. Leon vind ons maar duurzaam, ha ha. Vooral in het waterverbruik en het gebruik van de verlichting. Anker regime hè.

DSC_0459.JPGDSC_0467.JPGDSC_0470.JPG

Bij het Yacht Classic hotel gaan we met het bijbootje naar de kant. Het plan is om met de bus naar Kaya Köyä te gaan maar Fethiye is zo’n grote stad dat het nog even zoeken is naar de opstapplaats voor de bus. Onderweg bij een moskee wordt Cees aangesproken door een Turkse meneer. Het is vandaag visitors day voor niet moslims, of we binnen een kijkje willen nemen. Schoenen uit en Ingeborg en Anneke worden moskee waardig aangekleed.

100_1052.jpg100_1055.jpgDSC_0482.JPG

Dan is het zeker nog een half uur met de bus naar spookstad kaya Köyü, een voormalig Grieks bergstadje. De stad is verlaten sinds de Anatolisch-Griekse bevolking in 1923 met miljoenen anderen gedwongen werden te verhuizen naar Griekenland. De voormalige bewoners hadden nooit in Griekenland gewoond en spraken zelfs geen Grieks. Dezelfde tragedie ging op voor in Griekenland woonachtige Turken. De 4000 huizen zijn allemaal onbewoond en zwaar beschadigd. Wat moet dat een drama zijn geweest. Dit wetende indrukwekkend om doorheen te lopen.

DSC_0490.JPGDSC_0506.JPGDSC_0520.JPGDSC_0524.JPGDSC_0534.JPGDSC_0546.JPG

Terug in Fethiye gaan we op aanraden van Maud en Marijke opzoek naar de vismarkt. Ze hebben hier een heel leuk concept, je koopt vis op de markt en laat het klaarmaken bij één van de restaurantjes daarom heen. Wij eten grote garnalen en red snapper, de Wing zeebaars. Mmm is dat even smullen. Leon zijn galgen maal want morgen vertrekt hij weer in alle vroegte naar Nederland.

Wij gaan verder naar de Kalevezi baai waar een aardig local ons helpt met een lijn naar de kant. Een fluitje van een cent. Maar bij Willem gaat het niet zoals anders. En dan…. gaat het ook nog waaien met harde windvlagen. De wind komt van opzij. Jemig er knappen lijnen bij mede zeilers en die vertrekken. Dan ziet Cees dat de Wing IV ook los is. Zijn lijn is van een rots geschoten. Bale dat het al donker is. Pas een hele tijd later is dit karwei ook weer geklaard. Het wordt een ankerwacht nachtje.

100_1114.jpgDSC_0567.JPGDSC_0599.JPG

 

Turkse thee, een scheermomentje en een gevallene

Vanaf Marmaris vertrekken we maandag 7 oktober 2013 met de WingIV naar de zuidkust van Turkije. Via de Ekincik baai belanden we een dag later in de Kizilkuyruk baai. Daar ankeren we op 20 meter diepte met een lijn naar de kant om een rots. Een zeer Idyllisch plekje. Net voordat de zon weg is snorkelen we nog in heel heldere water.

_DSC6774.jpg_DSC6777.jpg_DSC6794.jpg

De volgende ochtend maken Willem, Ingeborg, Leon en Anneke een wandeling naar de ruïnes  van een Romeinse en Byzantijnse stad. Er moet ergens een looppad zijn, maar waar? Tussen twee bergen klimmen we via een soort kloof omhoog, begroeid met bomen en prikstruiken. Een heel geklauter maar na bijna een uur worden we verrast door een zeer weidse open vlakte. Hier zien we oude troep ha ha en een wateropslag.

100_0807.jpg100_0821.jpgDSC_0362.JPG

We zijn al langs een “thee schenkerij “ gelopen maar deze is wel heel speciaal. Een zeer gammel hutje met daarnaast iets van een soort hoogslaper. Na al dat geloop hebben we wel trek in een glaasje Turkse thee. Met handen en voeten werk communiseren we met de Turkse mevrouw. De thee is heerlijk tegen de dorst. En dan blijkt dat er een pad loopt om de berg heen. De terugweg is dus een makkie met mooie uitzichten.

DSC_0363.JPGDSC_0367.JPGDSC_0383.JPG

Bij de baai hangt aan een boom een wannabe schommel die Leon uiteraard uit moet proberen.  Maar dan ineens …..breekt het touw en beland tie met zijn rug op de grond. Au, dat doet effe zeer. Wat een urkie, zou Anneloes zeggen. Maar het valt gelukkig mee. Het toeval wil dat Willem net op het moment als het touw breekt een foto maakt.

100_0895.jpg100_0897.jpgDSC_0403.JPG

Woensdag 9 oktober is het maar een klein stukje varen naar Kapi Creek waar we aan de steiger van het Günün restaurant gaan liggen. Het lijkt hier nog wel hoogseizoen  want er liggen s avonds zeker  31 boten. We gaan er heel gezellig uit eten. Goede business. Een jonge Turkse gast heeft hier een kapperszaakje met de mogelijkheid om je te laten scheren. Prima idee voor Leon. Even later is de barber druk in de weer met scheerzeep, een mes, elastiekjes en met vuur. Gelukkig zijn we in de buurt om hem te redden als het misgaat. Met een blote billen gezicht kom tie weer te voorschijn. Ziet er prima uit zo. Het is de hoogste tijd om te vertrekken naar een volgend baaitje in de grote baai van Fethiye.

100_0948.jpgDSC_0419.JPGDSC_0424.JPG

All inclusive op de Beau

En dan krijgen we om 2 uur ’s nachts een sms’je van Leon dat hij er is. De chauffeur van A2B heeft er geen beeld bij om op dit tijdstip iemand bij het standbeeld van Atatürk af te zetten. Moet het echt niet bij een hotel of bij één van de 2 havens van Marmaris zijn? Maar nee dit is prima want wij liggen vlak in de buurt voor anker. Het is trouwens 10 graden dus niet echt warm. Met z’n drieën lopen we de volgende dag gezellig door Marmaris. We bezoeken het gerestaureerde kasteel, slenteren langs de kade en zien heel veel gülets, lopen door leeg barstreet en belanden op de bazaar.

DSC_0204.JPGDSC_0207.JPGDSC_0214.JPGDSC_0218.JPGDSC_0238.JPGDSC_0251.JPG

Zondag 6 oktober 2013 gaan we mee met een tripperboot (200 personen) naar het toeristische Dalyan. Aan het begin van de dag is het nog best fris. Wij hebben ons warm aangekleed maar de meesten zitten aardig te bibberen. We varen langs Dolfin island en Turtle island waar we zowaar schildpadden zien. Massa toerisme ten top. Met 7 boten, op een kluitje, turen we met z’n allen naar  schildpadden die gelokt wordt met levende krabben. Op het langgerekte Istuzstrand hebben we een uur de tijd om rond te lopen en belanden we op een zeer gammele uitkijkpost. Via smalle riviertjes van de Dalyan-delta komen we langs de rotsgraven van Kounos. In de bergwanden zijn in de 4e eeuw voor Chr. rotsgraven uitgehouwen in de Lycische-tempelstijl met kolommen. Gaaf om te zien. En dan zitten we weer wat later in een modderbad en een warm openlucht bad. Oeps we zijn bijna te laat terug. Rond 20.00 uur stappen we zeer voldaan weer op de Beau.

DSC_0245.JPGDSC_0262.JPGDSC_0279.JPGDSC_0294.JPGDSC_0326.JPGDSC_0338.JPG

Via Tilos en Symi in Griekenland naar Bozburun en Marmaris in Turkije

Via het eiland Tilos zeilen we zaterdag 28 september 2013 het kleurrijke Symi-stad, op het eiland Symi, binnen. Wat een drukte. Zowel het aantal mensen op de kade als de hoeveelheid boten. Onderweg heeft Willem ons al zeilend gefilmd en er een compilatie van gemaakt. Errug leuk. En ….. springt er ineens een dolfijn naast onze boot omhoog. We kijken nog eens goed en zien er dan wel 20 rond de Beau zwemmen. Wat krijg je daar altijd een blij gevoel van, als je die beesten ziet zwemmen en spelen voor de boeg. We tanken in Symi de dieseltank vol, slaan een drankvoorraadje in omdat dat in Turkije niet te betalen is en we klaren uit.

101_0572.jpgDSC_0144 (2).JPGDSC_0150.JPGDSC_0169 (2).JPG101_0613.jpgDSC_0180 (2).JPG

Maandag 30 september zeilen we eerst, om daarna te dobberen en dan over te gaan op de motor. Onderweg verwisselen we het Griekse gastenvlaggetje voor het Turkse. We gaan bij de stad Bozburun voor anker om net als vorig jaar via een agent  (Lodos) in te klaren in Turkije. In de haven ziet Cees ineens een Trintella 49A liggen. Precies zo’n boot als wij hebben. Opzich wel bijzonder, want er zijn maar 18 van gebouwd. Dan is het toch wel heel toevallig om er hier één in Turkije tegen te komen.We maken een kletspraatje en worden uitgenodigd om de Astro van binnen te bekijken, super leuk. Goh sommige dingen zijn toch weer anders als bij ons. Het plan is om 1 oktober verder te zeilen maar het wordt een verwaaidag met veel wind, onweer en plensregen. Brrr we vertrekken de volgende dag met zeiljassen aan. Via de Ciftlikbaai belanden we 3 oktober bij de stad Marmaris waar we voor anker gaan. Prima op tijd om Leon vrijdagnacht te verwelkomen bij ons aan boord.

101_0603.jpgDSC_0188.JPGIMG_0548.JPG

 

Genunees fort, moerbeien, nane en mastiek

Het is  heel wat stiller op de Beau. Geen gezellig geklets meer van Marjan en Bert. Zij zijn gisteren dinsdag 19 juni 2013 weer vertrokken naar Nederland waar even dezelfde temperaturen zijn als in Turkije. Zondag zijn de mannen verwend met baklava bij de koffie, sorry Willem we waren even vergeten dat jij daar geen liefhebber van bent, het is immers vaderdag. Met z’n zessen bezoeken we het gerestaureerde Genuese fort (13eeuw)  met torens. Ha ha, het is nog even zoeken naar de ingang. We lopen over de muren van het fort waar we een leuk uitzicht hebben over de haven van Çesme en de stad, en bekijken een klein museum.

SAM_0847.JPGDSC_0398.JPGDSC_0400.JPGDSC_0408.JPGDSC_0418.JPGDSC_0443.JPG

Tijd voor koffie op een terras en dan belanden we op de zondagsmarkt, wel een kilometer lang. Wat een heerlijkheden zien we weer, het water loopt je uit de mond. We kopen aardbeien, kersen, verse vijgen voor het toetje en moerbeien. Ze zijn in wit/roze en in donker paars te koop. Mmmm het lijken bramen maar dan veel zoeter. En een plantje genaamd nane (of hebben we het verkeerd verstaan) met kleine blaadjes wat ruikt naar basilicum, citroen, en kruidnagel. Marjan en Cees googelen zich rot maar kunnen niet echt de juiste Nederlandse benaming vinden van dit plantje. Cees koopt kleine witte korreltjes in een doosje met de naam mastiek. Dit wordt gebruikt in kauwgom, vernis en tandpasta. Bert een Anneke belanden ook nog bij een Turkse herenkapper waar Ann zomaar een hars behandeling krijgt en zonder ‘snorretje’ weer door het leven gaat. En nu is het wachten op wat minder wind om te vertrekken naar het noorden met Thessaloniki als eindbestemming. Ook staan er 2 nieuwe filmpjes op de site. Gemaakt door Marjan en Bert.

DSC_0479.JPGDSC_0481.JPG100_8300.jpgSAM_0873.JPGDSC_0517.JPGDSC_0529.JPG

Highslide for Wordpress Plugin