Viveros en vis

In deze streek verdienen mensen hun brood met de visvangst op wat voor manier dan ook. Als we op maandag 9 augustus 2010 wakker worden liggen er allemaal bootjes om ons heen en mensen staan gewoon in zee aan het strand. Met harken gaan ze over de zeebodem om zo schaal en schelp dieren te kunnen verzamelen. Een zware klus en levert het wat op? Één van die vissersbootjes ligt wel heel dicht bij ons en komt met zijn lijn vast te zitten aan onze boot. Hij moet zelfs zijn anker lijn los maken van het anker anders komt hij niet meer los. In de Ria’s zie je veel viveros. Mossel kwekerijen (hangcultuur) die eruit zien als half ondergedoken drijvende vierkante rasters. Aan land lopen we heel toevallig langs een vissersboot die mosselen bij elkaar aan het binden zijn voor de viveros. Verderop ligt een groot koelschip van Saetrade. Diepgevroren tonijn wordt met een hijskraan van boord in koelwagens gehesen. Intrigerend om naar te kijken. Cees heeft nu een Spaans koppie geknipt door een Spaanse kapster. Als we bij het Beautje komen moeten we bijna de lijn op duiken want het is weer hoog water aan het worden en we zijn iets te lang weg gebleven.

DSC_0719.jpgDSC_0709.jpgDSC_0628.jpgDSC_0720.jpgDSC_0739.jpgDSC_0742.jpgDSC_0748.jpgDSC_0763.jpgDSC_0764.jpg

Een aardige Noor, lavanderia, ankeren bij Caramiñal

Op vrijdag 6 augustus 2010 verplaatsen we onze boot naar de kademuur van haven Vilagarcia omdat er een regatta is dat weekend. Er meert een Swan 57 naast ons af met een Noorse vlag. We maken een praatje en Stian komt onze boot bekijken en wij die van hem. In de jaren 80 heeft deze boot mee gedaan aan de whitbread race. Dat wordt nu de volvo ocean race genoemd. Wat een boot, zeventien meter lang, twaalf kooien en de boot weegt 32 ton. Omdat het tijd is om weer een wasje te draaien en er geen wasmachines zijn in de haven gaan we op zoek naar een lavanderia. Gelukkig is er één op loop afstand. We kunnen onze was inleveren en de volgende dag ophalen. Wat een luxe. Na het ophalen van de was (mooi opgevouwen en ingepakt) halen we nog wat benzine voor het Beautje. Dan vertrekken we met veel wind naar het plaatsje Camariñal. Vlak naast de haven gaan we voor anker. Jammer dat het anker alarm telkens afgaat? De GPS is voor zich zelf begonnen. Ook ’s nachts. Dat bevordert de nachtrust niet echt. Voor het eerst zonder te veel gespat naar de kant. We komen ook “fitness” apparaten tegen in de buitenlucht. Cees maakt hier gelijk gebruik van om zijn conditie weer en beetje op peil te krijgen. Aan de kant hebben we een mooi uitzicht over de baai bij Camariñal.

DSC_0691.jpgDSC_0694.jpgDSC_0658.jpgDSC_0659.jpgDSC_0663.jpgDSC_0665.jpgDSC_0668.jpgDSC_0717.jpgDSC_0679.jpg

Klaverjassen, het stadje Vilagarcia en moscas

Het voor anker gaan op zich is leuk maar als je door de harde wind niet naar de kant kunt ook wel saai. Sommige vinden dat heerlijk rustig maar ik heb daar toch een ander idee over. De Happy Bird ligt hier ook voor anker en komen ‘s middags langs met hun bijbootje of we zin hebben om te klaverjassen. Een kaartenspel hebben ze ook meegenomen. Service van de zaak. Uh ja, dat is lang geleden. Sinds de middelbare school niet meer gespeeld. Maar na de nodige aanwijzingen wordt het heel gezellig en pas tegen half negen gaan ze terug naar hun boot. Woensdag 4 augustus 2010 zeilen we naar de haven Vilagarcia. Omdat we op de boot nogal last hebben van vliegen, en de vliegenmepper niet echt helpt gaan we opzoek naar ander middelen. Andere boten klagen daar trouwens ook over, dus ligt het niet aan Ann haar schoonmaak kunsten. In de supermarkt vinden we een kleef band waar vliegen aan blijven kleven. Zoiets wat je vroeger op boerderijen zag. Nou het “tiras atrapamoscas” werkt uitstekend. Verder de stad verkent en we hebben onszelf getrakteerd op ‘Menu del Dia in de jachtclub. Dit is het menu van de dag voor 9 euro 80 per persoon. Een voor/hoofd/nagerecht met een fles wijn, een fles water, brood en een kopje koffie toe.

DSC_0646.jpgDSC_0595.jpgDSC_0614.jpgDSC_0641.jpgDSC_0643.jpgDSC_0645.jpg

Het stadje Muros en Ria de Arousa

We liggen alweer vijf dagen in de haven van Portosin dus het wordt tijd voor nieuwe avonturen. We varen naar een ankerplaats vlak bij Muros. Een leuk stadje met goed bewaard gebleven Galicische architectuur met mooie stenen bogen. Via het strand en de rotsen lopen we bij laag water terug naar het bijbootje. Weer eens wat anders als over de weg. Cees is weer helemaal het binkie want hij heeft een zwembroek en zowaar slippers gekocht. Als we zeilen hangt het bijbootje aan de davids. Als we voor anker liggen ligt het bijbootje in het water achter de boot aan een lijn. Na het afwassen ziet Cees ineens een vin en een propellertje boven het water uitsteken bij het Beautje. Foute boel. Door de harde wind is het bootje ondersteboven gewaaid en het motortje ligt nu ook in het zoute water te dobberen. Geen goede zaak. Zo snel mogelijk het bootje omgedraaid.  De kap van de motor, bougie eruit, en de cilinder leeg laten lopen met zeewater. Maaaaaar na wat prutsen en proberen lukt het Cees de boel weer aan de praat te krijgen. Gelukkig maar.  Later die avond een kijkje genomen op de ”Salon” van Marleen en Frits, een catamaran die ze zelf hebben gebouwd. Maandag 2 augustus 2010 zeilen we naar Ria de Arousa en gaan voor anker aan het einde van de Ria vlak bij de brug, met de romantische naam: “Playa de Riba do Mar”.

IMG_1019.jpgIMG_1027.jpgIMG_1029.jpgIMG_1037.jpgIMG_1040.jpgIMG_1055.jpg

Kaap Finisterre en Ria de Muros

Met een noord-oostelijke aflandige wind tussen de 15 en 22 knopen, hebben we een super zeildag. Andere vertrekkers hebben het langs dit kust gedeelte Kaap Finisterre aardig te verduren gehad maar wij gaan als een speer. Helemaal als we melkmeisje doen. Dit kustgedeelte heet Costa da Morte, met als belangrijkste kaap “Cabo Fisterra – Einde van de wereld”. Dit gedeelte heet zo omdat er in de loop der eeuwen veel schepen verloren zijn gegaan door storm of gestrand zijn tegen de rotsen. Dan varen we de Ria Muros binnen en rond de klok van half twee de haven van Portosin. De stootwillen krijgen het aardig te verduren omdat de wind steeds meer aantrekt en we aan lagerwal liggen. Andere boten voor anker lagen, zoeken ook een veilige plek in de haven. Vanuit de kuip heb je een mooi uitzicht op witte huizen met rode daken, kleine dorpjes en bergen. Woensdag 28 juli 2010 gaan we samen met de Happy Bird naar het plaatsje Noia. Jammer dat “busje komt zo “hier niet van toepassing is. Op een terras aldaar ook nog een spraak verwarring. We willen bier in een ijskoud glas en noemen dit zero degrees, maar de serveerster begreep bier met  zero alcohol. Dat was natuurlijk niet de bedoeling. Het wordt een zeer warme dag rond de 34 graden. ’s Avonds rond half negen naar het 1ste strandje vlak bij de haven voor een barbecue met de alom geprezen Cobb. Tot laat in de avond  houdt Anneke het uit in haar bikini  terwijl ze toch echt een kou kleum is.

DSC_0512.jpgDSC_0531.jpgDSC_0546.jpgDSC_0549.jpgDSC_0556.jpgDSC_0564.jpgP1050323.JPGP1050350.JPGIMG_1000.jpg

« Vorige Posts Volgende Posts »

Highslide for Wordpress Plugin