Pippy, onze Nieuw-Zeelandse buurvrouw organiseert een muziekavond. Of wij en andere Nederlanders ook willen komen en iets ten gehore willen brengen, eh ja, willen we dat? Ingeborg neemt het initiatief en regelt zangteksten. Wel zo handig want “Tulpen uit Amsterdam”, je kent de titel, maar hoe gaat het liedje verder. Het wordt een gezellige avond met veel Ierse liederen, begeleid met gitaar. Richard, de partner van Pippy, speelt op de ukelele.
Anneke heeft Pasen in haar “takenpakket” zitten, ha, ha. Dus ze heeft een bijeenkomst belegt. Op zondag 8 april 2012 eerste paasdag nuttigen tien Nederlanders een heerlijke Paasbrunch op de Lowlander. Een paar dagen later hebben we bij Marijke de evaluatie van deze brunch onder het genot van thee, zelf gebakken appeltaart, een lekker zonnetje en een glaasje wijn. Zo’n “vergadering” wens je iedereen toe. Cees houdt niet van apparatuur die niet werkt, of ze gaan van boord of hij klust net zo lang tot het weer werkt. Deze week is zelfs het plafond in het badkamertje en onze hut eruit gehaald om bij niet werkende schakelaars op het achterdek te kunnen. Ook bij andere boten helpt Cees af en toe een handje. De Middellandse Zee is op dit moment erg onstuimig, we maken harde tot zeer harde wind mee. Boten liggen te dansen in de haven. Liever in een haven dan voor anker met deze wind, we hebben nog even de tijd, want het havencontract loopt 30 april 2012 af.Na al die uitstapjes moet er toch echt wat aan de boot gedaan worden. Cees heeft allerlei spullen meegenomen vanuit Nederland dus het is klus time. Eerst worden er achter verschillende panelen overbodige nutteloze kabels weggehaald en dat zijn er in de loop de jaren heel wat geworden door vervanging van nieuwe instrumenten. De kooien voor in de boot worden ontruimd en Cees demonteert (zeg maar sloopt) het oude alarmsysteem voor vervanging door een echte auto Track&Trace module met GPS. Jéé, wat een zooi overal. Hij ontwerpt schema’s om de oude alarm sensoren op de nieuwe Track&Trace module te kunnen gebruiken. Het gaat om bilge- en gasalarm, magneet contacten voor insluiping, temperatuur en het op afstand inschakelen van toplicht en sirene. Tevens kan de Track&Trace module op afstand worden uitgelezen en bediend m.b.v. SMS en GSM om zo als ankeralarm of wegsleepalarm te dienen.
Zagen, solderen, draden doormeten, dingen uit elkaar halen, naar piepjes luisteren en op een paneel kijken of er gele/ rode lichtjes branden. En alles gelijk documenteren. Dagen is hij er zoet mee. Vrijdagavond 30 maart 2012 als we terug lopen naar de boot, van een etentje in de pizzeria Kanathé, kan Cees op afstand met zijn mobiele telefoon het ankerlicht aan en uit zetten. Niet dat je er iets aan hebt maar toch. Ann scoort een mixer voor weinig en het stoofpotje met runderlappen gemaakt in de snelkookpan( ook al meegnomen vanuit Nederland) smaakt heerlijk en is in een half uurtje gaar. We zien heel veel artisjokken liggen in de supermarkt en eten die als voorgerecht, Anneke kookt voor andere live-a-boards en de Cobb doet op woensdag 4 april ook weer dienst.Vrijdag de 23e maart 2012 wordt een natuur dagje. Al vroeg uit de veren want vulkaan de Etna staat op het programma, toch zeker drie uur rijden. Halverwege de Etna zien we al veel lavasteen en sneeuw. De weg op de Etna is sneeuwvrij. Wel rijden we tussen zeker twee meter hoge muren van sneeuw.
Met een cabine lift gaan we nog hoger. We stappen uit en zien alleen maar sneeuw. Wel fijn dat we dikke jassen bij ons hebben, want het is hier onder nul terwijl het onder aan de berg toch zeker 18 graden is. We zien mensen skiën en snowboarden. Op een terras genieten we van het zicht van de top van de Etna. Het plan is om met een bus nog hoger te gaan maar die rijden niet vandaag. Het lijkt net als we lavasteen aanraken deze warm aanvoelt. De Etna is nog steeds actief, de grootste van Europa en zo’n 3350 meter hoog. Zaterdagavond wederom naar versierde paarden gekeken nu in de stad Scicli en weer ter ere van San Giuseppe. Zie filmpje op youtube. Zondag 25 maart is het om elf uur koffiedrinken op de Beau, met taart uiteraard. Als we bezig zijn schoonschip te maken horen we ineens rond tien uur klop, klop, klop op onze boot. Jeetje staan Jan en José al bij de boot. Jullie zijn vroeg. Oeps, zomertijd. Helemaal niet bij stilgestaan. Gelukkig hebben José en Cobi een thermoskan koffie bij zich en met een geleend koffiezetapparaat is alles zo klaar.Al vroeg rijden we woensdag 21 maart 2011 met z’n viertjes naar Catania airport. Elly en Wijnand vertrekken weer naar Nederland en de huurauto wordt in geleverd. Super gezellige dagen zo met elkaar. Ook het weer werkte mee. Elke dag een stralend blauwe lucht en weinig wind. Onze overburen in de haven, Ingeborg en Willem van de WingIV, hebben een week een auto gehuurd en we gaan donderdag met ze mee naar Piazza Armerina. Zo’n twee uurtjes rijden. Het rij gedrag van de Sicilianen is even wennen geblazen. Ze halen in op plaatsen waar het eigenlijk niet kan. Rode stoplichten zijn niet voor hen bestemd. Heeft rechts nu voorrang of niet? En bumper kleven kunnen ze als de beste. We bezoeken de Romeinse villa “Villa del Casale” die in de derde eeuw voor Chr. tot en met de vierde eeuw werd gebouwd.
Van de villa is niet echt veel meer over maar na opgravingen in de twintigste eeuw zijn heel veel mozaïek vloeren en wanden blootgelegd die in die tijd door ambachtslieden zijn uitgevoerd afkomstig uit Noord- Afrika. Ja ma, de meisjes in bikini hebben we gezien hoor. We vervolgen onze tocht en onderweg krijgen we toestemming van een schapenhoeder om hem met zijn kudden schapen te fotograferen.We rijden verder naar de stad Caltagirone waar we de beroemde trap “Scala di Santa Maria del Monte” beklimmen met haar 142 betegelde treden. Een hele klim, maar we hebben het gehaald. Elke tree is versierd met Majalica tegels waarop de verschillende stijlen van de locale keramiek te zien zijn. We bezoeken ook nog de huisvesting van de VVV. Een schitterende ruimte met ook hier tegel tableaus, en een expositie van keramiek hoofden en avondkleding.Zaterdagavond 17 maart 2012 gaan we met z’n zessen in de Peugeot naar Donnalucata. Het was wel even proppen, maar het is gelukt. Daar zal een optocht zijn met versierde paarden en zal Maria met een ezeltje door de stad rijden ter ere van de Siciliaanse eilandheilige San Giuseppe.
Op zondagmorgen 18 maart gaan we koffie drinken op de Lowlander met 16 Nederlanders. Elly en Wijnand krijgen een rondleiding op deze catamaran en kijken hun ogen uit. ’s Middags vieren we op de steiger de verjaardag van Rick samen met 70 andere zeilers uit alle windstreken.Hoera, Elly vindt na een week haar netjes opgeborgen kleding terug in de kast. Je bent al snel iets kwijt met al die verschillende opbergvakken. ’s Avonds naar Marina di Ragusa, waar een soortgelijk feest zou zijn als in Donnalucata, maar dat was wel een low budget versie. Er wordt een beeld van San Giuseppe uit de kerk gedragen en na 30 minuten is de plechtigheid over. Later op de avond is er nog wel vuurwerk, maar dat bekijken we vanaf de boot.De volgende dag gaan we Ragusa Ibla bezoeken. Eerst nog even naar de winkel om boodschappen te doen, want er is een auto tot onze beschikking… 30 pakken muesli, 15 pakken tissues, 60 rollen toiletpapier, 24 flessen water en nog vele andere producten later, rijden we door naar het stadje. We lopen door smalle, steile straatjes en zien veel oude huisjes en een hele mooie kerk. In het zonnetje voor de kerk lunchen we.Dinsdag 20 maart doen we het rustig aan. Wat kleine boodschapjes en een wandeling over het strand. ’s Middags krijgen we het bericht van de havenmeester dat het anker (verstuurd uit Nederland) is aangekomen bij de receptie. Met het bijbootje halen Cees en Wijnand het anker op. Nog een hele klus met een anker van 55 kilo, maar al snel is het nieuwe anker gemonteerd en is de klus geklaard.
Gastpost Wijnand














































