Categorie: Griekenland

Ankeren bij Preveza en Lefkas. Griekenland

We zijn een aantal dagen op zee geweest en dan wil je wel graag even de benen strekken. Laat het nu zo hard waaien dat we met het bijbootje niet eens naar de kant kunnen. We hebben ’s nachts zelfs een soort van anker wacht. De volgende dag zetten we ’s middags dan eindelijk voet op Griekse bodem: Preveza. Bij de kade heel toeristisch maar daarachter een hele stad, meer voor locals. We belanden in een soort van malle Pietje zaak waar je struikelt over alle zooi maar waar we toch weer wat dingen scoren voor de boot. En…. het is nog even zoeken naar een Grieks simkaartje, want wat is de wereld zonder internet.

Ondertussen zijn de temperaturen gestegen naar 27 graden dus goed insmeren maar. En wat een luxe een wasmachine aan boord zodat zaterdag 21 mei er 2 wassen worden gedraaid. Geen wasdroger nodig want de wind droogt in no-time. Het nieuwe motortje krijgt een jasje aan en de Cobb zorgt ervoor dat we weer heerlijke kunnen bbq-en op ons ’achterdek’. Met wat stokbrood erbij en een salade en klaar = Cees.  

Zondag 22 mei 2022 gaan we anker op en zeilen heerlijk naar Lefkas. Bij de drijvende draaibare brug, die het vaste land van Griekenland verbindt met Lefkas, is het best wel druk met zeilboten. Maar Cees is het manoeuvreren bij deze wind nog niet verleerd dus hij mag blijven. Wat is het mooi hier met aan weerskanten bergen met wat dorpjes en nog behoorlijk groen. We ankeren bij Lygia en weer wat later bij Nidri. Tjonge dat is alweer 10 jaar geleden dat we hier ook lagen, time flies.

Arrivederci

Dinsdag 10 mei 2022, precies om 12.05 uur, zijn de keerringetjes voor de waterpomp vanuit Nederland bij het havenkantoor in MdR. s’ Middags heeft de monteur de pomp met die ringetjes weer in elkaar gezet. Je moet er wel telkens achter aan bellen anders gebeurt er niks, maar het is gelukt en de pomp doet het weer zonder te lekken, toppie. Woensdag nog gezellig een soort van afscheidsborrel. Donderdag staan we bijtijds op. Cees heeft de loopplank al zo opgehangen dat we hem makkelijk naar binnen kunnen krijgen. Het bijbootje wordt achter de boot gehesen  en alles wordt binnen zeevast gezet. We zijn er klaar voor, we gooien de trossen los op naar de Griekse zon. Toos en Rimmer komen ons uitzwaaien. Precies om 8.00 uur varen we achter de ‘marinero’ de haven uit. Dag dag Marina di Ragusa dag dag. Brigitte, Leon & Nicolette hebben ons al gespot op Marine Traffic.

Een heerlijk zeildagje om erin te komen. In de baai van Portopalo plonsen we ons ankertje neer. Na het eten besluit Cees voor kappertje te spelen en kortwiekt zijn haar met de tondeuse. Maar waar laat je dat haar. Ik zei nog zo “niet door de wc” maar…… ‘hij was een beetje dom’, en nu is tie verstopt. Daar gaat zijn rustig avondje, altijd een rotklusje. Onderweg app contact met Hanny en Jacob. Voor’t eerst ontmoet in Kaapverdië. Ze zijn in de buurt. Zou toch toppie zijn om elkaar live te ontmoeten. Dat doen we einde van de middag, op vrijdag 13 mei, in de mooie grote baai van Syracuse. Er is een hoop bij te kletsen.

We blijven een dagje liggen en zij ook dus gevieren met Cees als gids lopen we de volgende dag door het prachtige Syracuse met zijn smalle straatjes, vele balkonnetjes, de Duomo (waar net een trouwerij is), het fonteinplein, de natuurlijke bron en de markt. Aan het einde de delicatesse winkel waar je overheerlijk kunt lunchen (weten jullie nog Guido en Hanny in 2014) met een vis/vlees plank, mejammie.

En dan gaan we zondag de 15e mei vertrekken naar Griekenland. Omdat er een hoge druk gebied is schijnt de zon uitbundig maar de wind laat het behoorlijk afweten. Ach je kan niet alles hebben. Dan doen we er maar 3 nachten over i.p.v. 2. Het zij zo. Wel schijnt de maan ’s nachts bij wat altijd fijn is en kleine groepjes dolfijnen komen ons begroeten, altijd een feestje om te zien. Van Syracuse (Sicilië) steken we de Ionische Zee over naar Preveza (Griekenland). Aankomst 18 mei om 8.03 uur Griekse tijd.     

                  

Bye bye Griekenland, back to Italy

Vanaf onze ankerplek in de Soukia baai is het maar 5 minuutjes varen met ons Beautje naar het gezellige Kassiopi. Rondom het haventje veel restaurantjes en winkeltjes. Verderop kijk je naar beneden en zie je leuke kleine baaitjes om te zwemmen. Daar wordt gretig gebruik van gemaakt. Het plan is om donderdag 21 augustus 2014 naar het eilandje Erikoussa te zeilen dus nemen we afscheid van Christine en Henk. Onderweg varen we nog een paar mijl in de territoriale wateren van Albanië. Cees gooit nog een vislijntje uit maar ze hebben duidelijk geen zin om toe te happen vandaag. Maar het is druk bij het eilandje Erikoussa en de wind neemt toe dus varen we nog 10 mijl door. Naar het noordelijkste Griekse eiland van de Ionische zee het kleine eilandje Othonoi.

DSC_0476.JPGDSC_0483.JPGDSC_0486.JPG

Precies 2 jaar en 3 maanden geleden begon hier ons Griekenland avontuur. De zuidelijke baai waar we voor anker gaan is klein maar vrijdag liggen er wel 18 boten in dit ondiepe baaitje. Het wordt helemaal spannend als er een ferry luidt toeterend komt aanvaren. Gelukkig kan hij de draai net maken zonder dat iemand anker op moet. Cees eet nog een allerlaatste Saganaki, is tie dol op, en dan is Griekenland voorlopig passé. Morgen een naggie door, op naar Italië.

DSC_0496.JPGDSC_0498.JPGDSC_0505.JPGDSC_0507.JPGDSC_0509.JPGDSC_0499.JPG

Hollandse gezelligheid in de Kalámi baai op het eiland Korfoe

Vanaf de Komenibaai is het maar 6 mijl naar de Kalámibaai. Maar… we doen er wel 4 uur over dankzij de wind die er bijna niet is. In 20 meter diepte gooien we  ons anker uit. In taverna “White House” maken we kennis met Afra en Rob van de Thalassa en hun bemanning Amalia en Frans-Erik. Zij hebben vanaf april geen Nederlandse zeilers meer ontmoet. Ook hier is het afmeren met Beautje geen sinecure. Cees gooit een ankertje uit. Ann gaat met een lijn via het bijbootje van de WingIV naar de steiger. Maar…. ze blijft met haar voet haken en valt half in het water. Gevolg wel een heel bijzonder design jurkje. We worden uitgenodigd op de Thalassa met tapas gemaakt door de Spaanse Amalia. Heel spontaan besluiten we om met z’n achten te gaan eten in taverna White House. Het blijft toch bijzonder, uit eten gaan met mensen die je nog nauwelijks kent.

DSC_0329.JPGDSC_0338.JPGDSC_0358.JPGDSC_0374.JPG100_5960.jpgDSC_0388.JPG

Een dag later zien we de Cooky verschijnen. Zondag 17 augustus wordt er harde wind voorspeld en die komt ‘s middags opzetten. Een springkussen onderdeel van een “speeltuin” bij een motorboot vliegt ondersteboven. We waaien bijna uit ons hemd en moeten ons glas goed vasthouden bij de lekkere borrel van Christine en Henk. De volgende dag maken we een wandeling naar de Agnibaai maar na een stevige klim zijn we eral omheen gewandeld. Eh, hebben we een weggetje gemist, inderdaad. En dan komen we wel beneden bij de baai. We zien hier dat met een speciaal kokertje op een stok cactusvruchten worden geplukt.

DSC_0397.JPGDSC_0399.JPGDSC_0429.JPG

Dinsdag 19 augustus 2014 duurt het anker ophalen heel wat langer. Er zitten glibberige slierten aan de anker ketting  en een heel dik touw gedraaid erom heen. Met een duik-en vleesmes krijgt Cees uiteindelijk het touw los. Hè hè klaar is Cees, nou dag mooie baai met zijn vele cipressen. Maar nee de ankerlier van de Wing IV doet het niet dus gaan we weer voor anker. Pas drie uur later is die klus door Willem en Cees geklaard. We zeilen langs vele idyllische baaitjes in het noorden van het eiland Korfoe naar de Soukia baai vlak bij Kassiopi.

DSC_0434.JPGDSC_0456.JPGDSC_0466.JPG

 

 

Een processie in Korfoe-stad

Sjonge we lijken wel een veerdienst. We zijn binnen een week al 3 keer heen en weer gezeild  van de Komeno bay naar Kerkira (Korfoe-stad) en terug. Donderdag 7 en zondag 10 augustus een heerlijk loungedagje bij het Paradison Commenobay zwembad. Het is nog best even een gedoe om daar aan wal te komen omdat er geen aanleg mogelijkheden zijn voor je bijbootje. Temeer omdat je die goed wil achterlaten in het hobbelige water veroorzaakt door de speedboten die hier rondsjezen. Je wil immers geen schade aan je bijbootje door de omliggende rotsen.

DSC_0060.JPG100_5669.jpgDSC_0074.JPGDSC_0084.JPGDSC_0101.JPGDSC_0135.JPG

Maandag 11 augustus 2014 moet het een hele happening worden rondom een processie van de eilandheilige in Korfoe-stad die door de straten wordt gedragen. Dat willen we uiteraard mee maken, dus zitten we rond 8.15 al pontificaal klaar op een muurtje om dit alles te gaan aanschouwen. Er zijn op dit tijdstip al heel wat politie, eilandbewoners en toeristen op de been, en dat worden er nog veel meer. Altijd leuk om “mensen” te kijken. Pas anderhalf uur later horen we muziek. Eerst zien we verschillende fanfarekorpsen voorbij komen. Pfff zo te zien hebben ze het aardig warm in hun uniform. Daartussen lopen mannen met vaandels met een religieus tafereel erop. Sjonge nog een heel gesjouw.

100_5702.jpgDSC_0213.JPGDSC_0217.JPGDSC_0245.JPGDSC_0254.JPGDSC_0260.JPG

Dan stopt iedereen en is er een soort van toespraak waarbij mensen en geestelijken knielen. De processie wordt vervolgd met heel veel geestelijken waarvan een aantal kruiden in hun hand hebben en dat uitdelen of laten aanraken. De betekenis hiervan is ons onduidelijk. De kruiden ruiken naar basilicum en thijm. En dan zien we onder een soort van stoffen afdak, gedragen door matrozen, een zeer mooi gedecoreerd goudkleurige koker (schrijn) met raampjes waar de overblijfselen van de eilandheilige in zitten. Eh ja ik had het me iets anders voorgesteld. Een serveester had het over een glazen kist met een mummie erin, dus Ann denkt gelijk aan Sneeuwitje in haar glazen kistje maar dit is het. Even later zijn alle terrassen overvol. En nu liggen we weer een baaitje verder in de Kalámi baai te luieren. De temperaturen zijn er ook naar. Binnen is het 32 graden en buiten bij geen wind nog veel warmer.

DSC_0277.JPGDSC_0280.JPGDSC_0287.JPGDSC_0288.JPGDSC_0298.JPGDSC_0318.JPG

Highslide for Wordpress Plugin