Auteur: Cees

Onze laatste reis met de Beau

Wat gaat de tijd toch hard. Het is alweer juli 2016. De boot is bij poging 2 na 5 zeildagen van Southampton weer terug in Nederland. Het is een heftig tochtje met regen, tegenwind, schietoefeningen waardoor ze later dan gepland uit de haven konden vertrekken en nog veel meer. Superlief dat Guido en Hanny vrijdag 27 mei Cees en Lourens op de Beau (in de sluis bij Stellendam) welkom heten met een fles bubbels. Jammer dat ik daar niet bij kan zijn maar thuis eten we heerlijk met elkaar, ook niet verkeerd.


DSC_0020.JPG_DSC6171.JPG_DSC6140.JPG

Op 31 mei overlijdt Cees z’n moeder. Ondertussen zijn we ook druk bezig met de boot leeghalen. Het is in ons huis nu een onwijze chaos van spullen die het huis binnen gesjouwd worden. Hellup, waar gaan we het allemaal laten. Zoon Leon heeft als stelregel: als je iets 3 jaar niet hebt aangeraakt of ingekeken, weg ermee. Maar wij zijn niet van die weggooiers geloof ik.


DSC_0638.JPGDSC_0479.JPGDSC_0478.JPG

Vrijdag 24 juni ben ik begonnen met revalideren. Drie keer in de week sporten, echt aanpoten is dat. Ook fiets ik alweer en rij auto, dus alles gaat in stijgende lijn. Samen met tweelingzus Marieke vier ik mijn verjaardag in Rhenen en dat hebben we vandaag gedaan in Utrecht. Samen met de kids varen door de grachten en eten bij PRoost. Ja, het leven moet ook gevierd worden. Zoon Niels en Eline krijgen de sleutel van hun nieuwe huis, klus time voor Cees.


DSC_0329.JPGDSC_0242.JPGIMG-20160527-WA0009.jpgDSC_0740.JPGDSC_0651.JPGP1160008.JPG

Vorig weekend hebben we samen met Marjan en Bert de boot van Hellevoetsluis (met een overnachting in Willemstad) naar St. Annaland gevaren. Fantastisch weer voor ons laatste tochtje met Beau. Binnenkort ligt ze bij makelaar de Valk in de verkoop. Dus voorlopig zijn we even bootloos. Eerst moet ik volledig herstellen en dan maken we weer plannen. Maar ….we gaan echt niet achter de geraniums zitten.


DSC_0165.JPGDSC_0124.JPGDSC_0123.JPG

Ann naar Nederland, Cees naar US Virgin Islands

JA ja in een ziekenhuis liggen, één nachtje bij de geboorte van de kids, verder niet. Maar dit is dus andere koek. Er gaat een nieuwe wereld voor je open. Aan een infuus, beademing, plakkers op mijn lijf verbonden met een monitor, geeft je de nodige handicaps om één en ander te doen. Wat dacht je van toilet bezoek= not. Op een steek maar dat vergt nog enige oefening en je zelf wassen in bed pfff valt echt niet mee. Als je dan uiteindelijk in slaap bent gesukkeld word je rust ruw verstoord door dichtslaande deuren, felle tl verlichting ‘s nachts, wisseling van verplegend personeel (ze zoenen elkaar bij de wisseling, leuk hè) of van je buurvrouw die de longen uit haar lijf hoest. Geen televisie, radio of internet dus de dagen verlopen best saaihaai. Vrijdag 25 maart 2016 word ik ontslagen. Met medicatie denk ik weer een deel van het oude leventje op de kunnen pakken, vergeet het maar. Ik lig of hang en bij 100 meter lopen voel ik me uitgeput. Cees ontpopt zich tot een geweldige broeder en verzorgt me uitstekend.

Dinsdag hebben we een vervolg afspraak met als doel een Fit to Fly verklaring te verkrijgen die nodig is voor mijn terugkeer naar Nederland. Maar het loopt anders, ik word wederom opgenomen, niet op de IC maar op Cardiologie, extra zorg. Mmm het peil daalt bij Cees en mij maar het kwik stijgt, Niels en Eline zijn in aantocht. Cees eet heerlijk bij de Lovis aan boord. Maandag 4 april vlieg ik met medische zorg naar Orly (Parijs), aankomst dinsdagochtend 5 april 2016. Vandaar met de ziekenauto nog zeker 5 a 6 uur rijden naar Nederland. Met dank voor het regelen van de repatriëring en de goede zorgen door Eurocross, echt super. Cees gaat de Beau met Niels en Eline naar St. Maarten zeilen. Daar komen Anneloes en Peter aan boord. De boot moet hier voor het hurricane seizoen immers weg zijn. De Beau gaat vanaf de US Virgin Islands in mei op transport. Een boot op een boot zogezegd, afgeleverd in Southampton, Engeland. Dan is het nog maar een klein stukkie varen naar huis. Ik lig in het Reinier de Graaf ziekenhuis te Delft waar dinsdag 5 april een plek vrij is op Cardiologie. Super fijn als je dan langs wilt komen maar….bel wel eventjes van te voren.

 

DSC_0141.JPGDSC_0244.JPGDSC_0827.JPG

Dagtocht naar Datҫa

Woensdag 27 februari 2013 maken we samen met 14 andere bootjesmensen plus chauffeur en Tass onze enthousiaste gids een dagtocht naar Datҫa. Vroeg uit de veren want we worden om halfacht opgehaald. Onderweg stijgen we behoorlijk en hebben we een foto moment bij een vergezicht over bergen en water en bij niet in gebruik zijnde molens. Daarna is het tijd voor koffie met wat lekkers. Zo te zien is Tass hier kind aan huis.

100_5139.jpgDSC_4121.JPGDSC_4118.JPG
Later op de dag halen we hier de specialiteit van Datҫa op namelijk overheerlijke amandel koeken. We zien schoolkinderen in school uniform. Op naar de olijf factory. Jammer dat we niet het proces van olijf naar olijfolie zien. Zou je toch denken bij het woord fabriek, maar ja in februari zijn er geen olijven om te bewerken. We komen terecht in een olijf shop waar we veel verschillende olijf oliën en azijn proeven. We kopen een granaat appel azijn, wat stroperig en heel erg zuur. We stappen uit bij een 300 jaar oud Grieks-orthodox bouwvallig kerkje. Brr, ergens  ligt het geraamte van een dode kip. Op sommige plaatsen zien we nog iets van een schildering op de muur en heel veel scherven in plastic zakken.  De zijde werkplaats is gehuisvest in een oud klein schoolgebouw. Drie dames geven een demonstratie op een weefgetouw en er wordt Turkse thee aangeboden.
100_5167.jpg100_5171.jpgDSC_4138.JPGDSC_4144.JPGDSC_4150.JPG100_5229.jpg
 We lunchen later in Datҫa en krijgen een proeverij van verschillende Turkse gerechten. Altijd leuk. We verkennen Datҫa vooral bij de waterkant en rijden met de bus vervolgens naar een zeer oude nederzetting “Knidos” en we bezoeken een oud lijkend schilderachtig dorpje waar ze op heel veel plekken bezig zijn met restauratie werkzaamheden. Dan is het toch zeker nog anderhalf uur rijden voordat we weer in Marmaris zijn.
DSC_4165.JPG100_5247.jpgDSC_4177.JPG

Wilde storm, rustige baai & Denia

Donderdagmiddag gaan we weer verder. Eline neemt deze keer geen pilletje in, de zee is toch niet zo heftig vandaag. Onderweg blijkt dat toch niet helemaal waar te zijn. We belanden tijdens het zeilen in een soort van storm met uitschieters naar windkracht zeven en er zweven zelfs kleine tornado’s in de lucht! Met Cees als schipper weten we dat alles helemaal goed komt. Terwijl Cees en Ann buiten in de regen aan het zwoegen zijn, zitten Niels en Eline lekker warm en droog. Na de storm komen we aan in een prachtige baai waar het heerlijk rustig is. Daar breekt eindelijk het zonnetje door en gaan Niels en Eline even zwemmen met de maanvissen. Met duikbrillen kunnen we de vissen goed zien door het heldere water. Niels en Cees proberen de vissen nog te vangen, maar deze zijn te intelligent voor de twee mannen. De rotsen om ons heen hebben ook allemaal grotten waar we met het bootje heen varen. Twee post terug krijgen we een reactie van Nederlanders die in een villa boven op de bergen van de baai vertoeven. Via een verrekijker spotten ze de Beau en vinden dit blog via google, grappig!








Na de baai vertrekken we richting Denia. Na veel regen eindelijk een lekker zonnetje onderweg. Jammer genoeg niet zoveel wind dus doen we bijna het hele stuk op de motor. Alweer geen zeeziekte voor Eline, ze wordt al een echte zeevrouw. Aanleggen in de haven van Denia duurt iets langer dan gedacht als een van de lijnen vast komt te zitten onder de boot. Niels trekt gelijk zijn wetsuit aan om even te gaan inspecteren, gelukkig zit de lijn alleen maar om het roer. Niels laat al zijn kunsten zien en maakt de lijn weer los zodat we goed aan kunnen leggen. Het is een heel leuk stadje en heerlijk weer. Eline ziet een hoop mooie grote boten en Niels heeft oog voor de mooie auto’s op de parkeerplaats bij de haven.








Gastenpost van Eline & Niels

Afscheid Cees

Ook Cees heeft afscheid genomen van zijn werkomgeving. Vorig jaar is er ook al een afscheid geweest, maar een tweede afscheid is nooit weg. Met collega’s zijn we een dagje naar Artis geweest, met als afsluiting een goed diner in het Lloyd Hotel Amsterdam. Bedankt voor alle mooie reisgidsen, deze zullen zeker van pas komen.
Omdat dit weer een speciale gelegenheid was, zijn we met de oprichters van ons bedrijf: Bert en Bart, weer een keer goed uit eten geweest bij het Okura Teppanyaki restaurant. Samen met de dames: Mieke en Anneke, was het weer goed vertoeven.
Verder mag opgevallen zijn dat onze site door Niels een refit is ondergaan, gewijzigd zijn: Header foto, Blog stijl gewijzigd, “Vind ik leuk” knop toegevoegd, Skype online signalering en gebruiks informatie.


2011-03(March)-31 - Met BO naar Artis en Hotel Loyd 007.JPG2011-03(March)-31 - Met BO naar Artis en Hotel Loyd 006.JPG2011-03(March)-31 - Met BO naar Artis en Hotel Loyd 172.JPG2011-03(March)-31 - Met BO naar Artis en Hotel Loyd 254.JPGDSC_0059.jpgDSC_0058.jpg

Highslide for Wordpress Plugin