Via Flipje Tiel, Heusden en Breda naar onze thuishaven

En dan belanden we in Tiel. Uiteraard bezoeken we het Flipje museum. Flipje het fruitbaasje als mascotte van de in Tiel gevestigde jam fabriek De Betuwe en tegenwoordig van de stad Tiel. Wie kent het niet de jam, appelstroop en de Tova- dessertsaus en de kleine vierkante boekjes voorzien van rijmpjes en verhaaltjes over Flipje en zijn dierenvriendjes.

 

 

 

 

Omdat sluis Andries gestremd is maken we een ommetjes via de Afgedamde-, de Andelse-, naar de Bergse Maas op naar Heusden. In 1968 is daar begonnen met het in oude stijl restaureren van deze vestingstad. Dit duurde zo’n 40 jaar. Wat je er ziet zijn gebouwen en molens in een nieuw jasje naar voorbeelden van toen. Het resultaat mag er wezen.

 

 

 

 

De tocht gaat verder naar Breda. Guido en Hanny hebben hier in de binnenstad een appartement gekocht dus erg leuk om te bekijken. De verbouwing is nog in volle gang dus blijven ze een nachtje slapen bij ons aan boord. Wat een gezellige stad met overvolle terrassen mede door het warme nazomer weer. Via het Volkerak waar 20 april onze reis begon belanden we maandag 8 oktober 2018 weer in onze thuishaven. Ondanks dat we niet via de MED in Sicilië zijn beland was het super gaaf deze 6 maanden. We hadden het niet willen missen. En nu is het ook weer heerlijk om thuis te zijn. Van water- naar landregime.

 

 

 

 

 

 

 

Varen op de laagstaande Rijn en Waal

Als zaterdag 29 september 2018 de mist is opgetrokken varen we vanaf Bad Ems naar Koblenz. Dat is het plan. Maar in de haven aldaar komen we vast te zitten. Wat Cees ook met de hek- of boegschroef probeert, het lukt niet om ergens aan te leggen. Inmiddels is heel het haventje uitgelopen om goed bedoelde aanwijzingen te geven. Haha de beste stuurlui staan immers aan wal. Gelukkig trekt Cees zijn eigen plan. Dit gaat’m niet worden dus wegwezen hier. Jammer geen bezoekje aan Koblenz. We wisten wel dat het waterpeil van de Rijn laag was maar hadden ons even niet gerealiseerd dat we daardoor ook maar heel weinig havens kunnen binnenlopen. Het waterpeil is zeker 2 meter lager dan normaal. We zien gewoon mensen in het midden van een haveningang lopen, lekker ondiep.

 

 

 

 

Het is trouwens opletten geblazen op die Rijn. Wat een drukte, het lijkt de A4 wel. En helemaal als een beroeps vaart een blauw bord trekt. Dan is het de bedoeling dat je stuurboord stuurboord vaart. Alsof je op een weg links gaat rijden. Soms varen we gewoon tussen 2 schepen door of zigzaggen over de rivier omdat de één wel zo’n blauw bord trekt en de ander niet. ‘t Is echt geen sinecure dat varen op de Rijn.

 

 

 

 

Heel fijn dat we stroom mee hebben. We zitten immers in de afvaart. Grote steden zoals Bonn, Keulen(Köln) en Düsseldorf zien we nu vanaf het water aan ons voorbij gaan. Via Mondorf en Krefeld (dit zijn één van de weinige havens waar we nog wel binnen kunnen varen) belanden we in Nijmegen.

 

 

 

 

Sneller dan gedacht maar ook weer leuk. Helemaal nu tweelingzus Marieke vanuit haar werk even aanwipt. Nijmegen is de oudste stad van Nederland maar er zijn meer steden die die status opeisen. In 1944 ongepland platgebombardeerd door een fout van de geallieerden.

 

 

 

 

 

 

 

Highslide for Wordpress Plugin