Van de Saône op Canal des Fosges

Samen met Niels en Doortje vermaken we ons prima met Beautje varen, lezen of niksen in de schaduw/ bij een ventilator, zwemmen, uit eten, fietsen en jeu de boules (wie verliest mag afwassen). De auto wordt elke keer naar onze volgende plek verplaatst vlak bij de Namasté. En ik krijg eindelijk mijn verlate verjaardagscadeau want volgens Cees is ‘het hebben van de zaak het einde van het vermaak’. Borden en een mooi bijpassend tafellaken.

 

 

 

 

 

 

 

 

En dan wordt het ineens, 9 graden koeler. Van 38 naar 29 graden en bewolkt, heerlijk. Was trouwens voorspeld maar we dachten eerst zien dan geloven. En we hebben door Titia een meet en greet met lunch bij Brigitte en John die hier in de Vogezen in een prachtig vakantiehuis zitten, met zwembad. Erg gezellig en lekker. Een paar dagen later komen ze bij ons even aan wippen om de Namasté te bewonderen. Donderdag 9 augustus zwaaien we de kids weer uit na 6 fijne dagen met elkaar.

 

 

 

 

Van de Saône zijn we nu op Canal des Vosges beland. Een heuvelachtige boomrijke omgeving met kleine dorpjes, best pittoresk maar veelal verlaten. Je kunt hier prachtig wandelen en fietsen. We ontmoeten Hans en Jannie weer en varen twee dagen met ze op, gezellie.

 

 

 

 

Zondag 12 augustus 2018 hebben we 12- en vandaag zelfs 27 sluizen achter de kiezen met veel regen, we lopen er als verzopen katjes bij. Het varen gaat in slakkengang en schiet niet echt op. Het gemiddelde is zo’n 2,9 km per uur, ha ha lopen gaat sneller. Omdat in de sluis de bolders te hoog zitten klim ik bij elke sluis op ons dakje om vanaf daar de lijn om de bolder te gooien. Wel fijn al die regen want verschillende vaarwegen zijn niet bevaarbaar door het lage waterpeil. Wie weet helpt het. Tussen de stenen van de sluis groeien veel plantjes en mos een leuk gezicht.

 

 

 

 

 

Schroef, gezelligheid en héééél warm

Via Seurre belanden we in Saint- Jean-de-Losne samen met de Baràbas en de Dolfijn. We liggen daar aan de kade waar we zo weggestuurd kunnen worden dus als er een plaatsje achter ons vrij komt schuiven we iets op. Maar gek genoeg komen we daar met onze schroef tegen stenen aan. Echt wel bale. Twee bladen zijn omgebogen. Hans en Bas, het team van wijze raadsmannen, komt luisteren en voelen of de schroef een ander geluid maakt of trilt. Want dan zouden we met de boot de kant op moeten. Maar dat valt gelukkig mee. Het geluid van het schroefwater is duidelijk anders en harder dus gaat Cees in Auxonne met zijn duikuitrusting te water om de schroef met een bahco en vijl weer zo ver mogelijk te fatsoeneren, met succes.

 

 

 

 

 

 

 

 

In Mantoche, een zeer idyllisch plekje, liggen twee Namasté’s achter elkaar, hoe leuk is dat. En dan zijn Niels en Doortje er. Echt super fijn om ze weer in onze armen te sluiten en alle verhalen te horen van hun reis van ruim vier maanden in Zuid Amerika. En we hebben een auto tot onze beschikking om toertjes te maken in de omgeving in …..de airco. Lekker hoor bij deze hoge temperaturen, zowel overdag als ’s nachts koelt het n.l. nagenoeg niet af. Fijn die 2de ventilator die Door en Niels hebben gekocht. Echt geen overbodige luxe want het lijkt hier net een sauna en dat gratis en voor niks, wat een bofkonten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Highslide for Wordpress Plugin