Het is echt geen straf om op de kant te staan bij Drepanum Trapani Nautico. We staan met onze boot op een stevige betonnen ondergrond en hebben de luxe van douche en toilet binnen handbereik. Ze komen hun afspraken op tijd na en er is een MD-super en bakker in de buurt. We hebben een wasmachine aan boord maar als we op de kant staan kunnen we die niet gebruiken. De waszak puilt uit. Gelukkig is er een wasserette om de hoek. Binnen 40 minuten lopen we terug met frisse was die door de wind zo droog wappert. En de koelkast?  Ook die werkt niet als we hoog en droog staan. Dus vullen we een teil met ijs dat we zelf uit een grote bak in de haven mogen scheppen, waardoor onze etenswaren en drankjes enigszins koel blijven. Zaterdag lopen we einde van de middag naar de ruïnes van Tonnara Tipa een voormalige tonijnfabriek, al jaren verlaten.

Op de terugweg trakteren we onszelf op een heerlijke pizza. Via een winkelstraat met mooie winkels lopen we terug naar de boot. Cees wil wel een parfummetje kopen. Laten we nu net langs een parfumerie lopen. Cees loopt nietsvermoedend naar binnen langs een mevrouw die de eigenaresse blijkt te zijn, en net de winkel wil afsluiten. Met de sleutels al in haar hand helpt ze ons snel aan het perfecte geurtje. Op zondagmiddag duiken we in de wonderlijke wereld van Museum Optical Illussions. Onze ogen en hersenen worden op een speelse en fascinerende manier voor de gek gehouden. Echt een aanradertje.

Verder verkennen we Trapani op ons gemakkie, dwalend door leuke straatjes met wapperende was of schaduwdoeken en de bezienswaardigheden die hier zijn. In één van de kerken raakt Cees  in een soort van gesprekje met een organiste (google translate). Speciaal voor Cees galmt even later Bach door de kerk.