Onze eerste zeildag zit erop. We varen richting Licata, waar we rond 17.00 uur het anker met een flinke plons in de diepte laten zakken. Van zomerse outfits is helaas nog geen sprake; we kruipen diep in onze truien en lange broeken, want het is nog behoorlijk fris op het water. De volgende dag zetten we koers naar Sciacca. De wind staat gunstig en we varen ‘melkmeisje’. Cees is volop in actie op het voordek: de boom wordt gezet en de genua mooi uitgeboomd. Een prachtig gezicht. We gaan hier ten anker, maar… dat is een minder groot succes. De boot rolt zó extreem heen en weer dat slapen eerder een uitdaging dan een rustmoment is. Dus om 6.30 alweer uit de veren.

Bij Mazara Del Vallo hopen we te ankeren, maar de natuur denkt daar anders over. Met windkracht 6 en behoorlijk hoge golven beuken we door het water. We bellen de haven voor een plekje, maar ze nemen niet op. We varen direct door naar Marsala. Eindelijk… rust. Na een heerlijke nacht slapen is het tijd voor actie: De dinghy lanceren en oppompen. Het motortje erop takelen. Gaan met die banaan. Op de kant vinden we een prachtig binnenpleintje met een fontein. We genieten van een échte Italiaanse cappuccino—zoals alleen zij die kunnen maken.

Na drie dagen Marsala zetten we koers naar Trapani. Eindelijk is het zover: we gaan Niels, Doortje, Mees en Milou zien. Zij hebben voor een week een huis gehuurd, maar het weer werkt nog niet echt mee. Vandaag, maandag 4 mei, loeit de wind weer over het dek. Het is veel te onstuimig om ze met de dinghy op te halen, dus we gaan zelf maar naar de kant voor de eerste knuffels. Dat is nog een hele operatie, want de lokale haven vraagt doodleuk 50 euro om je bijbootje twee uurtjes aan de steiger te leggen, echt te gek voor woorden. Opzoek naar een ander plekkie. Morgen wagen we een nieuwe poging om ze aan boord te krijgen. Milou trekt haar jas ondertussen nog eens extra dicht: “Brrrr, zijn we op wintersport of toch op Sicilië?”