Na een vroege taxirit om 3.30 uur (woensdag 8 april) staan we op Schiphol, waar een “gele camouflage-gast” de vliegtuigramen nog even strak en streeploos lapt. Een geruststellend gezicht. Kort na het middaguur stappen we aan boord van de Dutch Osprey. Eer wie eer toekomt: ik ben in mijn vorige post vergeten te vermelden dat schoonzoon Peter de Ronde van Vlaanderen heeft bedwongen. 163 km afzien op de pedalen en rammelen over de kasseien. Een enorme prestatie die ik natuurlijk niet onvermeld mag laten. Petje af, Peter. Naast de onvermijdelijke maar ook onvoorziene klussen vinden we ook een ongenode gast: een kakkerlak van indrukwekkend formaat. Met een gerichte sprayactie hebben we hem vriendelijk doch dringend verzocht het schip te verlaten

Buiten lunchen en dineren in deze tijd: ’t is genieten. Hoewel, Cees heeft zijn oog op iets anders laten vallen: de nieuwe McDonald’s in de haven. Op vrijdag 10 april 2026 weet hij ons (Remco, Lia, Michiel en mij) over te halen. Het was even puzzelen met de bestelzuilen, maar even later zitten we weer eens ouderwets te “smikkelen”.

Woensdag 15 april ruilen we de boot in voor een Fiat Panda samen met Lia en Remco. Dankzij een paar verrassende tips van AI wordt het een gezellige dag. In Comiso een cappuccinostop. Met dank aan de lokale heren die onze parkeerplek goedkeuren.

Op naar Villa Fegotto in Chiaramonte Gulfi: Een prachtige tijdreis naar de 17e eeuw. Gids Peppe geeft ons een privétour over dit enorme landgoed (statige historische boerderij), dat vroeger een dorp op zich was. Functioneel en zelfvoorzienend met o.a. een eigen kerkje, schooltje, postkantoor en verschillende productiegebouwen zoals een wijnmakerij, oliemolen, een graanschuur en stallen. Een lunch en geen bezoek aan deze regio zonder olijfolie. Na een proeverij (citroen, mandarijn, basilicum, knoflook enz) hebben we de voorraad aangevuld. Rond 18.30 uur stappen we, na een  Lidl-stop, weer voldaan aan boord.