We verlaten Marina di Ragusa. Maar voor het zover is, staat er weer een typische ‘Cees-klus’ op het programma. De windgenerator maakt inmiddels behoorlijk wat lawaai, dus heeft tie een revisie set speciaal uit Nederland meegesleept. Op YouTube ziet het er zoals altijd simpel uit: even losschroeven, onderdeel vervangen en klaar. De werkelijkheid? Een mega-klus. Werkelijk alles zit muurvast. Tot overmaat van ramp blijkt de stator ook nog eens warm gelopen te zijn. “Even snel in elkaar zetten” zit er dus niet in. Na vier volle dagen zwoegen, zweten en sleutelen is het project eindelijk met succes afgerond. Hij doet’t weer naar behoren.

Terwijl Cees vecht met de techniek, levert zoon Niels een topprestatie in Nederland. Op zaterdag 18 april rijdt hij de Amstel Gold Race. Maar liefst 150 kilometer trappen. Hij rijdt samen met collega’s, al is het door de drukte op de Cauberg regelmatig filerijden op de pedalen.

De sfeer in de haven is goed. Vrijdagavond 17 april schuiven we nog één keer aan voor een diner met de bemanning van de Norell en de Waaibaai. De volgende ochtend zwaaien we ze uit; zij zetten koers naar Malta, terwijl wij ons eigen vertrek voorbereiden.

De zeilen zijn aangeslagen, de watertanks zitten vol en de benzine voor de bijboot is binnen. Tussendoor genieten we van zondagochtend-koffietjes, eten en een borreluurtje bij ons aan boord. Vandaag, Koningsdag in Nederland, gooien we de trossen los richting het westen. Het voelt dubbel; we kwamen hier voor het eerst in 2011. Dit is echt de laatste keer dat we hier uitvaren, want komende winter keren we niet meer terug naar deze vertrouwde haven.