Zout water, veel masten….. op de MED

De temperaturen zijn sinds een paar dagen omhoog geschoten en de regen houdt het ook voor gezien. Fijn voor de boten die stroomopwaarts gaan want de Rhône stroomt nu aanzienlijk minder hard. We liggen nu een week in Avignon, echt niet verkeerd. Met het pontje gaan we naar het  Il de la Barthelasse een riviereiland. Je moet hier mooi kunnen fietsen. Maar de route die aangegeven wordt is over gewone wegen of bijna onbegaanbaar. Veel landbouwbedrijven met appelboomgaarden of tarwe, that’s it.

 

 

 

 

In Avignon lopen we naar Les Halles. Een overdekte markt waar veel mooie regionale producten worden aangeboden, om ons de Provinciale smaken en geuren te laten ervaren. We lopen verlekkerd rond, mmmm. Bijzonder is dat het gebouw aan de noordzijde helemaal bedekt is met groen, een verticale tuin zogezegd. En we lopen naar Rue des Teinturiers. Hier werden katoenen stoffen bedrukt met houten drukvormen (Indiennes, geïnspireerd door de Oriënt) Eerst voor de bekleding van meubilair vervolgens voor kleding. (2e helft 17e eeuw). Het straatje ligt in de schaduw van platanen met oude huizen, een waterrad en er stroomt een kanaaltje van de Sorgue-rivier.

 

 

 

 

 

 

 

 

Donderdag 21 juni bijtijds (6.00 uur) uit de veren. Op naar de Middellandse Zee, Port St. Louis. Tjonge onderweg worden we ineens belaagd door vliegen en ander insectig gespuis. De vliegenmepper geeft het op, tijd voor een nieuwe. We zijn van zoet- in zout water beland. De zilte geur komt ons tegemoet. En hier veel heel veel zeilboten. We zijn benieuwd hoe het ons gaat bevallen zo zonder mast. Afgelopen 2 maanden waren in ieder geval zeer aangenaam, comfortabel, heerlijk, gerieflijk, en hadden we niet willen missen. Met een mooringlijn liggen we nu met de achterkant naar de kademuur.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Pont ‘d Avignon, Palais des Papes toppertjes

Van Valence is het zo’n 130 km naar Avignon. We worden er, door de stroom en de wind, als het ware naar toe geblazen. Met de sluizen erbij doen we daar elf uur over. Einde van de middag liggen we aan de kademuur in Avignon. Oeps, de plantjes hebben het wel te verduren gehad dus even extra vertroetelen maar. We vangen vanaf het water al een glimp op van de stad. Nou dat belooft wat.

 

 

 

 

Net als we aan het eten zijn komt er een Spits aanvaren. Hij zal toch niet…… maar jawel hij gaat zonder iets te zeggen vlak voor ons liggen. Fijn dat we nog 2 meter naar achteren kunnen want het ‘ken net’. Het bestaande oud uitziende havenkantoor is niet in gebruik. Boffen voor ons dat ze dit niet met de Franse slag hebben opgelost want het havenkantoor zit nu tijdelijk in een minicruiseboot genaamd Chardonnay, je kunt er heerlijk chillen.Via Jardin du Rocher de Doms belanden we boven op een deel van de 14e -eeuwse stadsmuur met uitzicht over de Rhône, daarna naar Pont d’Avignon. Hier gaat het beroemde kinderliedje Sur le pont d’Avignon, L’on y dance l’on y dance over en daar lopen we nu, hoe leuk is dat. De 4 bogen die er nog staan zijn de resten van de brug die oorspronkelijk 900 m lang was en 22 bogen telden. Een toppertje.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ook top en indrukwekkend is het Palais des Papes met het daarvoor liggende plein. Hoge muren, zonder veel opsmuk. Bijna 70 jaar lang, van 1309 tot 1376, is Avignon de hoofdstad van het Katholieke rijkdom. 7 Pausen volgen elkaar op. Tijdens deze periode zijn er geen pausen in Rome.  En we drinken een chateauneuf du ‘papa’ tijdens de lunch op Vaderdag in een ……top restaurant, gewoon toppie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Romeinse nederzetting en het Rhône gebied

Op een heuvel staat een oud torentje en gelijk daarna zien we op de rechter oever het stadje St- Romein-en-Gal. Klinkt Romeins en dat klopt. Fijn dat hier een steiger is om aan te leggen. We  bezoeken aldaar het Musée Gallo Romein met veel mozaïek en opgravingen, ouwe meuk dus. Over een passerelle lopen we daarna naar het aan de linker oever gelegen stadje Vienne (niet te verwarren met Wenen). Tijdens het Romeinse keizerrijk kreeg Imperium Vienna al vroeg privileges als Romeinse kolonie. Het is een verrassing als we ineens op een pleintje staan met aan weerskanten huizen en in het midden de grote Temple d’Auguste.

 

 

 

 

Op de Saône zijn we langs de Bourgogne- en Beaujolais streek gevaren maar vanaf het water zie je daar niks van. Wel geproefd hoor, maar geen wijnrank gezien. In het gebied Côte du Rhône weer wel. Een prachtige bergachtige omgeving, echt genieten. Aan weerszijden wijngaarden in d’ Ardèche en Drôme. In Crozes Hermitage, zien we borden van het wijnhuis Paul Jaboulet Ainé. Cees is hier jaren, jaren geleden met zijn vader op wijnreis geweest en herkent veel plekken. Toen had hij zijn wijnatlas bij zich, nu jammer genoeg niet. Deze wijnen zijn goed binnen te houden, gewoon top.

 

 

 

 

 

 

 

 

In de jachthaven Valence komt er net na ons ook een Nederlandse boot Circe binnen. Marijan en Klaas komen vanaf het zuiden. Ze moeten dus tegen de stroom opboksen, echt een hele klus nu het water zo hoog staat. Over en weer even borrel-time, gezellie en een demo van Marijan met de trekzak.  Het weer is van slag, veel regen en de mistral blaast behoorlijk. Ook behoorlijk is het verval  van 23 meter in een sluis. Je voelt je dan echt van ‘zij zijn groot en ik is klein’. Op naar Avignon in de Vaucluse.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Twee dagen in Lyon

Meestal sjees je langs Lyon als je de A7 neemt, de Autoroute du Soleil, naar het zuiden. Maar wij liggen met onze eigen Namasté alweer 2 dagen aan de kademuur in het centrum van deze stad. We wobbelen overdag en ’s avonds wel behoorlijk door de vele rondvaart- en mini cruiseboten plus beroepsvaart die hier heen en weer en heen en weer varen. Het is trouwens gezellig druk met mensen op de kademuur. Ze zitten nog net niet bij ons op schoot. Zowel overdag als ‘s avonds wordt er gechilld vaak met meegebracht eten en drinken. De Saône staat trouwens hoog volgens insiders door de vele regen die er valt.

 

 

 

 

We lopen door Vieux Lyon de oudste wijk van de stad met geplaveide straten, oude huizen, veel toeristen en schoolgaande jeugd en overal restaurantjes. Met de kabelbaan gaan we omhoog naar Notre-Dame de Fourvière die je al van ver ziet liggen. Deze zeer rijk gedecoreerde basiliek  heeft zowel van buiten als van binnen een chique uitstraling. Veel mozaïek met gouden details, wat een monnikenwerk moet dat geweest zijn. Een ‘must see’ als je hier bent. We genieten van het uitzicht en zien hier van dichtbij de ‘look a like’ van de Eiffeltoren maar dan een ieniemienie-tje zeg maar. In gebruik als televisieantenne van 95 m hoog. We lopen naar de 2 antieke theaters van Lugdunum en dan huppakee weer met de kabelbaan naar beneden.

 

 

 

 

 

 

 

 

Op naar het super grote Place Bellecour met in het midden het ruiterstandbeeld van Lodewijk XIV ( hij heeft ook Versailles laten bouwen) en andere omliggende straten en pleinen. De Saône en de Rhône komen in Lyon trouwens samen en gaat verder als de Rhône. Als we zondag 10 juni 2018 vertrekken uit Lyon staan er langs de oever een paar moderne en opvallende gebouwen , heel bijzonder.

 

 

 

 

 

Weer een paar steden verder op de Saône

In Tournus is er langs de kade een brocante markt. Lekker veel ouwe zooi, altijd leuk om rond te snuffelen. De Saône stroomt trouwens behoorlijk. Fijn voor ons want we hebben stroom mee, wel zo’n 3 km. Er drijven klein en grote boomtakken in het water dus die ontwijken we maar even. Er staan palen in het water hoe hoog het water kan komen te staan. Als de peilschaal op I staat mogen wij als plezier vaart niet meer varen.

 

 

 

 

 

 

 

 

In Mâcon liggen we in een grote jachthaven iets buiten de stad. Dus worden de brompton fietsjes van stal gehaald en fietsen we langs wat bezienswaardigheden. Zien paraplu’s boven de winkelstraten om de boel wat op te fleuren en belanden in zo’n mega grote supermarkt. Echt je kan het zo gek niet bedenken of ze hebben het. Ik koop lampjes om ons buiten verblijf op te vrolijken en zelfs…… 2 potten met tuinplanten. Ha ha, kijken hoelang ze het uithouden bij ons aan boord. En Cees koopt een nieuwe hengel want hij wil nog steeds proberen een vis te vangen. Alleen denk ik dat hij zich nog wat moet inlezen in de kunst van het vissen. Want in al die jaren op het water heeft tie nog niet echt veel gevangen. Maar je weet nooit hoe een koe een haas vangt en gaat het nu lukken.

 

 

 

 

In Belleville liggen we aan een ponton en bekijken daar het Hôtel- Dieu (hospital van vroeger) met salle des malades en apothicairie. Ik scoor een paar zomerschoentjes en Cees wordt een etentje door zijn neus geboord want we hebben vandaag ‘restjes dag’, echt zielig hoor. Donderdag 7 juni varen we langs Neuville-Sur- Saône. Ziet er leuk uit zo vanaf het water. Maar er kunnen vandaag op die plek cruiseschepen afmeren dus gooien we de trossen weer los en verhuizen ietsje verderop. Blijkt het een steiger van restaurant Les Planches te zijn. Dat wordt geen avondeten aan boord maar heerlijk buiten op het terras uitkijkend op de Saône en onze Namasté.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

« Vorige Posts

Highslide for Wordpress Plugin