Tenerife met de familie voor ons 40 jarig huwelijk

29 oktober staat al maanden in onze agenda. We vertrekken die dag met ons hele gezin naar de warmte. Zo jammer dat niet iedereen top fit is, ach het is niet anders. Wel fijn dat we vanaf  Zestienhoven vliegen. Geen lange wachtrijen en zo ingecheckt. We hebben een groot huis gehuurd in Costa Adeja in het zuidwesten van Tenerife. Op een locatie vlak bij het strand en genoeg winkels in de buurt bij Plaza Del Duque. Van die ’dure’ zoals Prada, Gucci, Versace, Ted Baker, Guess enz. Dus kijke kijke en niet kopen.

We genieten van de heerlijke temperaturen en plonzen regelmatig in ons eigen privé zwembadje. Twee avonden kookt een chef kok overheerlijk voor ons. De andere dagen doen we dat met suc6 zelf. We krijgen van onze kids een photo shoot aldaar. Echt helemaal in mijn straatje, zo leuk. We vereren El Teide met een bezoek. De grootste vulkaan van het eiland met zijn 3718 meter boven het zeeniveau. Prachtig lava landschap en rotsformaties.

We bezoeken wat dorpjes in de omgeving en een aantal van ons rijden naar het noorden naar de hoofdstad Santa Cruz. En verder lekker chillen in het sunnetje met een boek of tijdschrift, een tafeltennis battle of met een spelletje rummikub. Zo fijn om dit met elkaar te kunnen vieren, samen met onze 2 kleinzonen en een kleindochter op komst. Een week met een gouden randje.

   

Dodoni, Vikoskloof, Perama grotten en nog meer oudheid

We rijden vanaf Parga door veel tunnels richting de Vikos kloof. We zien een bordje Dodoni staan. Ooit het spiritueel centrum van Noordwest Griekenland en orakel van Zeus. Op het archeologische terrein springt het amfitheater er het meest uit. We rijden het Zagori gebied binnen, met daarin de Vikoskloof. Je vindt hier indrukwekkende bergen, diepe kloven, steile kalkstenen rotswanden, lieflijke dorpjes en een wonderschone ruige natuur. Zien we dat nou goed, er lopen gewoon loslopende koeien op de weg. En we komen veel schapen/geiten hoeders met hun kudde tegen.

Op naar het dorpje Monodendri. Huizen gemaakt van natuursteen en geplaveide daken zodat ze mooi opgaan in het geheel. Een uitzichtpunt bij het ieniemienie klooster(tje) Agia Pareskevi. Wat spectaculair. Jammer dat we toch niet zo mooi als in het echt deze kloof op de kiek kunnen krijgen. En ja dan is het nog een hele toer om ons hotelletje te vinden in het mooie pittoreske bergdorpje Tsepelove.  Af en toe is er geen bereik en geeft Google Maps  een verkeerde route. Hellep we rijden door wel heel smalle straatjes wat dus niet de bedoeling is. Gelukkig hebben we een kleine huurauto.  Binnen lijkt het wel of we in Oostenrijk zijn beland.

De volgende dag starten we met een heerlijk ontbijt. De stenen boogbruggen van Zagori zijn zo bijzonder. Zeker in deze groene bergachtige omgeving. Het lijkt wel of je door een levensecht schilderij loopt. Onder de brug is nu geen druppel water te bekennen. Vandaag zien we er eentje met 3 bogen, woh.

We rijden terug richting Ioannina om de grotten van Perama met een bezoek te vereren. Wat prachtig. Pas in 1940 ontdekt. Aan de buitenkant is niet te zien hoe ontzettend groot en sprookjesachtig het van binnen is. Als we bijna bij de boot zijn zien we vlak bij Preveza een hele grote oude muur: de ruïnes van Nicopolis. Nog meer “oude zooi” maar zeer indrukwekkend. Wat een leuke afsluiting van ons zeilseizoen. De laatste klussies aan boord. Morgen vliegen we naar Nederland.

   

Dutch Osprey op de kant. Wij sightseeing Noordwest Griekenland

Van de Vlihobaai zeilen we terug naar Preveza. Eerst voor anker en daarna aan de kade, waar weer een aantal Nederlandse zeilers liggen. We zijn tussendoor druk de boot winterklaar te maken. Maandag klokslag 10.00 uur gaat onze Dutch Osprey uit het water bij Ionion Marine Yacht Services. Er zijn 3 havens naast elkaar waar onwijs veel boten op de kant staan. Overal waar je kijkt zie je masten en nog eens masten.

Voor de komende dagen hebben we een autootje gehuurd. Het is regenachtig als we dinsdagochtend 11 oktober 2022 vertrekken, jammer dan. Op naar het indrukwekkende Zálongo monument in de bergen van Epirus. Gemaakt voor de 63 vrouwen die dansend met hun kinderen van de rots sprongen, om in 1803 niet gevangen genomen te worden door het Turkse leger van Ali Pacha. Wat een enorme klim, ruim 400 uit de rotsen gehouwen treden omhoog. Het zeer grote beeldhouwwerk stelt zes abstracte vrouwelijke silhouetten voor die elkaars handen vasthouden..

Niet ver hiervandaan liggen de historische ruïnes van de hoofdstad Kassopi, uit de 4e eeuw voor Christus op een hooggelegen plateau. Omringd door hoge rotsen en de Ionische Zee. Fijn dat er af en toe bordjes staan met wat uitleg. Anders moet je wel heel veel fantasie en inbeeldings vermogen hebben om zo’n hoop stenen tot leven te brengen. In deze omgeving loopt ook een grote kudde geiten rond. Gatsie, het is nog een hele toer om al die geitenkeutels te ontwijken.

Je ziet dat Griekenland, wat het toerisme betreft, weer aan het begin staat van haar winterslaap. Heel wat restaurantjes zijn al gesloten en onderweg is het erg rustig. Misschien komt dat ook wel door de stortbui die we onderweg over ons heen krijgen. Jeetje wat stroomt er veel water ook over de weg naar beneden, gewoon eng. En dan, net als we Parga binnen rijden, komt het sunnetje weer tevoorschijn. Aan het einde van de baai via steeds smaller wordende straatjes omhoog zien we ons hotel. Gaan we hier slapen? Yep, vlak naast het Venetiaanse fort, wat een mooi plekje. De baai ziet er helemaal idyllisch uit. We boffen maar weer.  

    

Spartochori, waterval en eiland toer Lefkas

Zaterdag 25 september 2022 verplaatsen we de boot jawel 5 mijl naar Spartochori op het eiland Meganisi. Net als 10 jaar geleden neemt Jerry een man met een rode hoed (was toen een rood petje) onze lijnen aan. Zijn broer loopt rond als ober in het restaurant en noemen we gemakshalve maar Tom. We denken hier lekker water en stroom te scoren maar er komt echt maar een ‘pisstraaltje’ water uit de slang. Gelukkig is dit ’s avonds beter. Een wandeling omhoog brengt ons naar een leuk uitzichtpunt. Het plan is om de volgende dag naar Groot Vathi te zeilen maar de wind bepaalt ook dit keer anders dus wordt het Sivota.

Nu liggen we weer in de Vlihobaai en socializen gezellie met andere booties maar dan voor anker en niet vanuit een haven. De boot gaat n.l. 10 oktober in Preveza bij Ionian Marina op de kant. Brigitte & Rob doen dat bij Nidri. Met een tractor en laadwagen wordt de Milky Way heel voorzichtig uit het water gereden. Dus niet, wat meestal het geval is, met een kraan. In no-time staat ze op haar plek op de kant. Wij zitten dit van een afstandje ,met paraplu’s op, te aanschouwen.

We moeten ook regelmatig even de benen strekken vind ik. Op naar de Nidri waterfalls. Mmm onder protest loopt Cees mee. Hij heeft immers 50 jaar geleden in dienst al genoeg gelopen in zijn leven. Een mooie omgeving ernaartoe maar eh de waterval staat droog dus geen eens een pisstraaltje water die de berg af komt. Da’s nou jammer. Maar het doel om te lopen is bereikt en daar gaat het om toch.

Dinsdag 4 oktober rijden we met Rob en Brigitte mee het eiland Lekfkas rond. Brigitte wil graag  Griekse olijfolie kopen. Precies op dat moment zien we een vlag wapperen met een afbeelding van olijfolie, wat een toeval. We rijden noordwaarts en bezichtigen het Faneromenie-klooster met uitzicht op Lefkas stad en daarna door de bergen meer landinwaarts naar Karya en bewonderen de vergezichten.

Dan richting zuidwesten meer langs de kust. Wat een verrassing bij Porto Katsiki. Een hoge rots, super gaaf strand en onwijs mooi helderblauw zeewater. Echt niet normaal. Via Vasiliki rijden we weer noordwaarts de grote Vlihobaai bij Nidri binnen met zijn vele boten voor anker. Wat een leuke dag.

     

Nidri, Vlihobaai

Als we vrijdag 15 september onze ankerplek verlaten zien we in de haven van Preveza een mega jacht afgemeerd met jawel een privé helikopter op het achterdek. Ach je hebt altijd baas boven baas. Omdat er iets hardere wind voorspeld wordt voor zondag a.s. verplaatsen we ons naar de Vliho baai bij Nidri. Onderweg heb ik best wel wat last van atriumfibrilatie. Zodra we ten anker liggen gaan we direct naar I-assist medical center. Voor extra controle toch even naar het ziekenhuis in Lefkas. Niet per bus maar met de taxi. Jammer, er is net een vliegtuig geland en dan verplaatsen alle taxi’s zich daarheen. Dus in stijl wordt ik per ziekenwagen naar het gloednieuwe ziekenhuis van Lefkas vervoerd. We hoeven ons echter geen zorgen te maken. Met wat pilletjes zitten we 4 uur later weer in onze dinghy. Zo lief dat we nog, ‘t is 20.45 uur, bij Brigitte en Rob kunnen aanschuiven voor het avondmaal.

Er liggen hier in deze mooie grote baai meer dan 100 boten voor anker dus genoeg te zien om ons heen vooral als de wind toch wel behoorlijk aantrekt. Er raken boten van hun anker en proberen met deze wind opnieuw te ankeren, voor sommigen een aardig klussie. Ja de beste stuurlui staan immers aan wal. Cees en Rob bieden de helpende hand aan onze buurman. Hij pikt bij het anker ophalen een 2e anker op. Nog een heel gedoe om die los te krijgen. Trouwens zie je boot (voor anker) in het donker maar eens terug te vinden, je kan zo verdwalen en dat doen we ook. Geen google maps maar wel Marine Traffic om de boot te vinden. Of zo’n handig  Lidl lampje buiten zetten, doet ook wonderen.  

Tegen de avond zien we een lucht spektakel van lichtflitsen (onweer) in de lucht. Gelukkig ver van ons vandaan. Cees is weer aan het klussenbussen geslagen en ik ontpop me als proper Jetje. Het is nu een stuk cooler hier, heerlijk. We maken een wandeling en zien para gliders vlak naast ons landen. Oeps sommigen kunnen niet meer bijsturen en belanden in het struikgewas.          

Highslide for Wordpress Plugin