Met de bus naar Almeria

Niet alle onderdelen voor het stuurwerk zijn gelijk leverbaar dus is het leuk om weer wat van de omgeving te gaan bekijken. Dinsdag 17 mei 2011 lopen we samen met de bemanning van de Mi Dushi Anneke en René naar de bushalte. Maar waar stap je op? Als we om ons heen kijken komt bus nr. 20 aangereden. Dat is even geluk hebben. Onderweg veel kassen gezien ( paprika en tomaten) gemaakt van doek en plastic. Het lijkt het Westland wel. Anderhalf uur later stappen we uit in het centrum van Almeria.


DSC_0914.jpgDSC_0927.jpgDSC_0929.jpg

We starten onze wandeling in het oude gedeelte. We lopen naar het kolossale fort La Alcazaba dat stamt uit 995. Dit is het grootste fort dat de moren in Spanje hebben gebouwd. Telkens denk je, nu hebben we alles wel gezien. Maar dan loop je weer een poortje onder door en dan beland je weer in een ander gedeelte van dit prachtige monument. Het ligt op een heuvel vanwaar je een mooi uitzicht hebt over de stad en de baai.

DSC_0976.jpgDSC_1002.jpgDSC_1012.jpgDSC_1015.jpgDSC_1023.jpgDSC_1025.jpg

We doen ons tegoed aan een tapas op het plein bij de kathedraal en belanden in een kerk waar ze een krui s en een schilderij voorzien van verse bloemen al zingend naar buiten in een vrachtauto dragen. De terugreis gaat iets minder gemakkelijk omdat de dame achter de informatie balie zegt dat er vandaag geen bussen meer rijden naar Almerimar. Gelukkig spreekt Anneke (van de Mi Dushi) aardig goed Spaans en na één keer over stappen belanden we om half acht toch met de bus in Almerimar.

DSC_1029.jpgDSC_1030.jpgDSC_1037.jpg

La Semana Santa in Ayamonte

Als je twee weken achter een ketting hebt gehangen ben je zeer blij als de windvoorspellingen op Ugrib gunstig zijn en je ankerop kunt. Op zaterdag 23 april 2011 zeilen we eerst met zeer weinig wind het waddengebied van Culatra uit. We gaan naar Ayamonte. Deze haven kunnen we alleen bereiken door de rivier de Guadalquivir op te varen bij hoog water anders is het te ondiep. Net op het moment dat het ondiepe gedeelte komt, regent het zo hard dat we geen meter zicht hebben. Dit levert altijd weer een spannend momentje op. Aan bakboord zien we Portugal en aan stuurboord zien we Spanje, het is een natuurlijke grens tussen twee landen.
In Ayamonte doen we ons tegoed aan een heerlijk tapas waar de bediening aller vriendelijkst is.
Eerste paasdag maken we een echte Spaanse processie mee, waarvan de deelnemers volgens ons toch op beter weer hadden gerekend . Heel indrukwekkend.


DSC_0415.jpgDSC_0420.jpgDSC_0442.jpgDSC_0453.jpgDSC_0458.jpgDSC_0462.jpgDSC_0466.jpgDSC_0473.jpgDSC_0485.jpgDSC_0518.jpgDSC_0521.jpgDSC_0527.jpg

Cultuur en tapas

Met de bus zijn we naar het dorpje Sada gegaan in de buurt van La Coruña. Cees ziet de logica waar je op moet stappen niet helemaal maar uiteindelijk komen we er uit. In Sada een heerlijke tapas lunch genuttigd met pulpo wat inktvis betekent. Sardinas dat zijn sardientjes maar dan flinke joekels. En empanadas. De kleur van het deeg is oranje en er zit een vulling in van tonijn. Cees ziet dat er bij het tafeltje naast ons een drankje in de koffie wordt gedaan en dat wil hij natuurlijk ook. Het heet ”Aguardiente de Orujo”. Geen idee wat het is maar het smaakt heerlijk. Donderdag zijn we met Piet en Wiets van de Tringus (een trintella 42) met de trein naar Santiago de Compostela geweest. Santiago is een belangrijk christelijk bedevaartsoord. Pelgrims uit heel Europa eindigen hier hun voettocht. Overal in en om de kathedraal zie je de Sint-jacobschelp, het teken van de heilige Jacob. Wat een indrukwekkend gebouw. Rond het Praza do Obradoiro liggen de mooie historische gebouwen. Nu we hier zijn geweest moet het helemaal goed komen met de boot en uiteraard met de juiste wind. Zaterdag 17 juli hebben we samen met Hanneke en Nils een auto gehuurd. Eerst rijden we naar Fragas do Eume een nationaal park waar we gaan wandelen om en rond een klooster uit de 10e eeuw. Verder langs zeer mooie ria’s gereden en naar Cabo Ortegal met 600 meter hoge kliffen, de hoogste van Europa. Toen we op de golf van Biskaje zaten hadden we deze rotsen en vuurtoren al moeten zien maar alles zat toen in dichte mist.

DSC_0363.jpgDSC_0367.jpgDSC_0372.jpgDSC_0378.jpgDSC_0396.jpgDSC_0405.jpgDSC_0414.jpgDSC_0424.jpgDSC_0429.jpg

Tapas koken

Een aantal weken geleden kwamen vrienden eten en heb ik tapas gemaakt. Leek me wel toepasselijk nu we toch die kant opgaan. Daarnaast ook wat dingen gekocht bij traiteur Il Tartufo zoals heerlijke vleeswaren, olijvenbrood, tapenade en artisjokken in olijfolie. Anneloes, Niels en Eline aten ook mee. Iedereen heeft heerlijk gesmuld van alles maar Niels vond dat er te veel vis en te weinig vlees op tafel stond. En tot mijn stomme verbazing beweerde hij dat hij het beter kon. Ja, makkelijk gezegd, want hij had zoiets nog nooit gemaakt.  Vorig weekend slingerde er ineens allerlei tapas kookboeken rond. Op maandag werd mij gevraagd het frituurvet te vernieuwen en gezegd dat ik dinsdag niet hoefde te koken.  Een uitgebreide tapas maaltijd werd ons voorgeschoteld. Toch wel veel werk maar het resultaat mocht er wezen. Heerlijk. Jammer van het frituurvet. Kan gelijk weer vernieuwd worden en dat is toch echt niet mijn hobby.

IMG_0618.jpgIMG_0612.jpgIMG_0613.jpg

Highslide for Wordpress Plugin