La Coruña

Vanuit de haven kijk je op panden die voorzien zijn van rijen balkons met veel ramen, of te wel “galérias”. Deze raambalkons beschermen de huizen tegen de harde wind vandaar de de bijnaam  “de glazen stad.”. Via een poortje kom je op een enorm plein ” Praza Maria Pita” terecht. Hier staat ook het mooie stadhuis. Op dit plein staat een groot scherm waar we zondagavond de WK voetbal wedstrijd Nederland- Spanje gaan volgen tussen allemaal Spanjaarden. Er zijn nu ongeveer 6 Nederlandse schepen in de haven van La Coruña. Met de één heb je meer contact dan met de ander. Maar het is erg leuk om elkaars verhalen, belevenissen aan te horen en ervaringen uit te wisselen. Met Roderick en Yvonne van de Happy Bird op zaterdagavond 10 juli uit eten geweest in de Yacht club( Real Club Nautico de la Coruña).  Nette kleding is verplicht. Bij de Yachtclub kom je binnen waar een portier ons verwelkomt, gekleed in een smetteloos wit uniform. De entree lijkt net op een kasteel met houten glimmende trappen met balustrade. Aan de wand emblemen en prijzen van gewonnen wedstrijden. De tafel is prachtig gedekt en je hebt een super uitzicht over de haven. We nemen het dagmenu, 2 biertjes, 2 flessen wijn en een fles water. En wat rekenen we af, 57 euro voor vier personen. Geen geld dus.

DSC_0288.jpgDSC_0328.jpgDSC_0299.jpgDSC_0309.jpgDSC_0312.jpgDSC_0316.jpg

Golf van Biskaje

Dinsdag 6 juli 2010 zijn we  na veel kijken op gripfiles (windvoorspellingen) dan toch echt vertrokken. Het weer ziet er allemaal goed uit. Voor het eerst drie dagen op zee. We vinden het heel spannend zo’n eerste keer. De tocht begint heeeeeel erg rustig met eigenlijk geen wind dus de motor aan. Ook ’s nachts. De lucht is helder en het lijkt net of er een sterrendeken over de boot heen ligt als je wacht loopt. Via de Wereldomroep hebben we naar het WK voetbal Nederland- Uruguay geluisterd. Weer eens wat anders dan televisie.  Deze tocht geen culinaire uitspattingen want je bent dan wel niet zeeziek, maar om nou een echte maaltijd voor te zetten is toch ietwat teveel gevraagd. En je voelt je niet echt topfit. Dus cup a soup, een magnetronmaaltijd, crackers, biscuit en thee en water. Daar blijft het eigenlijk wel bij. De 2e dag neemt de wind toe en zetten we de gennaker bij. Tegen de avond en de nacht komt de wind van achteren en wordt het dus een melkmeisje. Genua over bakboord en het grootzeil over stuurboord. Sommigen noemen het ook wel vlinderen. De Beau heeft het prima naar zijn zin met zo’n zes tot zeven knopen en soms acht.  Deze dagen veel dolfijnen gezien maar ik was jammer genoeg telkens te laat voor een foto. Het water ziet er trouwens aqua blauw uit. Donderdag ochtend worden de golven hoger en trekt de wind nog meer aan. We komen in een heftige onweersbui terecht. Niet echt een pretje zo midden op zee. Het is nu zo’n 30 knopen wind en niet echt fijn varen, want de deining komt uit het NW en de windgolven komen van het NO. Dat wordt hotsen klotsen. Het laatste stuk varen we op de motor. Uit gewoonte kijk ik altijd op de oliedrukmeters van de keerkoppeling en de motor. De druk van de keerkoppeling blijkt te zijn weggevallen. Nu is het zaak om op een heftig zeetje in de motorruimte het oliepeil weer aan te vullen. We zijn blij dat we rond de klok van half zeven de haven van la Coruña veilig en wel binnen lopen. Heerlijk hè Cees, die Fishermans friend. De grootste groep Nederlandse zeilboten zijn net vanochtend vertrokken, maar Hanneke en Nils van de Pélagie komen gelijk langs om kennis te maken. Daarna heerlijk onze kooi in, met een goed gevoel dat we dit toch maar weer hebben gefixed.

For the record: vertrek Brest 6 juli 2010 om 8u45, aankomst La Coruña 8 juli 2010 om 18u30, resulteert in 2 dagen en 10 uur varen over een afstand van 353 Nm, geeft een gemiddelde snelheid van 6,1 Kn. Jammer dat hiervan 38 uur op de motor waren, echter niet slecht, want we plannen altijd met 5 Kn.

DSC_0271.jpgDSC_0279.jpgDSC_0280.jpg

Highslide for Wordpress Plugin