Twee emmertjes water halen en Ciutadella

In de baai van Fornells is het wat moeilijker om water te tanken. In Ses Salines staat vlak bij het water een waterpomp. Met je dinghy kun je er naar toe. Je trek je bootje het strand op. Dan lopend naar de waterpomp om je jerrycans te vullen met water. Back to the basics dus. Wel een heel gesjouw. Nu je er wat meer moeite voor moet doen waardeer je zoetwater des te meer.


IMG_0150.jpgIMG_0151.jpgIMG_0153.jpg

Vrijdag 12 augustus 2011 brengen we samen met Marijke en Cees een bezoek aan de stad Ciutadella. Vooral het Placa d’es Born is de moeite waard. Rond het plein staat het Gotische stadhuis, een voormalig paleis van de Moorse gouverneur, en andere mooie gebouwen in Renaissance stijl. Één van de paleizen is te bezichtigen volgens “de Capitool” reisgids. Wij zoeken en zoeken. Blijkt het paleis al 5 jaar gesloten voor publiek. We glippen vlak voor sluitingstijd nog even een kathedraal binnen. Via leuke straatjes belanden we op een heel idyllisch binnenplaatsje. We zien de obelisk op het plein ter herinnering aan het jaar van het ongeluk, toen de Turken de stad binnen trokken. En we lopen naar het markt gebouw in Art Nouveau stijl.

DSC_2553.jpgDSC_2561.jpgDSC_2566.jpgDSC_2576.jpgDSC_2583.jpgDSC_2600.jpgDSC_2614.jpgDSC_2621.jpgDSC_2622.jpg

Zaterdag 13 augustus 2011 nodigen Marijke en Cees ons uit voor een bbq op Le Calpotis. Met z’n achten wordt het een super gezellige avond.

DSC_2640.jpgDSC_2649.jpgDSC_2655.jpg

Frank en een Cobb

Frank, is ons mannetje in de haven van Almerimar. Hij gaat er hopelijk voor zorgen dat we weer naar behoren kunnen sturen. De stuurstand moet uigezaagd worden en er zijn onderdelen besteld. Nu maar duimen dat alle onderdelen nog leverbaar zijn.
Cees zijn favoriete bezigheid aan de kant is watersport winkeltjes bezoeken. Bij terugkomst van een bezoekje aan zo’n winkel zegt hij ”ik heb een Cobb gezien”. Die krijg je van me als verlaat moederdagcadeau. Ann blij en Cees ook blij want dat wordt smullen geblazen. De Cobb is een Zuid-Afrikaanse uitvinding. Oorspronkelijk bedoelt als kooktoestel ter vervanging van het koken op open vuur. De oorspronkelijke brandstof voor de Cobb waren gedroogde maiskolven ( corn cobbs) Vandaar de naam. De verbeterde bbq kun je gewoon op de boot gebruiken. Koud van buiten en warm van binnen. Dus vanaf nu kunnen we genieten van een bbq- tje aan boord van de Beau.


DSC_0840.jpgDSC_0846.jpgDSC_0851.jpgDSC_0856.jpgDSC_0859.jpgDSC_0867.jpgDSC_0879.jpgDSC_0885.jpgDSC_0881.jpg

Een “bbq by night” bij Faro

Als we vrijdag 24 september 2010 net weer op de boot zijn van een wandeling op het eiland Culatra zien we ineens het bijbootje van de Seaquest (Huib Jan en Jannet, Maren en Linde, Tjalling en Tineke) aankomen. We maken een kletspraatje en worden uitgenodigd voor de bbq die avond. Want ze hebben grote bonito’s en dorades gevangen. Waar en hoe laat horen we nog wel via de marifoon op kanaal 16. Ook de Seamotions van Coos en Martine komen deze kant op. Deze Nederlandse boten zijn we ook al eerder tegengekomen bij de strandborrel op het eiland Islas Cìes. Rond half vijf gaan we anker op want Huib Jan heeft een ideaal anker plekje gevonden met een prima strandje vlakbij Faro. Nou ja prima. Wel wat smal en ondiep om te ankeren maar het gaat net.

Tegen donker vertrekken we met tassen vol lekkers en 2 Cobb’s naar het strand. Cees en Huib Jan gaan een stormlamp en kaarsen op te halen, want het is toch wel prettig om de verse vis bij goed zicht van zijn graten te ontdoen. Zo gezegd zo gedaan. Hè ze blijven wel heel lang weg. Coos is intussen alleen aan het bbq-en geslagen voor 14 man. Een niet geringe klus. En dan zien we ineens een licht in de verte en nog één. Oeps het bijbootje is vast komen te zitten, met natte broeken lopend verder maar dan is er weer een diepe geul en springt Coos in zijn bijboot te hulp. Na de bbq is de terugtocht met de bijbootjes nog een hele onderneming, want de zandbanken staan nu helemaal droog.

‘s Nachts regelmatig even gekeken of we nog goed liggen, omdat er nog maar 0,2 m onder de kiel staat bij LW. ’s Morgens kunnen we de omgeving bekijken bij LW en het  lijkt net of je in een sloot ligt zo dicht liggen we langs het moeras. Overdag bekijken we een deel van Faro.

DSC_0141.jpgDSC_0142.jpgDSC_0146.jpgDSC_0152.jpgDSC_0156.jpgDSC_0168.jpgDSC_0174.jpgDSC_0179.jpgDSC_0180.jpg

Ria de Corme, Ria de Camariñas

Met wat regen nemen we afscheid van la Coruña. Met de motor aan varen we naar Ria de Corme. Voor’t eerst ankeren. Best spannend. De derde keer krijgt het anker grip en gaat niet krabben. Krabben betekend dat het anker niet goed houdt en langzaam verplaatst. De boot kan dan tegen andere boten of rotsen aan komen wat uiteraard niet de bedoeling is. Daarom zetten we ’s nachts ook het ankeralarm wat afgaat als je 10 tot 15 meter van je ligplaats afwijkt. Maar toch kom je regelmatig je bed uit om te kijken of alles nog goed gaat. En er wordt wel gezegd dat je in ria’s heerlijk kan ankeren omdat er weinig deining is van zee. Nou wij gaan die nacht aardig tekeer. Op donderdag 22 juli gaan we anker op en vertrekken naar Ria de Camariñas. Het wordt een heerlijk zeildagje. Tussen de 8 tot 18 knopen wind. Ook hier voor anker. De wind trekt aan tot windkracht 5 à 6.We blijven goed op onze ankerplek liggen. En dan te bedenken dat de Beau 22 ton weegt.  Als je voor anker ligt moet je extra zuinig doen met de stroom en water omdat dit in beperkte mate aanwezig is op een schip. Als je naar de kant wil met je bijbootje wordt je aardig nat als gevolg van de harde wind en golven, maar toch heeft dat ook zijn charme. We genieten van de mooie ruige omgeving en ’s avonds hebben we een heerlijke bbq op het strand samen met de Happy Bird.

P1050248.JPGIMG_0975.jpgIMG_0983.jpgP1050252.JPGP1050266.JPGDSC_0501.jpg

Highslide for Wordpress Plugin