Het Lefkasgebied. De Nidri baai (Vlikho)

Donderdag 21 juni 2012 wordt de Beau door een 65 tons kraan weer te water gelaten. Onze boot weegt 23 ton. We varen naar Préveza waar we een paar dagen voor anker gaan. Cees ziet hier twee schildpadden in het water. Niet te fotograferen want ze steken hun kop een seconde boven water en zijn dan weer verdwenen. We gaan langs de Lowlander en de Clapotis en doen zaterdag wat boodschappen in Préveza . Jee, wat is het stil overal, er zijn bijna geen winkels open. We zien ook een Griekse vlag halfstok hangen. Als we het vragen blijkt er een Griekse geestelijke overleden te zijn.

DSC_0022.jpgDSC_0031.jpgDSC_0034.jpg
Maandag 23 juni 2012 vertrekken naar het Lefkasgebied. Heerlijk zeilend voor het windje komen we om precies één uur aan bij de draaibrug van Lefkas. Goeie timing Cees. De invaart naar de brug is erg verzand, dus goed in het midden van de vaargeul blijven met je boot. In colonne varen we het Lefkas gebied binnen. Woh, wat een eilandjes en hoge bergen. Sommigen begroeid en anderen bijna helemaal kaal. We zien bergdorpjes maar ook badplaatsen. Rond vieren gooien we ons anker uit in de baai van Vlikho om daarna gelijk een duik in het water te nemen. Heerlijk. Wat een grote baai omringd door hoge bergen. Cees weet Anneke, in een soort van verstandsverbijstering, over te halen om haar haar te kortwieken . Met de tondeuse nog wel. Mmm wel erg kort. Nou ja, gelukkig groeit het weer aan. Voordeel is wel dat kort haar in deze warmte wel erg lekker is. De website was gehacked maar dankzij Niels doet alles het weer pico bello.
DSC_0039.jpgDSC_0044.jpgDSC_0047.jpgDSC_0063.jpgDSC_0072.jpgDSC_0093.jpg

Gaïos, afmeren met de achterkant naar de kade

Als we ankeren werp je als je ‘s nachts wakker bent altijd even een blik naar buiten. Rond half drie doet Cees dat ook en hij ziet op een meter afstand een boot achter ons. Overdag dachten we al, hij ankert wel wat dicht bij, maar door het draaien van de wind ligt tie nu bijna op ramkoers. Op dit nachtelijke uur maar even anker op, om een veiligere ankerplek op te zoeken. Donderdag 7 juni 2012 vertrekken er drie Nederlandse boten, de Wing IV, le Clapotis en de Beau.We gaan vandaag voor het eerst met de achtersteven van de boot naar de wal liggen. Eerst het bijbootje langszij brengen en stootwillen uit. We varen tussen twee eilanden door. Dan gooi je twee scheepslengtes van de kant je anker uit. Cees stuurt de boot achteruit naar de kade en Anneke laat de ankerketting vieren.


100_0360.jpg100_0366.jpg100_0381.jpg
Oeps, we hebben gelijk een andere ankerketting te pakken. Er wordt in “de pilot” al voor gewaarschuwd. Voor de drukte met boten in Gaïos en dat het een chaos kan worden met al die ankers die uit zijn gegooid. Het plaatsje doet zijn naam dus eer aan. De tweede keer lukt het. We zien meer boten andermans anker oppikken.We stappen zo van onze boot het centrum in.

100_0369.jpg100_0405.jpgDSC_0339.jpg
De dames shoppen, we maken mooie wandelingen, gaan uit eten en kijken in een cafeetje Nederland- Denemarken. De temperturen zijn inmiddels gestegen naar de dertig graden dus de bimini is opgezet en we bivakkeren als het even kan in de schaduw. Maandag 11 juni 2012 verkassen we naar de baai van Mongonisi.

100_0450.jpgDSC_0335.jpgDSC_0344.jpgDSC_0349.jpgDSC_0365.jpg100_0498.jpg

Lakka op het eiland Paxos

Via Petitri vervolgen we op zaterdag 2 juni 2012 onze zeiltocht naar Paxos, het volgende eiland naar het zuiden. We leggen zo’n 22 mijl af. Eerst moeten we kruisen maar dan ruimt de wind en wordt het aan de wind zeilen. De afstanden die we tot nu toe in Griekenland hebben afgelegd zijn niet echt groot, zo’n 10 mijl. Wel fijn want vaak is er maar een paar uur echt wat wind en verder is het dobberen geblazen. Rond vijf uur gooien we samen met de Wing IV ons anker uit bij het plaatsje Lakka in helder blauw water. Vlak bij de Lowlander en de Passion en later Le Clapotis.

DSC_0219.jpgDSC_0232.jpgDSC_0236.jpg
 Een overvolle baai met zeilboten aan het uiteinde van een haast ronde inham aan de noordkust van Paxos. Jee, nu al zo druk, hoe zal dat  zijn in de zomervakantie. Zowel de baai als het dorpje zijn zeer iddyllisch. Een kustplaatsje met wat winkeltjes, huizen en restaurantjes, heel kleinschalig. Het zonnetje schijnt, we snorkelen dit jaar weer voor het eerst en kijken zo op de bodem. En we maken een mooie wandeling rondom de baai. Het ultieme vakantie gevoel.
DSC_0253.jpg100_0293.jpg100_0307.jpg
 Dan is er de volgende dag ineens weer veel wind, donkere luchten en onweer. Er komt een huurboot de baai binnen die door de bliksem is getroffen. Cees meet zekeringen door, maar het schakelpaneel is volledig doorgebrand. Woensdag 6 juni 2012 maakt Ann samen met Marijke en Cees( Le Clapotis) een zeer lange wandeling naar Pórto Lóngos. Heen over een begaanbare weg terug via kleine kronkelpaadjes. We zien veel olijfbomen, pijnbomen en schitterende uitzichten onderweg. We klimmen heel wat omhoog en dan weer naar beneden.  Cees “past” een dagje op de boot.  Even niet gestoord worden door wie dan ook.
100_0317.jpgDSC_0278.jpgDSC_0295.jpg

Korfoe-stad of Corfu-stad en de Grieken zeggen Kérkira

Tussen Gouviá en Krofoe-stad ligt een grote Lidl die we aan doen om weer even wat etenswaren in te slaan. Dinsdag 29 mei 2012 gaan we voor anker bij de Oude Vesting van Korfoe-stad, de hoofdstad van het eiland. Het is altijd weer leuk om uit te puzzelen waar je nu weer je dinghy veilig achter kan laten en aan land kan. Dit keer varen we ,op aanraden van de Wing IV, tussen twee hoge wallen, een klein kanaaltje in. Je zou denken dat dit vroeger een soort  “slotgracht” is geweest. Er liggen hier veel bootjes van ‘locals’ en langs de stadswal zijn zeer armoedige huisjes opgetrokken. In Korfoe-stad zie je Italiaanse, Franse en Engelse bouwstijlen door elkaar.

DSC_0149.jpgDSC_0185.jpgDSC_0113.jpg
 In het oude gedeelte  zie je op één vierkante kilometer zoveel mogelijk souvernirswinkeltjes. Daarnaast veel eettenten,een stadspark, mooie pleintjes en een doolhof van kleine steegjes met waslijnen overspannen  De stad wordt overspoeld met toeristen. Vaak afkomstig van cruiseschepen en veerboten. Er hangt een gezellig sfeertje. De Grieks-Orthodoxe kerk met rode koepel is de heiligste plaats van het eiland met veel zilverwerk, houten banken en een zeer fraai plafond en muren. In een aparte ruimte staat een zilveren doodskist met het gemummificeerde lichaam van een herder die priester werd en later bisschop. Heel veel mensen die deze kerk bezoeken kussen de kist op verschillende plaatsen.
DSC_0121.jpgDSC_0124.jpgDSC_0136.jpgDSC_0140.jpgDSC_0142.jpgDSC_0106.jpg
De volgende dag bezoeken we de Oude Vesting. Een hele klim omhoog. Met een super uitzicht over de baai waar we voor anker liggen en Korfoe-stad. Bij een bakkertje kopen we van die mierzoete baklava. Één juni 2012 feliciteren we Anneloes met haar 20ste verjaardag.
DSC_0158.jpgDSC_0167.jpgDSC_0179.jpg

Twee baaien op Korfoe (Kérkira) en de haven van Gouviá

We blijven maar één nacht op het eiland Othonoi en zeilen  dan naar het noord-oostelijke deel van Korfoe. Eerst doen we de baai van Soukia aan vlak bij het plaatsje Kassiópi. De Lowlander en de Passion komen we hier weer tegen. Leon, helemaal vergeten maar het Griekse gastenvlaggetje, door jou jaren geleden gegeven, wappert  in de stuurboordzaling hoor. Op woensdag 23 mei 2012 vertrekken we in de middag naar de Kalámibaai. Onderweg zien we aan stuurboord Korfoe liggen en aan bakboord Albanië. Maar één mijl van elkaar vandaan.

DSC_0039.jpgDSC_0041.jpgDSC_0046.jpg
 We krijgen twee behoorlijke regenbuien over ons heen dus zeiljassen aan. De kalámibaai is een mooi baaitje met wat taveernes, appartementen en  we kijken aan tegen de Pantokrátor berg met cipressen en  olijfbomen. Samen met de bemanning van de Lowlander en de Passion lunchen we heel gezellig in taverna “White House”, waar tot 1939 de Engelse schrijver Lawrence Durell heeft gewoond.
DSC_0054.jpgDSC_0067.jpgDSC_0086.jpg
 Zaterdag 26 mei  2012 vervolgen we onze tocht naar de haven van Gouviá. Hier gaan we een DEKPA, transit log, regelen die we nodig hebben om in Griekenland te varen. In dit document wordt door de Port Authority bij aankomst een stempel gegeven en vervolgens weer bij vertrek. Op deze wijze kunnen de Grieken een beetje in de gaten houden waar alle jachten zich bevinden. Ann doet wat handwasjes en we tanken hier diesel. Je wilt wel zoveel mogelijk zeilen maar 540 liter diesel kan geen kwaad, ha, ha.
DSC_0088.jpgDSC_0089.jpgDSC_0097.jpg

« Vorige Posts

Highslide for Wordpress Plugin