Vigo en nog een keer Islas Cíes

Euh ja, wat zullen we zeggen over Vigo. We zijn de laatste maanden wel erg verwend maar in de haven van Davila Sport Vigo stonden geen haven boy’s klaar om ons op te vangen zoals we gelezen hebben op andere website. Zijn er wel mooie douches maar is het water koud en zijn er ook geen wasmachines om te wassen. We liggen in een industrie gebied dus ver van winkels e.d. Hè toch handig die fietsjes aan boord. Omdat Guido en Hanny invliegen op Vigo verplaatsen we onze boot naar de haven meer in de stad. Maar het is net apies kijken op de plek waar we liggen. Wij zijn de apen en achter een hek flaneren Spanjaarden. Geeft niks zegt Cees zolang ze niet met bananen gaan gooien vind ik het best,. maar ik voel me wel erg bekeken. Maandag 23 augustus als we Guido en Hanny ophalen van het vliegveld motregent het de hele dag. Als we dinsdag een rondtour maken met een toeristische dubbeldekker staat er een motor in de weg en staan we zeker twintig minuten stil. Maar na regen komt zonneschijn en op dinsdag einde van de middag zeilen we met stralend weer nog een keer naar het eiland Islas Cíes. Als je toevallig in deze streek terecht komt is dit eiland een echte aanrader. Met z’n vieren een prachtige wandeling gemaakt. Guido en Hanny hebben twee avonden uitmuntend voor ons gekookt met ingrediënten van een lokale overdekte markt.

IMG_1110.jpgDSC_1204.jpgDSC_0005.jpgDSC_0034.jpgDSC_0052.jpgDSC_0061.jpgDSC_0090.jpgDSC_0098.jpgDSC_0102.jpgDSC_0107.jpgDSC05120.JPGDSC05123.JPG

Ankeren bij Islas Cíes

Als we op dinsdag 17 augustus 2010 vlak bij het eiland Islas Cíes varen horen we verschillende Nederlandse schepen elkaar oproepen via de marifoon. Die moeten dus in de buurt zijn. Als we het anker laten vallen aan Praia das Rodas, zien we vier Nederlandse vlaggen wapperen van de Wizard, Moonrise, Seaquest en de Seamotions. Dit zijn vertrekkers die hun kinderen meenemen in de leeftijd van 2 tot 13 jaar. De volgende dag komt ook de Happy Bird daar nog bij. Als we met elkaar kennis maken, tijdens de strandborrel, herkent Paula van de Moonrise me; we zijn nota bene collega’s bij hetzelfde schoolbestuur, waar 7 verschillende scholen onder vallen. Dat is toevallig. Twee hele mooi wandelingen gemaakt op dit,  “bounty” gevoel, eiland. Één in de mist waardoor het uitzicht nihil was en één met een stralend blauwe lucht. Dit eiland is een vogelreservaat. ’s Avonds hebben we les 2 gehad met tips en trucs bij het klaverjassen van Yvonne en Roderick van de Happy Bird. Wederom erg gezellig.

DSC_1116.jpgDSC_1120.jpgP1050811.JPGDSC_1059.jpgDSC_1069.jpgDSC_1105.jpgDSC_1151.jpgDSC_1149.jpgDSCF0041.JPGDSC_1112.jpgDSC_1160.jpgP1050767.JPG

Combarro en Pontevedra

De haven van Combarro is super modern maar bij het zien van het oude gedeelte van Combarro lijkt het net of je in de middeleeuwen bent beland qua architectuur. Een pittoresk dorpje. Een zeer oud straatje waar je veel restaurantjes, souvenirs winkeltjes en drank /wijn proeverijen ziet. Galicische balkonnetjes en veel horreo’s. Dit zijn graan schuren op stenen palen zodat er geen ratten bij konden komen. Hierin werd graan, aardappelen en gedroogde vis en vlees bewaard. Je ziet ook overal stenen palen waarop aan de ene kant christus is afgebeeld en aan de andere kant de maagd Maria. Zo werden de heksen vanuit het bos tegengehouden / verjaagd. Laat in de avond ook nog beland op een folklore festival. Uit allerlei delen van Spanje treden groepen op met muzikanten, zangers en volksdansers Een soort klompendans maar dan op z’n Spaans. We liggen in een haven en dan verwacht je dat internet het doet. Niet dus. Hij heeft het een uurtje gedaan en daarna niet meer. De volgende dag weet Cees na heel veel geduld en proberen in de router te komen en dan is het internet zo gefixed. Pontevedra ligt aan het einde van de ria tussen groene heuvels. Met de bus zijn we er naar toe gegaan en ook hier is het genieten in het oude gedeelte van de stad. 15 augustus is de dag van Galicia en gisteren was er  in Pontevedra en in heel Galicia groot feest en vuurwerk waar we van mee konden genieten op onze boot. Vandaag maandag 16 augustus waren ze op een groot plein  met opruim werkzaamheden bezig.

DSC_0955.jpgDSC_0957.jpgDSC_0972.jpgDSC_0976.jpgIMG_1086.jpgIMG_1099.jpgDSC_0999.jpgDSC_1026.jpgDSC_1035.jpg

Regatta’s, mooring en bosbranden

We zijn van Playa de Silgar anker op gegaan naar Combarro. Combarro heeft dit jaar 2010 een nieuwe marina gekregen en we keken er erg naar uit, na 8 dagen voor anker te hebben gelegen. In een marina kan je net even wat meer doen, dan voor anker: wassen, accu’s helemaal opladen, vers water, je boot met een goed gevoel achterlaten etc. De marina was daar inderdaad en was slechts voor 30% gevuld. Een havenmeester geeft echter aan dat de haven vol is. Nu ben ik een redelijke pessimist, maar de haven vol terwijl ik maar voor 30% vulling zie, gaat mij zelfs te ver. Later geeft de havenmeester aan dat er over 2 uur 120 jachten aankomen, in verband met een regatta. Nu hadden we dit verhaal al eens eerder gehoord in Vilagarcia, dus we geloofden hem niet, maar moesten toch weg. Als alternatief wees hij naar een paar moorings, van overigs redelijk groot formaat. Dan maar daar een nachtje liggen, want morgen is er plek genoeg. Nu weten wij van moorings dat deze nogal moeilijk op te pakken zijn en dat er dus de nodige vaardigheid voor nodig is om onze lijn door het oog van de mooring te krijgen. Ann moest dit plat op haar buik, op het voorschip voor elkaar zien te krijgen, want ik sta dan achter te manoeuvreren. De eerste mooring blijkt te laag te liggen, want Ann kan er niet bij. Ik sta dan achterop vol onbegrip aanwijzingen te geven, maar de mooring wordt daar niet hoger door. We gaan naar mooring nummer twee, deze is iets hoger, zodat Ann het lijntje wel door het oogje krijgt. We liggen vast. Tevens zien we een klein rookpluimpje in het bos. Onze kwalificatie is: bosbrand. Daar komen de Spanjaarden ook achter, echter dan is het geen rookpluimpje meer. Blusvliegtuigen en blushelikopters vliegen langs ons schip om water te scheppen, een lawaai van jewelste, maar wel indrukwekkend. Tevens komen inderdaad de 120 jachten aan om af te meren in de marina. Al met al een druk middagje.

DSC_0885.jpgDSC_0840.jpgDSC_0843.jpgDSC_0852.jpgDSC_0864.jpgDSC_0880.jpgDSC_0908.jpgDSC_0940.jpgDSC_0948.jpg

p.s. de filmpjes kunnen in betere kwaliteit bekeken worden door tijdens het kijken rechts onder in het youtube filmpje op 240p te klikken en een hogere resolutie te kiezen.

Ria de Pontevedra

Tijd voor de volgende ria. Met een heerlijk windje verlaten we Ria de Arousa en  relaxed zeilend zien we ineens vanuit zee mist opkomen. Een mooi gezicht maar toch wel lekker dat we de mist voor blijven. Tussen de plaatsjes Portonovo en Sanxenxo, is een mooie ankerplek, met de naam Playa de Silgar. Daar gaan we liggen. Deze ria is veel toeristischer dan de vorige. Veel hotels en mensen op het strand. Om je heen waterfietsen, parachutes die achter een boot hangen, optimistjes, motor bootjes en jetski’s. Om aan land te komen moet je je bijbootje op het strand neerleggen. In de avond gaan we aan wal. We laten het bootje zonder toezicht achter. Niet echt een fijn gevoel. Even wat rondgelopen en op een terrasje een kopje koffie gedronken. Als we terug komen zien we dat kleine kinderen het bootje als zandbak en droog-roei speeltuig gebruiken. Lekker handig al dat zand en met al dat zout van de zee een plakkerige boel. De temperaturen zijn ook omhoog gegaan vandaar dat we de bimini hebben opgezet. Na veel gepruts en een harde kopstoot van Cees tegen de giek ( die geeft niet mee hoor) staat tie.

DSC_0796.jpgDSC_0801.jpgDSC_0809.jpgDSC_0817.jpgDSC_0830.jpgDSC_0846.jpg

« Vorige Posts

Highslide for Wordpress Plugin