Ilha da Culatra

Daar liggen we dan, al weer 2 weken op deze bijzondere ankerplek genietend van de omgeving en het zonnetje. Zelf hadden we het graag anders gezien maar de verzekering voor een groter vaar gebied blijkt geen fluitje van een cent. Alleen de keuring nog dachten we, de rest is al geregeld, mooi niet dus. Gelukkig is Rianne druk voor ons bezig in Nederland en is het inspectie rapport van de boot na 3 weken eindelijk opgestuurd. Dit keer voorzien van handtekening wel zo handig. We komen er trouwens pas na een week achter dat het hier in Portugal een uur vroeger is dan in Nederland. In Olhao regelen we weer wat internet en we lopen over 2 overdekte markten, altijd een gezellige drukte. De zwarte douchezak wordt in ‘ere’ hersteld. Water door de zon opgewarmd zorgt voor heerlijke douche momentjes.

DSC_0240.JPGDSC_0236.JPGDSC_0233.JPGDSC_0231.JPGDSC_0229.JPGDSC_0228.JPG

En we gaan regelmatig even naar Culatra. Het eiland is 6 km lang en 0,1 tot 0.9 km breed. Geen wegen of voertuigen, alleen een paar oude tractoren rijden er rond. Via een lange houten vlonder loop je van het kleine plaatsje naar het strand aan de zeezijde. Er staan aardig hoge golven en we zien body-board surfers op de golven, leuk om naar te kijken. Als we terug lopen zien we dat er zeewater stroomt door sommige delen van het duinen gebied. Het is vandaag 2 dagen na volle maan, springtij. De periode waarin het verschil tussen hoog en laag water het grootst is. Dit is als de zon, maan en de aarde in een rechte lijn staan dus tijdens nieuwe en volle maan, nu dus.  Verder is het afwachten wanneer we verder kunnen. Wordt vervolgd.

DSC_0282.JPGDSC_0281.JPGDSC_0270.JPGDSC_0269.JPGDSC_0246.JPGDSC_0244.JPG

 

 

 

 

Ons Middellandse Zee avontuur ten einde

Dinsdagavond 18 augustus 2015 is alles klaar voor vertrek van morgen. Yeh we kunnen er is oosten wind voorspeld. Nog even afmeren aan de meldsteiger om af te rekenen en te tanken maar die blijkt out of order. Bij Gibraltar varen we tussen de vele container schepen door en zien heel veel dolfijnen. Toch een raar gevoel nu we de straat van Gibraltar uitvaren en de Middellandse Zee achter ons laten, hier hebben we toch 4 jaar vertoefd.

DSC_0207.JPGDSC_0206.JPGDSC_0203.JPG

In de middag ontwijken we een Spaanse vissersvloot die uitvaart en dan draait de wind naar de goede richting. ‘s Nachts manoeuvreert Cees onze boot al zeilend door een veld van ankerende containerschepen, ja we gaan een naggie door. Toch handig die AIS. Ann dacht nog aan een speeltje voor Cees maar ziet nu ook het nut ervan. Bij Culatra (Portugal) gooien we op donderdag 20 augustus tegen de avond ons anker uit tussen wel 80 andere ankeraars.

IMG_0719.JPGDSC_0217.JPGDSC_0208.JPG

Het is een soort waddengebied afgeschermd door duinen tegen de open zee met veel flora en fauna. Er is eb en vloed in de lagune waardoor je alleen met hoog water naar de stad Olhao kunt varen met je bijbootje. In de verte zien we ook Faro. We zien trouwens ook een aantal Nederlandse vlaggen wapperen maar ze zijn niet zo uithuizig dus gaan we zelf even langs voor een kletspraatje. We maken kennis met de bemanning van de Lovis en de Beeke, gezellie. De temperaturen blijven hier steken tot de 23 graden. Dus ons dekbed maar weer eens tevoorschijn gehaald, we willen immers geen kou lijden ’s nachts. En nu zijn we in afwachting van de verzekering voor groen licht om ons volgende avontuur te kunnen beginnen.

DSC_0221.JPGIMG_0724.JPGIMG_0711.JPG

De Generator

Als je voor anker ligt heb je geen stroom voorziening. Daarom zetten we meestal ’s avonds een kwartiertje de generator aan om de accu’s e.d. op te laden. Dat doen we ook op donderdag 21 april 2011. Maar de generator maakt een ander geluid als anders. Cees duikt gelijk de machine ruimte in en roept heel hard au. Hij heeft zijn hand gebrand aan de uitlaat. Ik als EHBO-er kom gelijk aandraven met koud water maar daar heeft meneer nu geen tijd voor.
De generator krijgt geen water toevoer meer waardoor hij oververhit is geraakt. Eerst word het wierfilter gecontroleerd. Deze zit behoorlijk vol met zeegras modder en hele fijne schelpjes en kalkaanslag. Dit schoongemaakt maar dan is het euvel nog niet verholpen. Dan maar de waterpomp eraf om de impellor te vervangen, er was één blad afgescheurd. Een heel gedoe want je komt er niet gemakkelijk bij. Twee en een half uur later en een wit t-shirt minder want die zit onder het smeer is deze klus ook weer geklaard.


DSC_0380.jpgDSC_0382.jpgDSC_0385.jpgDSC_0388.jpgDSC_0394.jpgDSC_0397.jpgDSC_0398.jpgDSC_0404.jpgDSC_0408.jpg

Verwaaien bij Ilha da Culatra

We blijven één dagje liggen bij het eiland en natuurreservaat ILha da Culatra en dan gaan we verder. Ja dat was het plan. Maar de wind denkt daar anders over. Dus liggen we hier nu alweer bijna twee weken voor anker en de regen tikt tegen de boot. Dat heet dus verwaaid liggen. We hadden er iets anders van voorgesteld maar het is niet anders. De E-reader komt goed van pas. En ook het bijbootje is door ons goed bevonden. We maken kennis met de bemanning van de Lowlander Hans en Ina en van de Zeezwaluw Riens en Ineke.
We kopen verse etenswaren in het plaatsje Olhão, tegenover het eiland Culatra. Hier kun je alleen met hoog water naar toe varen met je bijbootje. Toch nog zo’n 30 minuten varen er naar toe. In de haven van Culatra zijn altijd wel vissers bezig met het boeten van hun visnetten. Jammer alleen dat we bijna geen internet verbinding hebben dus onze mail en skype staan even op een laag pitje. Ja Anneke dat is even pech hebben. Omdat Antje niet zonder internet kan leven, hebben we nu maar een dongel van Vodafone gekocht, kijken of we hier een betere internet verbinding mee kunnen krijgen.


IMG_0027.jpgIMG_0028.jpgDSC_0308.jpgDSC_0309.jpgDSC_0328.jpgDSC_0338.jpgDSC_0358.jpgDSC_0359.jpgDSC_0379.jpg

Het hijsen der zeilen

En dan is het wachten op weinig of geen wind om de zeilen aan te slaan. Geduld is een schone zaak, maar het wachten wordt beloond en ‘s avonds zetten we de genua en de kotterfok bij lichte oostelijke wind. Zaterdag 9 april is de wind gedraaid en is het grootzeil aan de beurt. Tussendoor met Irina, een Russin, met een busje heeeeeeel veel boodschappen gedaan. Dat is gemakkelijk en het scheelt een hoop gesjouw want we worden bij onze steiger afgezet
Het lijkt wel of de Sahara op de boot heeft huis gehouden, overal op de boot vind je heel fijn zand zo ook boven bij de windmeter in de mast. Cees is daarom twee keer de mast in geweest. Deze is 23 meter hoog dus je moet geen hoogtevrees hebben. De windmeter is schoongemaakt. Gelijk heeft Cees ook het anker gloeilampje vervangen door een LED lampje, met 10 keer minder stroom verbruik. Zondag 10 april 2011 vertrekken we uit Albufeira. Het wordt een heerlijk zeildagje met westelijke, van achter komende wind. We gaan voor anker bij Ilha da Culatra waar zowaar meer Nederlandse boten liggen. Je komt ze ook overal tegen.


DSC_0260.jpgDSC_0262.jpgDSC_0263.jpgDSC_0264.jpgDSC_0269.jpgIMG_0015.jpgIMG_0016.jpgIMG_0017.jpgDSC_0288.jpg

« Vorige Posts

Highslide for Wordpress Plugin