Ondergrondse stad Derinkuyu, de Soganli vallei en ……

Maandag 25 maart 2013 zitten we om half tien weer met  26 man in de bus. Een heel gemêleerd gezelschap met Engelsen, Schotten, Amerikanen, Russen, Denen en 4 Nederlanders. Onze reisleider ontpopt zich als een Paul de Leeuw figuur die de boel aardig weet te vermaken. Ons eerste bezoek voor vandaag is naar een onderaardse stad Derinkuyu gelegen in de provincie Nevsehir die plaats bood aan zeker 20.000 mensen. Er zijn acht lagen voor publiek opengesteld. Waarschijnlijk werd de 1e verdieping door Hettieten gebouwd die het gebruikten voor voorraad – en opslagplaats. Christenen breidden het aantal verdiepingen uit. De bovenste 2 lagen dienden als woonplaats en onderliggende  verdiepingen werden gebruikt als schuilplaats in geval van gevaar.  De ondergrondse steden waren met tunnels met elkaar verbonden zodat er allerlei ontsnappingsroute waren. De gangen werden bij dreigend gevaar afgesloten met zware molenstenen. Het is soms even bukken om via smalle trappen in een andere ruimte te komen. Je kunt je voorstellen dat niemand hier enige privacy had terwijl ze zich soms maanden schuil moesten houden.

DSC_0353.JPGDSC_0362.JPGDSC_0368.JPGDSC_0369.JPGDSC_0398.JPGDSC_0406.JPG

We toeren verder met de bus naar de Soganlidal. De vallei is het meest bekend om zijn mix van kerken, duiventillen en grotwoningen in tufsteenrotsen uitgehouwen. Wat een aparte vormen. De openingen in de rotsen zijn wit geschilderd om ongedierte tegen te gaan. Het is nog niet zolang geleden dat hier nog mensen in  verbleven. Maar omdat er instortingsgevaar dreigde en nu nog dreigt heeft de regering de mensen andere woonruimte aangeboden. We maken een mooie wandeling in dit arm ogende gebied.

SAM_2344.JPGDSC_0427.JPGDSC_0447.JPGDSC_0465.JPGDSC_0476.JPGDSC_0491.JPG

Vervolgens belanden we in een fabriek waar vloerkleden geknoopt worden door vooral Turkse meisjes en dames. Enkel of dubbel geknoopt. Wol, wol met katoen of zijde vloerkleden. We krijgen een privé rondleiding van een Nederlands sprekende Turk en weten er nu heel veel van.

DSC_0501.JPGDSC_0509.JPGDSC_0518.JPG

We sluiten de dag af met een Turkse avond. We krijgen Turkse lekkernijen en zien ronddraaiende Derwisjen. Derwisjen, Islamitische geestelijken, hebben de gelofte van armoede afgelegd en nemen een aparte plaats in binnen de zogeheten sufi’s. Dit zijn mystieke broederschappen binnen de Islam die geloven dat God aanwezig is in alles wat bestaat; mensen, dieren en dingen. Dansende Derwisjen mannen maken gecontroleerde bijna tranceachtig draaiende bewegingen, ook wel sema genoemd en dragen witte wijde rokken. De avond wordt vervolgd met folklore dansen en buik danseressen.

DSC_0526.JPGDSC_0531.JPGDSC_0543.JPGDSC_0565.JPGDSC_0582.JPGDSC_0610.JPG

Mystiek Konya en een ballonvlucht boven overweldigend Cappadocië

Konya staat vandaag op het programma. Zeker 235 km rijden. We zien sneeuw op de bergen en fruitbomen. We  belanden eerst bij de Ismail Aga moskee. De vrouwen onder ons bedekken het hoofd en iedereen trekt zijn schoenen uit. Een moskee die van binnen voor een groot deel bestaat uit hout, cederhouten palen en turquoise vloerbedekking. Een Imam vertelt over de moskee en deelt met ons zingend het gebed.

DSC_4489.JPGDSC_4494.JPGDSC_4511 (2).JPGDSC_4547.JPGDSC_0007.JPGDSC_0019.JPG

We vervolgen onze tocht naar Konya. Eén van de meest conservatieve religieuze steden in Turkije. We bezoeken hier het Mevlàna museum wat is gevestigd in het beroemdste gebouw van Konya, het voormalige klooster waar de derwisjenorde werd gesticht en als één van de heiligste plaatsen van de islam wordt beschouwd. We zien hier o.a. de sarcofagen van Mevlàna en zijn vader, fraaie Koranteksten langs de wanden en allemaal biddende mensen.. Daarna is het nog zeker 245 km naar Avanos waar we ’s avonds rond acht uur belanden in ons hotel. Het Avrasya Hotel.

DSC_0035.JPGDSC_0041.JPGDSC_0047.JPGDSC_0118.JPGDSC_0145.JPGDSC_0160.JPG

Zondag 24 maart 2013 stappen we om vijf  uur ‘s morgens dik aangekleed en toch wel een beetje gespannen een busje in die ons brengt naar de opstap plaats van onze ballonvlucht. We zijn niet de enige. Wat een drukte, dit valt onder de categorie massatoerisme. Rond zes uur zien we zo’n honderd ballonen zweven boven een fantastisch landschap genaamd Cappadocië. Woh zeer indrukwekkend.

Een paar uur later bekijken we met onze gids Tas vanaf de grond dit sprookjesachtige gebied met rotsen in de vorm van puntmutsen en zogeheten feeënschoorstenen, grotwoningen en het openluchtmuseum van Göreme een kloostercentrum met rotskerken en fraai bewaard gebleven muur en plafond schilderingen. Dit gebied is ontstaan door vulkanen die hun as en lava uitspuwden. Dit is door de eeuwen heen tot zacht  poreus tufsteen samengeperst en door de erosie verder uitgeslepen En dan nog een demonstratie in een pottenbakkerij. Wat een dag. Om nooit te vergeten.

DSC_0165.JPGDSC_0213.JPGDSC_0222.JPGDSC_0225.JPGDSC_0305.JPGDSC_0350.JPG

Goҫek, Sagalassos, Isparta en Eğirdir

Het is vrijdag 22 maart 2013. Om kwart over zes start onze 6 daagse trip met 22 mede zeilers. “Tas” is onze spraakzame en enthousiaste reisleider. Zou het waar zijn van die bruidsschat. Hij vertelt een heleboel maar of alles waar is wat hij zegt……… denk het niet. Jammer van al die regen en wind maar we moeten vandaag toch z’n 300 kilometer afleggen en in de bus zitten we tenminste droog. In Goҫek hebben we met zicht op de haven een stop voor een heerlijke cappuccino. In Fethiye halen we nog 2 personen op. Tussen de middag krijgen we overheerlijke romige paddenstoelensoep voorgeschoteld met warm olijven brood. We zijn intussen een aardig stuk gestegen (1600 meter). In Sagalassos zijn ze pas 25 jaar geleden verder gegaan  met opgravingen onder leiding van een Belgische archeoloog. We zien een  9 meter hoge en 28 meter lange monumentale fontein samengesteld uit 7 verschillende soorten steen, een amfitheater en een bibliotheek. Allemaal  in zeer fraaie staat.

DSC_4375.JPGDSC_4385.JPGDSC_4387.JPG

Verder hebben we vanaf  hier een fantastisch uitzicht over de groene vlakte met populieren en rondom bergen, sommige nog bedekt met sneeuw. Zo hoog is het ozo koud maar het is genieten geblazen. Ze zijn hier nog lang niet klaar met archeologische opgravingen. We vervolgen onze tocht naar de provincie hoofdstad Isparta. De belangrijkste economische activiteiten in Isparta zijn de productie van rozenwater en vloerkleden. Rozen in de thee, rozen crèmes en lotions, Turk fruit met rozen smaak. Ja ze verkopen hier allerlei producten met  rozen erin verwerkt. We overnachten in Eğirdir met een fraai uitzicht op het meer van Eğirdir.

DSC_4396.JPGDSC_4401.JPGDSC_4406.JPGDSC_4420.JPGDSC_4428.JPGDSC_4450.JPG

Wandeling op Hemels/Paradijs eiland (Cannet Adasi)

Een wandeling naar de Nimara cave staat al een tijdje op het verlanglijstje van Anneke. Vorig jaar, in oktober, zouden we er al heen wandelen met Dennis en Anneloes maar toen belandden we spontaan in een resort. Zondag 10 maart 2013 besluiten Ingeborg en Anneke er naar toe te wandelen. De mannen hebben ineens van alles te doen. Ja ja smoesjes, ook goed, gaan we gezellig met z’n tweeën. Onderweg zien we ineens een schildpad langs de weg schuifelen. Het is best nog een klim naar de grot die op 350 meter hoogte ligt. Een smalle trap leidt ons ernaar toe. Wat een grote ruimte. Volgens een informatiebord dateert de grot uit een periode van  3.000 jaar voor Chr. Een archeologisch team heeft hier opgravingen gedaan.

DSC_4389.JPGDSC_4398.JPGDSC_4452.JPGDSC_4455.JPG100_5554.jpgDSC_4532.JPG

We genieten van de natuur. Overal zie je planten en bomen die uitkomen. Ja het voorjaar zit in de lucht. Vooral Ingeborg heeft oog voor de kleinste bloemen en diertjes. Op de terug weg maken we close-up foto’s van al wat groeit en bloeit.

DSC_4473.JPGDSC_4486.JPGDSC_4488.JPG

Cees is  intussen een professionele poetser geworden, ziet er mooi en glanzend uit de Beau. Cees en Marijke van le Clapotis zijn terug aan boord. Het canvas tentdoek van het doghouse wordt gerepareerd door Prima Sail. ’s Morgens gebracht,  ‘s middags klaar, dat is nog eens service.

DSC_4492.JPGDSC_4502.JPGDSC_4561.JPG

Cees en zijn nieuwe studie

Studeren doe je aan de universiteit maar Cees niet, hij studeert op de boot. Hij is er al dagen zoet mee. Geen bedrijfskunde of accountancy nee een nieuwe studie n.l “poets productelogie”. De juiste poets middelen voor het vrijboord van je boot. Ik hoor allerlei termen voorbij komen zoals cleanen, sealen, polijsten, compounden, glazen, kleien, en waxen. Cees kan er zo een college over geven. En Ann wil nou wel eens echt gaan poetsen, maar nee dit is een serieuze zaak moet je weten, dus geduld. Ook spreken verschillende websites zich tegen over het gebruik van de poetsmiddelen, ook weer zo handig. En…. is de nummering van de producten veranderd en de benamingen van de bewerkingen niet gestandaardiseerd ha ha. Het lijkt wel of de fabrikanten het bewust ingewikkeld willen maken. Een andere bijkomstigheid is dat de poetsmiddelen geen siliconen of teflon mogen bevatten. Soms is dit terug te vinden op de verpakking maar vaak ook niet. We kopen een goed uitziend product maar we zijn nog niet echt tevreden over het resultaat. Je kunt er een probleem van maken maar volgens Willem moet je het er gewoon opsmeren en uitwrijven en er niet mee naar kijken. Met andere woorden niet lullen maar poetsen en dat uit de mond van een Amsterdammer.

100_5038_2.jpgIMG_0280.JPG100_5265.jpg

Een andere behoefte is waterlijntape, we vragen bij wel 20 winkels. Niemand heeft het en als ze het al hebben klopt de kleur of afmetingen niet. In Nederland kan je het zo op een van de webwinkels kopen, maar ja we zijn in Turkije. We boffen dat Cees en Marijke nog in Nederland zijn want  zij gaan het voor ons meenemen naar Marmaris.

DSC_4192.JPGDSC_4193.JPGIMG_0290.JPG

Omdat we als allochtonen, maar 90 dagen in een periode van 180 dagen in Turkije mogen verblijven en we langer willen blijven, vragen we een Residence Permit aan. Eerst naar het politie bureau (€ 168,-), daarna met een onduidelijk formulier naar het belastingkantoor (€ 122,-), dan weer terug naar het politie bureau, inleveren en 10 dagen wachten.

IMG_0292.JPGIMG_0268.JPGDSC_4198.JPG

« Vorige Posts

Highslide for Wordpress Plugin