Een “bbq by night” bij Faro

Als we vrijdag 24 september 2010 net weer op de boot zijn van een wandeling op het eiland Culatra zien we ineens het bijbootje van de Seaquest (Huib Jan en Jannet, Maren en Linde, Tjalling en Tineke) aankomen. We maken een kletspraatje en worden uitgenodigd voor de bbq die avond. Want ze hebben grote bonito’s en dorades gevangen. Waar en hoe laat horen we nog wel via de marifoon op kanaal 16. Ook de Seamotions van Coos en Martine komen deze kant op. Deze Nederlandse boten zijn we ook al eerder tegengekomen bij de strandborrel op het eiland Islas Cìes. Rond half vijf gaan we anker op want Huib Jan heeft een ideaal anker plekje gevonden met een prima strandje vlakbij Faro. Nou ja prima. Wel wat smal en ondiep om te ankeren maar het gaat net.

Tegen donker vertrekken we met tassen vol lekkers en 2 Cobb’s naar het strand. Cees en Huib Jan gaan een stormlamp en kaarsen op te halen, want het is toch wel prettig om de verse vis bij goed zicht van zijn graten te ontdoen. Zo gezegd zo gedaan. Hè ze blijven wel heel lang weg. Coos is intussen alleen aan het bbq-en geslagen voor 14 man. Een niet geringe klus. En dan zien we ineens een licht in de verte en nog één. Oeps het bijbootje is vast komen te zitten, met natte broeken lopend verder maar dan is er weer een diepe geul en springt Coos in zijn bijboot te hulp. Na de bbq is de terugtocht met de bijbootjes nog een hele onderneming, want de zandbanken staan nu helemaal droog.

‘s Nachts regelmatig even gekeken of we nog goed liggen, omdat er nog maar 0,2 m onder de kiel staat bij LW. ’s Morgens kunnen we de omgeving bekijken bij LW en het  lijkt net of je in een sloot ligt zo dicht liggen we langs het moeras. Overdag bekijken we een deel van Faro.

DSC_0141.jpgDSC_0142.jpgDSC_0146.jpgDSC_0152.jpgDSC_0156.jpgDSC_0168.jpgDSC_0174.jpgDSC_0179.jpgDSC_0180.jpg

Ilha da Culatra

Bewolkt en met wat regen vertrekken we op donderdag 23 september 2010 op de motor naar het eiland Ilha da Culatra en gaan daar voor anker. Als je er rond loopt lijkt het net een soort strandjutters eiland, het enige wat je ziet is zand en een paar huisjes. De mensen zien er verweerd en regelmatig tandeloos uit. Wij vragen ons wie de bezienswaardigheid is zij of wij. De huizen en de vissersbootjes die er ongeordend liggen kunnen ook wel een opknapbeurt gebruiken maar het past wel in het plaatje en het heeft wel wat. Je krijgt gelijk fantasieën over smokkelen en drankmisbruik. Dit eiland maakt deel uit van een beschermd natuurgebied genaamd Parque Natural da Ria Formasa. De dag erna een mooie wandeling gemaakt door de duinen en langs het strand. Vliegtuigen vliegen vlak boven ons af en aan om in Faro te landen en op te stijgen.

IMG_1111.jpgIMG_1116.jpgIMG_1130.jpgIMG_1134.jpgIMG_1135.jpgIMG_1140.jpg

Portimão en Albufeira

In deze regio van de Algarve willen we de boot voor de winter gaan stallen, dus gaan we op ons gemak alle havens af om te kijken of ze geschikt zijn. Betaalbaar, niet te veel swell of te wel golven die de haven inkomen rollen, goed beveiligt en de boot moet op de kant kunnen voor onderhoud. Van Lagos varen we maar 6 mijl naar de haven van Portimão. Onderweg wederom dolfijnen gezien. Een “stukje dolfijn” op de foto gezet. Prijzen opgevraagd bij de marina office van Portimão en dan voor anker tegenover de haven. ’s Avonds bezoek van andere Nederlanders die hier ook voor anker liggen. We liggen aan de ingang van de haven dus grote schepen varen vlak langs ons zoals cruise en marine schepen.

Op woensdag 22 september 2010 pas rond het middag uur vertrokken en met zeer goede wind en een heerlijk zonnetje stuiven we naar Albufeira. De haven ligt goed beschut tussen pastel kleurige appartementen en villa’s. Wederom prijzen op gevraagd en bij een plaatselijk restaurantje ons te goed gedaan aan Arroz Tamboril. Een gerecht met zeeduivel en rijst. Gekruid met verse koriander. Een gezellig avondje met een uiterst vriendelijke en Nederlands sprekende ober.

DSC_0053.jpgDSC_0057.jpgDSC_0067.jpgDSC_0073.jpgDSC_0077.jpgDSC_0084.jpgDSC_0094.jpgDSC_0099.jpgDSC_0126.jpg

Lagos, rotsformaties en grotten

Toen we vanmorgen, 21 september 2010, opstonden zagen we donkere luchten. We hadden wel iets anders voorgesteld  van de temperaturen in de Algarve. Daar en tegen was er ‘s morgens al wel genoeg wind om op de genua heerlijk te zeilen. Hoge en minder hoge rotsen in veel verschillende kleuren is wat we zien langs de kust met af en toe een dorpje.

Vlak voor Lagos gooien we bij kaap Ponta da Piedade even het anker uit. Hier zie je super mooie rotsformaties en grotten die we met het bijbootje bekijken. Echt gaaf om zo dicht langs rotsen en in grotten te varen.

En dan naar Lagos. Aan een meld steiger meren we af. We registreren ons bij het havenkantoor. Er blijkt alleen nog maar een kopsteiger vrij te zijn. Prima, dat is dan €126 per nacht. We kijken elkaar verbijsterd aan. Zeker een grapje. Maar de dame achter de balie is uiterst serieus. Cees vraagt nog of het een Portugese gewoonte is om voor iets te betalen waarvan je maar een stukje (steiger) gebruikt. Maar ze reageerde daar uiteraard niet op. We mogen ook aan de meldsteiger blijven liggen. We kiezen voor het laatste. De prijs die we daarvoor afrekenen is ook niet mis, €67,- per nacht. Een record bedrag.

DSC_1127.jpgDSC_1153.jpgDSC_1115.jpgDSC_1119.jpgDSC_1130.jpgDSC_1145.jpgDSC_1158.jpgDSC_1163.jpgDSC_1175.jpgDSC_1196.jpgDSC_0002.jpgDSC_0009.jpgDSC_0013.jpgDSC_0015.jpgDSC_0030.jpg

Sines, Cabo de São Vincente en vissen

Als we Sesimbra uitvaren vaart er een marine schip rond. En we zien er nog meer die dag.  Cees roept ze op want via de marifoon horen we dat er een waarschuwing is voor een gunnery exercise in dit gebied tot vanavond 17.00 uur. Nou maar hopen dat er geen kogels om onze oren vliegen. De marifoon blijft in ieder geval de hele dag stand-by en we zijn heel alert.

Als we de baai van Sines binnen varen gaan we daar in de haven liggen. Het haven kantoor is heel luxe en staat eigenlijk niet in verhouding met de rest van het dorp wat niet echt veel voorstelt. In de haven horen we continu een soort geknisper onder de boot. Gelukkig hebben we hierover al op andere websites van vertrekkers gelezen anders denk je toch aan een soort kortsluiting. Het zijn vissen met een soort varkenssnuitje die de aangroei onder je boot eten. Dat wordt oordopjes in vannacht.

Op zondag 19 september 2010 staan we vroeg op want we hebben 65 mijl voor de boeg (12 tot 13 uur varen) om van Sines naar Cabo de São Vincente te motoren/zeilen. Dit is het meest zuid/westelijke punt van Europa. Onderweg heel wat dolfijnen gezien. Cees heeft al een aantal dagen zijn vislijn uitgegooid maar tot nog toe zonder succes. Maar vandaag probeert hij de lijn binnen te halen wat nogal moeilijk gaat. Ik heb beet Ann. Pak je camera. Oeps, zit de lijn vast aan de andere vis lijn. Lekker handig. Nog maar eens proberen en dan bij de 2e keer binnen halen roept Cees weer Ann ik heb beet. Ja dat zal wel denk ik dan. Maar even later komt er zo waar een vis ( geen idee wat voor vis het is)van ongeveer 45 cm boven water. Cees, o zo trots. Het menu hebben we uiteraard aangepast. Voor anker in de baai van Baleeira.

DSC_1031.jpgDSC_1035.jpgDSC_1036.jpgDSC_1044.jpgDSC_1048.jpgDSC_1055.jpgDSC_1058.jpgDSC_1061.jpgDSC_1069.jpg

« Vorige Posts

Highslide for Wordpress Plugin