Hollandse gezelligheid in de Kalámi baai op het eiland Korfoe

Vanaf de Komenibaai is het maar 6 mijl naar de Kalámibaai. Maar… we doen er wel 4 uur over dankzij de wind die er bijna niet is. In 20 meter diepte gooien we  ons anker uit. In taverna “White House” maken we kennis met Afra en Rob van de Thalassa en hun bemanning Amalia en Frans-Erik. Zij hebben vanaf april geen Nederlandse zeilers meer ontmoet. Ook hier is het afmeren met Beautje geen sinecure. Cees gooit een ankertje uit. Ann gaat met een lijn via het bijbootje van de WingIV naar de steiger. Maar…. ze blijft met haar voet haken en valt half in het water. Gevolg wel een heel bijzonder design jurkje. We worden uitgenodigd op de Thalassa met tapas gemaakt door de Spaanse Amalia. Heel spontaan besluiten we om met z’n achten te gaan eten in taverna White House. Het blijft toch bijzonder, uit eten gaan met mensen die je nog nauwelijks kent.

DSC_0329.JPGDSC_0338.JPGDSC_0358.JPGDSC_0374.JPG100_5960.jpgDSC_0388.JPG

Een dag later zien we de Cooky verschijnen. Zondag 17 augustus wordt er harde wind voorspeld en die komt ‘s middags opzetten. Een springkussen onderdeel van een “speeltuin” bij een motorboot vliegt ondersteboven. We waaien bijna uit ons hemd en moeten ons glas goed vasthouden bij de lekkere borrel van Christine en Henk. De volgende dag maken we een wandeling naar de Agnibaai maar na een stevige klim zijn we eral omheen gewandeld. Eh, hebben we een weggetje gemist, inderdaad. En dan komen we wel beneden bij de baai. We zien hier dat met een speciaal kokertje op een stok cactusvruchten worden geplukt.

DSC_0397.JPGDSC_0399.JPGDSC_0429.JPG

Dinsdag 19 augustus 2014 duurt het anker ophalen heel wat langer. Er zitten glibberige slierten aan de anker ketting  en een heel dik touw gedraaid erom heen. Met een duik-en vleesmes krijgt Cees uiteindelijk het touw los. Hè hè klaar is Cees, nou dag mooie baai met zijn vele cipressen. Maar nee de ankerlier van de Wing IV doet het niet dus gaan we weer voor anker. Pas drie uur later is die klus door Willem en Cees geklaard. We zeilen langs vele idyllische baaitjes in het noorden van het eiland Korfoe naar de Soukia baai vlak bij Kassiopi.

DSC_0434.JPGDSC_0456.JPGDSC_0466.JPG

 

 

Een processie in Korfoe-stad

Sjonge we lijken wel een veerdienst. We zijn binnen een week al 3 keer heen en weer gezeild  van de Komeno bay naar Kerkira (Korfoe-stad) en terug. Donderdag 7 en zondag 10 augustus een heerlijk loungedagje bij het Paradison Commenobay zwembad. Het is nog best even een gedoe om daar aan wal te komen omdat er geen aanleg mogelijkheden zijn voor je bijbootje. Temeer omdat je die goed wil achterlaten in het hobbelige water veroorzaakt door de speedboten die hier rondsjezen. Je wil immers geen schade aan je bijbootje door de omliggende rotsen.

DSC_0060.JPG100_5669.jpgDSC_0074.JPGDSC_0084.JPGDSC_0101.JPGDSC_0135.JPG

Maandag 11 augustus 2014 moet het een hele happening worden rondom een processie van de eilandheilige in Korfoe-stad die door de straten wordt gedragen. Dat willen we uiteraard mee maken, dus zitten we rond 8.15 al pontificaal klaar op een muurtje om dit alles te gaan aanschouwen. Er zijn op dit tijdstip al heel wat politie, eilandbewoners en toeristen op de been, en dat worden er nog veel meer. Altijd leuk om “mensen” te kijken. Pas anderhalf uur later horen we muziek. Eerst zien we verschillende fanfarekorpsen voorbij komen. Pfff zo te zien hebben ze het aardig warm in hun uniform. Daartussen lopen mannen met vaandels met een religieus tafereel erop. Sjonge nog een heel gesjouw.

100_5702.jpgDSC_0213.JPGDSC_0217.JPGDSC_0245.JPGDSC_0254.JPGDSC_0260.JPG

Dan stopt iedereen en is er een soort van toespraak waarbij mensen en geestelijken knielen. De processie wordt vervolgd met heel veel geestelijken waarvan een aantal kruiden in hun hand hebben en dat uitdelen of laten aanraken. De betekenis hiervan is ons onduidelijk. De kruiden ruiken naar basilicum en thijm. En dan zien we onder een soort van stoffen afdak, gedragen door matrozen, een zeer mooi gedecoreerd goudkleurige koker (schrijn) met raampjes waar de overblijfselen van de eilandheilige in zitten. Eh ja ik had het me iets anders voorgesteld. Een serveester had het over een glazen kist met een mummie erin, dus Ann denkt gelijk aan Sneeuwitje in haar glazen kistje maar dit is het. Even later zijn alle terrassen overvol. En nu liggen we weer een baaitje verder in de Kalámi baai te luieren. De temperaturen zijn er ook naar. Binnen is het 32 graden en buiten bij geen wind nog veel warmer.

DSC_0277.JPGDSC_0280.JPGDSC_0287.JPGDSC_0288.JPGDSC_0298.JPGDSC_0318.JPG

Korfoe-stad en de Komeno baai bij Gouvia

De Valtosbaai bij Parga ligt in een mooie omgeving, maar is niet echt comfortabel. ’s Nachts hobbelen we aardig heen en weer en overdag komt dat door de speedboten. Zaterdag 2 augustus vertrekken we pas als de wind een beetje komt opzetten. Het wordt een zeil, motor, zeil, motor, zeil, motor dagje. Pas rond halfacht laten we het anker zakken bij Korfoe-stad met uitzicht op de oude Vesting. Er liggen hier megajachten waaronder de Topas, één van de 10 langste jachten van de wereld. Een 147 meter lange motorboot met een prijskaartje van 400 miljoen euro. Het heeft o.a. een jacuzzi, een lift, een heliport, een zwembad, een fitnesshal, een cinema en een vergaderzaal. ’s Avonds is de boot helemaal rondom en op alle verdiepingen verlicht. Hi hi even later zien we de verlichting veranderen in rood en dan blauw of ben je in de stemming voor roze. Sjonge het moet toch niet gekker worden, een heel kleurenpalet trekt aan ons voorbij.

DSC_0876.JPGDSC_0891.JPGDSC_0846.JPG

Met alleen de genua op gaan we de volgen de dag naar de Komeno baai bij Gouvia. Onderweg moeten we uitwijken voor 2 ferries. Vanaf het water hebben we een mooi uitzicht over Korfoe-stad, de oude- en de nieuwe Vesting en zien we van de grote cruiseschepen afgemeerd. Maandag 4 augustus maken we kennis met Marijn en Rianne (Rietje) de zoon van Willem en Ingeborg en zijn vriendin, gezellig hoor. De volgende dag varen we met 2 boten terug naar Korfoe-stad.

DSC_0938.JPGDSC_0952.JPGDSC_0958.JPGDSC_0984.JPGDSC_0989.JPGDSC_1006.JPG

We zwemmen en gaan met z’n zessen met 2 beautjes via een soort van slotgracht van de oude Vesting naar de kant. We lopen langs het grote park en via “de Liston”,een overkoepelende galerij met allemaal cafés en een brede promenade, naar het St-Michael en St-Joris paleis. We zien de Agios Spyridon met zijn opvallende rode koepel al van verre liggen. Door de wirwar van kleine straatjes en hoge huizen is het nog even zoeken om bij de kerk te komen. We strijken neer op het sfeervolle Dimarcheiou plein bij “Olive Tree” om daar de maaltijd te nuttigen. Met uitzicht op veel restaurantjes, het stadhuis, de Agios Lakovos kathedraal en wel een hele mooie plamboom is het goed toeven hier. En dan weer terug naar de baai bij Gouvia. Sjonge 24.6 knopen wind en meer, we gaan aardig schuin en de golven bouwen zich lekker op.

DSC_1013.JPG100_5625.jpg100_5631.jpgDSC_1045.JPGDSC_1555.jpg100_5648.jpg

Marga (Cees zijn zus) in Parga

Zondag 27 juli 2014 eten de kids en pa en ma bij ons. Vooraf haring en als hoofdgerecht forel op Franse wijze bereid. Gebakken in de roomboter met geschaafde amandelen en verse peterselie. Alleen gooit de afvoer onder de gootsteen (keuken) wat roet in het eten. We kunnen de afwasmachine niet gebruiken en ook niet met de hand afwassen. Echt handig als je 10 man te eten hebt. Anneloes brengt ons de volgende dag bij nacht en ontij (3.15 uur) in de stromende regen naar Schiphol. Lief van je Loesie. Te 10.15 uur zijn we in de Cleopatra haven en ’s middags rond 14.15 uur gooien we de trossen los om bij Preveza vlak bij de WingIV voor anker te gaan. De volgende dag gezellig bijkletsen op de Beau met de bemanning van de Passion, de Cooky Kalik en de WingIV. En dan staat er een mooi windje om naar Parga te zeilen.

DSC_0701.JPGDSC_0714.JPGDSC_0738.JPG

Onderweg hebben we contact met Cees zijn zus Marga die hier nog geen half uurtje vandaan met de caravan staat in Igoumenitsa. Of ze langs kunnen komen, of course, gezellig. Maar bijna gaat de afspraak niet door i.v.m. het noodweer wat de volgende morgen in alle vroegte losbarst. Het zeewater verandert van blauw naar bruin. We zien takken, boomstronken en veel viezigheid in het water voorbij stromen. Maar…. 3 uur later is het alweer zonnig. Rond 11.00 uur zien we met de verrekijker Marga, Peter, Lourens en Nicolette aankomen. Met het beautje worden ze opgehaald. Cees wel het bezine kraantje open zetten, wel zo handig. Het wordt een super dagje met zeilen en zwemmen, zelfs Peter.

DSC_0726.JPGDSC_0747.JPGDSC_0753.JPGDSC_0758.JPGDSC_0789.JPGDSC_0824.JPG

Jammer dat 2 personen zich niet helemaal happy voelen op zee waardoor we eerder naar de kant gaan dan verwacht. Lourens, Nicolette en Ann lopen nog naar het Venetiaanse fort aan de overkant van de Valtosbaai. Peter, Marga en Cees hebben spontaan last van zeeziekte, landziekte en hoogtevrees en blijven zitten waar ze zitten. De Venetiaanse ruïne is wel aardig maar het uitzicht echt fantastisch. Nog wat later zitten we met elkaar te genieten van een Griekse maaltijd, een top daggie.

DSC_0769.JPGDSC_0797.JPGDSC_0826.JPGDSC_0835.JPGDSC_0840.JPGDSC_0843.JPG

 

 

 

 

Dertig dagen in Nederland

Zomerse temperaturen, buiten eten, saampjes maar nog meer met familie en vrienden. Lange zomeravonden waarbij het pas rond tien uur donker begint te worden. In Griekenland is dat al om negen uur. Er zijn 2 trouwerijen waar Ann naar toegaat en ze weten haar weer te vinden voor invalwerk zo vlak voor de zomervakantie. En dan zien we Cees voor het eerst, ja echt voor het eerst, niet met de auto maar op de bicyclette richting stad fietsen. Ha ha hoelang wonen we hier nu al?? Hij ontdekt leuke weggetjes, ja duh, waar je normaal met de auto niet komt. Wat een sportfiguur is tie toch.

DSC_0928.JPGDSC_0232.JPGDSC_0596.JPG

De Orangerie bij Marjan en Bert wordt in gebruik genomen met een heerlijk diner. Ann eet voor het eerst in haar leven haring en is aangenaam verrast. Diezelfde avond is er een éénakter van Marjan met de appelplukker, handig zo’n ding. Cees ontpopt zich tot stratenmaker en knutselt heel veel aan de oude Matchless en toert er mee rond in de omgeving. Ann kookt dat het een lieve lust is met o.a. een gerecht uit de tajine, de bbq maakt overuren en we eten 1 keer per week bij pa en ma. Helemaal gaaf als pa de accordeon in het vizier krijgt en er liedjes van “vroeger” op speelt.

2014-06-30 20.26.39.jpgDSC_0981.JPGDSC_0034.JPGDSC_0041.JPGDSC_0072.JPGDSC_0101.JPG

Verder krijgt de houten vlonder een kwastje verf en ziet de tuin er weer orderlijk uit. En dan….is het zover, de feestelijke uitreiking van Anneloes haar HBO diploma. Echt een topprestatie. Die gaat in het doosje dierbare momenten. Ann breekt een stuk van haar kies maar gelukkig kan die de dag erna alweer worden gerepareerd en krijgt ze een keelontsteking waardoor ze haar stem kwijt is. Heerlijk rustig vindt Cees maar daardoor mist ze wel de musical van groep acht en kan ze niet bijkletsen met ex collega’s. Het zwarte randje van deze maand is wel de verschrikkelijke vliegramp met het toestel van Malaysia Airlines, echt niet te bevatten. Maandag 28 juli 2014 vertrekken we weer in alle vroegte richting Preveza. Fijn dat Anneloes ons wegbrengt.

DSC_1027.JPGDSC_0013.JPGDSC_0115.JPGDSC_0151.JPGDSC_0156.JPGDSC_0186.JPG

 

 

« Vorige Posts

Highslide for Wordpress Plugin