Als we woensdag 15 mei 2013 anker op gaan bij Bodrum duurt dat langer dan verwacht. De ankerketting zit vol met troep van de bodem zoals vislijnen, lappen, een stuk visnet en touwen. Met de hand de zooi eraf trekken is niet handig, wie weet zitten er nog vishaakjes in. Met het duikmes lukt het Cees om alles los te snijden. Onderweg naar de baai Akyarlar zien we het Griekse eiland Kos liggen maar we gaan daarvoor overstag om vlakbij een mega hotel voor anker te gaan. Met de verrekijker (volgens Willem moet Cees echt een nieuwe) kunnen we ’s avonds op afstand gedeeltelijk meegenieten van een Turkse avond met lichteffecten.

De volgende dag zien we dolfijnen in slow motion door het water glijden. Ze hebben kennelijk  een dagje vrij vandaag. We doen de Gümüslük baai aan die kleiner is dan we ons hebben voorgesteld. Mmm er liggen ook al aardig wat boten voor anker. Cees zei nog tegen Ann “we liggen hier prima als er maar geen oosten wind komt”, maar ’s nachts komt tie toch. Omdat we gedraaid zijn liggen we nu dichtbij een flottielje. Er wordt tien meter ankerketting ingehaald  en we houden ankerwacht vanaf half drie in de ochtend. We vertrekken bijtijds. Via marifoon overleg met de Wing IV wordt besloten om naar de Türk Bükü baai te gaan. Yes, vandaag  verbreken we met gereefd zeil ons snelheid record. We zien 10,0 knopen op de log staan, dat is de snelheid door het water. Onderweg zien we veel hotels en appartementen tegen de bergen gebouwd. Mensen die deze week een weekje Turkije hebben geboekt boffen niet. Grijze en bewolkte luchten met af en toe een zonnetje.

Als we zaterdag palaver hebben op de Beau zien we in de Imray gids de Paradise bay staan. Klinkt geweldig. Daar willen we naartoe. Onderweg  moeten we regelmatig overstag om de vele Fish farms te ontwijken. We belanden in een heel klein baaitje maar we hadden het ons anders voorgesteld. Het lijkt wel een vuilstort plaats met al die rommel aan de kant. Zo zonde. Heel veel bootjes varen langs dit baaitje. Waarschijnlijk om te werken bij de Fish Farms die hier erg dicht in de buurt liggen.

Op moederdag gaan we met het Beautje naar de kant. Cees vergeet echter het benzine kraantje open te zetten. Even later stopt het motortje ermee, logisch. Voordat we er erg in hebben komt er een Turk in een bijbootje aan gesjeest en neemt gelijkt de regie over. Even later doet tie het weer. En dan hup is hij weer weg. Verbouwereerd laat tie ons achter. Langs de haven waar het volg ligt met grote gülets wandelen we naar het praalgraf van Mausollos. Eén van de 7 wereld wonderen uit de oude tijd. De totale hoogte van de graftombe moet ongeveer 48 meter hoog zijn geweest. Jammer dat er van het mausoleum niets noemenswaardigs  meer over is. In de 15 de  eeuw  is het bij een aardbeving vernietigd en vervolgens tot de grond toe afgebroken.  We zien een soort groot gat met losliggende stenen en een trap die ooit naar de grafkamer heeft geleid. ’s Avonds voor het eerst weer barbecueën op de Cobb.

Maandag  staat er aardig wat wind en zien we donkere luchten maar we gaan toch even naar de kant om benzine en campinggas te halen bij de jachthaven. Heel toevallig zien we optredens voor  en door gehandicapten kinderen. Gaaf om te zien. Het is nog  een heel stuk naar de jachthaven en dan lopen we Cees van de Clapotis tegen het lijf. Even later belt Cees , die op de boot is gebleven, waar we blijven. Het spookt in de baai. Er zijn 2 boten losgeslagen en er zijn 2 boten tegenelkaar gebotst. O, niets van gemerkt hier in de stad. Bij deze hoge golven is het nog even een gedoe om droog in het bijbootje te komen. We zijn nog maar net op de boot en dan begint het onwijs te onweren en te plenzen. Oeps net op tijd binnen.

‘s Avonds koffie bij Cees en Marijke die in de jachthaven liggen en hun hachelijke avontuur vertellen over hun losgeslagen boot midden in de nacht. Dinsdag  14 mei 2013 bezoeken we het iets hoger gelegen theater uitgehouwen in de rotsen van de heuvel. Woh weer een schitterend  uitzicht over Bodrum, de jachthaven de St. Petrusburcht en de baai.

Het heeft vannacht geregend en het is bewolkt. Al kruisend zeilen we donderdag 9 mei 2013 naar Bodrum. Oorspronkelijk een dorp aan de zuidwest kust waar de jetset vakantie vierde maar inmiddels uitgegroeid tot één van de belangrijkste badplaatsen van Turkije. Tussen de Güllets gooien we ons anker uit met uitzicht op de Petrusburcht. ’s Avonds is de stad mooi verlicht en kunnen we tot in de kleine uurtjes meegenieten van de disco muziek.

De volgende dag zitten we om negen uur al in het bijbootje om de kruisvaarders burcht van de Heilige Petrus met een bezoek te vereren. De burcht  was tot 1964 een ruïne maar in Middeleeuwse stijl gerestaureerd. Het ligt op een schiereiland en is ingericht als museum  voor onderwaterarcheologie. We zien in de Glass Wreck Hall een reconstructie van een schip uit de 11^eeeuw.  In de Franse toren staat de sarcofaag van de Carische prinses Ada. Haar graf is pas in 1989 ontdekt.

De Engelse toren is ingericht als middeleeuwse eetzaal en er is een hal met scheepswrakken uit de late bronstijd. Heel veel wrakstukken zijn ontdekt door sponsduikers. De Johannieters gebruikten voor de bouw van de burcht de stenen van het praalgraf van Mausollos. Wat een drukte overal in Bodrum, op de terrassen, op straat, in de winkels en op de vrijdagmarkt. Erg gezellig.

Volgens de gribfiles gaat het een mooie zeildag worden op maandag 6 mei 2013. Maar de wind komt niet, dobberen dus. Pas rond het middaguur draait tie naar het noord-westen en trekt aan. En dan gaan we als een speer. We zien zelfs 8.9 op de logspeed staan.  In de baai van Cökertme zijn alleen een paar restaurants aan de kant. In bootjes liggen ze ons al op te wachten en proberen ons naar hun gammele steiger te lokken. Wij belanden bij Captain Ibrahim’s restaurant. Het starters buffet is een echte aanrader.

De volgende dag verplaatsen we ons maar 6 mijl, op de motor want er is geen wind, naar de Alaksla Bükü baai. De bergen rondom de baai zijn hier veelal begroeid met bomen. We maken  een wandeling over het strandje en gaan bergie op en bergie af. En dan komen we zomaar wat vervallen ruïnes tegen, die uit de Byzantijnse periode blijken te zijn. Gaaf hoor. En we zien, in het wild, nieuwsgierige koeien rondlopen. De volgende dag hoeven we niet ver. We drinken koffie op de Wing IV en wachten de wind af. Rond 14.00 uur komt tie, zo’n  acht knopen wind. Maar daar blijft het niet bij. We zien de windmeter oplopen naar… 28 knopen , is windracht 7, dat hadden ze niet voorspeld. Gelukkig staat binnen alles zeevast. Alleen jammer dat we het bijbootje niet hebben opgehesen. Die zwabbert nu wel erg, heen en weer. Twee uur later gaan we voor anker in de Kargiҫik baai. Vakantie huizen aan de kant en watersport vertier.

Het plan is om vrijdag 3 mei 2013 weer verder te gaan maar er is praktisch geen wind dus blijven we nog een dag in Mesudiye. We maken een wandeling rondom de baai en drinken wat in Ogun’s restaurant waar we ’s avonds ook een Turkse pizza nuttigen.

De volgende dag ook wat wind betreft zeer wisselvallig. Wat zon betreft niet want die straalt de hele dag uitbundig. We zeilen naar de Büyük Limani baai en ankeren hier met om ons heen uitzicht op de archeologische opgravingen van de oude stad Knidos op de punt van het schiereiland Datҫa .           ‘s Nachts is er aardig wat wind. Daar moeten we weer even aan wennen. De volgende dag gaan Ingeborg, Willem en Anneke het oude Knidos bekijken. Een soort van openlucht museum uit de oudheid. Vooral de omvang van het terrein maakt indruk. Cees blijft op de boot en heeft de moeilijke taak om jawel 2 boten in de gaten te houden. De stad is ontstaan op terrassen die beneden in zee uitkomen. De twee delen herken je aan het kleine haventje in het westen en de commerciële haven in het oosten met een dam met elkaar verbonden.

We zien ruïnes van het Demeterheiligdom, een klein theater gebouwd in Grieks-Romeinse stijl (5000 zitplaatsen). Overblijfselen van de ronde terras tempel waar ooit het beroemde beeld van de naakte Afrodite stond, een soort van zonnewijzer uit de Hellenistische periode, en de tempel van Dionysus. Sommige opgravingen zijn zo vervallen dat je wel je fantasie moet gebruiken om je voor te stellen hoe het eruit heeft gezien. Alles van zeker 300 voor Chr. Het leuke is dat je overal op mag lopen. Hoeveel miljoenen mensen zijn ons voor gegaan en hebben hier hun voetstappen gezet. Het laatste gedeelte gaan we off the road. Pfff het is inmiddels aardig warm geworden.